De Vierdaagse |
|
datum plaatsing |
28-02-2004 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
Minister van der Hoeven houdt vast, zo liet zij vorige week weten, aan haar voornemen om basisscholen toe te staan een vierdaagse schoolweek in te voeren. Bij zo’n verkorte schoolweek worden de schooldagen langer want de totale lestijd verandert niet. Uit de vasthoudendheid van de minister blijkt dat zij niet erg onder de indruk is van de argumenten die de Tweede Kamer ongeveer een half jaar geleden tegen haar voornemen naar voren bracht. Zo tekende deze krant op uit de mond van ervaringsdeskundige M. Hamer (PvdA): “Ik ben één dag per week op een basisschool en ik merk dat de kinderen die vijfde dag echt nodig hebben.” Kamerlid H. van Bommel (SP): “Ik kan me niet voorstellen dat de kwaliteit van het onderwijs en het belang van de kinderen hiermee geholpen zijn. Nederland wordt hiermee het enige beschaafde land ter wereld waar de overheid denkt dat een vierdaagse lesweek goed is.” Om de gedachten te bepalen neem ik u mee naar een ander, zeker wat de kwaliteit van het onderwijs betreft, moeilijk als niet beschaafd te karakteriseren land: Frankrijk. Daar hebben de scholen al jaar en dag op woensdag vrij. Maar op zaterdagmorgen is er school. Dus gaan de kinderen er net zo veel dagen naar school als bij ons: vier hele en een halve dag. Nu zat die zaterdag veel ouders en leraren niet lekker. Voor de meeste mensen begint het weekend al op vrijdag na het werk. Als het dan die avond net gezellig begint te worden, moet de leraar afhaken, die moet de volgende morgen weer vroeg op. En van de ouders moet er ten minste één het bed uit om de kinderen naar school te brengen. Velen gaan het weekend weg, naar hun tweede huis of stacaravan of naar familie. Die school op zaterdagmorgen is dus in het sociale verkeer een behoorlijke sta-in-de-weg. De oppositie daartegen heeft ertoe geleid dat scholen het recht hebben gekregen de zaterdag als schooldag af te schaffen. Veel scholen maken daar dankbaar gebruik van. Dus die lessen worden nu op woensdag gegeven? Nee, die woensdag blijft een vrije dag. Langere schooldagen? Dat kan niet, die zijn al zo lang. De oplossing wordt gevonden door het inkorten van de zomervakantie. De lange duur daarvan is zeker voor werkende ouders lastig. Die klagen daar al jaar en dag over, maar de lerarenbonden stonden niet toe dat daaraan werd getornd. Maar nu, met het wisselgeld van de vrije zaterdag, ligt dat anders. Daarmee is de duur van de zomervakantie ongeveer gelijk geworden aan die in Nederland, en duurt de schooldag er net zo lang als bij ons, als die wordt verlengd ten behoeve van een vierdaagse schoolweek. Ik heb in Frankrijk niemand gehoord en nergens gelezen over de onderwijskundige gevolgen van deze overgang naar de vierdaagse schoolweek. Niemand ging ook twijfelen aan de vraag of het land nog langer beschaafd mocht worden genoemd en niemand wierp zich op als de ervaringsdeskundige die wist dat bij voorkeur bij het ochtendgloren de kinderhoofdjes het best gevuld kunnen worden. Deze geschiedenis leert ons dat er maar één argument is dat werkelijk telt: wat betekent de invoering ervan voor de ouders? Ik denk dat Kamerleden dit argument nogal laag-bij-de-gronds vinden, en daarom hun weerstand onderbouwen met onderwijsinhoudelijke schijnargumenten. Geheel onnodig, want de vraag in hoeverre schooltijden passen in het leef- en werkpatroon van de ouders is wel degelijk van groot belang. De school die besluit tot invoering van een vierdaagse schoolweek zal dit dan ook alleen maar kunnen doen in goed overleg met de ouders. Maar, net als de minister, zie ook ik geen reden waarom school en ouders dat niet zelf zouden mogen bepalen. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|
