Opvoeden tot luiheid |
|
datum plaatsing |
30-04-2005 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
Uw zoon of dochter gaat straks studeren. Daarbij dient u terdege rekening te houden met het volgende. Zowel hogescholen als universiteiten hebben hun opleidingen gespecificeerd in termen van zo’n 42 weken per jaar, 40 uur per week. Nu is het heel gewoon dat een studie minder tijd vergt. Dat geldt vooral voor opleidingen met weinig practica of werkcolleges. Uw zoon of dochter gaat straks dus veel minder tijd besteden aan de studie dan volgens de studiegids wordt gesuggereerd. Is dit erg, ligt hier een probleem, of is dit nu eenmaal inherent aan opleidingen met een hoog theoretisch gehalte en is dat daarom ook nooit anders geweest? Om met het allerlaatste te beginnen: inderdaad, het is altijd zo geweest, althans wat de meeste universitaire opleidingen betreft. Daar ging men uit van de gedachte dat er, vanwege de vormende waarde ervan, naast de studie tijd moest zijn voor het studentenleven, en dat een echte student zich zozeer interesseerde voor de studie dat die zich niet tot het hoogst noodzakelijke beperkte. Hij nam er dus alle tijd voor en dat kon vroeger ook. Zo herinner ik me de verontwaardiging van een medestudent die te horen had gekregen bij een mondeling tentamen dat hij over een paar maanden terug moest komen. Zonder dat mij ook maar één vraag werd gesteld, klaagde hij ontdaan. Gewoon omdat de professor vond dat het in zo korte tijd die niet mogelijk was de stof grondig te bestuderen. Die moest ook kunnen bezinken. Op de hogescholen lag dat anders, die waren veel schoolser ingericht. Daar hadden de studenten een lesrooster dat meer overeenkwam met dat van de middelbare school. Maar sedert de hogescholen hebben ontdekt dat er op het vlak van de kontakturen veel geld valt te verdienen, zijn zij het onderwijs gaan extensiveren, zoals dat met een fraai eufemisme wordt aangeduid. Terwijl aan de andere kant veel universitaire opleidingen ertoe zijn overgegaan het onderwijs juist strikter te regelen om de uitval van studenten tegen te gaan, en daarnaast ook omdat studenten steeds vaker vragen om een degelijke efficiënt ingerichte opleiding. Zo kreeg ik onlangs de volgende klacht van een moeder over de opleiding van haar zoon bij de Hogeschool van Utrecht: Zoals de inhoud nu is zou de opleiding in de helft van de tijd kunnen, maar helaas is dat niet mogelijk, ook al zouden studenten massaal aangeven dat te willen. Met als gevolg dat onze kinderen afglijden naar een gedrag van uitslapen en nietsdoen omdat de voltijds opleiding waarvoor ze zijn ingeschreven maar zo beperkte invulling biedt. Als ik concreet naar het leven van mijn zoon kijk en zie hoe hij zo moet vechten om niet in een neerwaartse spiraal van lusteloosheid en onverschilligheid terecht te komen en hoe negatief dit uitwerkt voor zijn zelfvertrouwen en zelfrespect, dan baart me dit grote zorgen. Veel studenten zullen het niet met deze ouder eens zijn. Zij vinden het juist prettig dat hun studie ruimte laat voor sportieve, culturele of maatschappelijke activiteiten. Zij hebben helemaal geen last van verveling of hangen, maar zijn de hele dag druk. En er zijn er natuurlijk ook die veel tijd doorbrengen in de kroeg, maar als ik terugkijk kan ik niet anders dan concluderen dat ook dit achteraf gezien voor velen bepaald niet slecht heeft uitgewerkt. Een studie met veel zelfwerkzaamheid betekent per definitie dat de een daar veel meer tijd aan besteedt dan de ander. Zo heeft de ene student zeven keer zoveel tijd nodig voor het lezen van een artikel dan een studiegenoot, overigens zonder er meer van te hebben opgestoken. Waar de verschillen zo groot zijn kan het niet anders dan dat velen een heleboel tijd overhouden. Daarom is die definitie van benodigde studietijd in termen van uren bij studies waar je veel zelfstandig moet werken misleidend. Hogescholen en universiteiten zouden er verstandig aan doen daar in hun studiegids aandacht aan te besteden en ook aan het feit dat zo’n studie een hoge mate van zelfdiscipline vereist, zodat studenten en hun ouders vooraf weten waar ze aan beginnen. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|