Signaal |
|
datum plaatsing |
23-04-2005 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
“Tot mijn verbazing blijkt Leo Prick ook een voorstander van het opdoeken van de Iederwijs scholen. Hij was toch een voorstander van minder staatsbemoeienis? En nu opeens wel bemoeienis? ” En zo blaast Knoppert nog een tijdje door in een ingezonden brief afgelopen zaterdag op deze pagina van deze krant. Maar wat schreef ik in werkelijkheid over die scholen? Ik uitte kritiek niet op het bestaan ervan, maar op het feit dat er geen enkele controle is op wat daar gebeurt. Ik citeer mezelf: “We kennen in Nederland leerplicht maar als die wordt geconsumeerd op een particuliere school, vervalt ineens de plicht dat er ook daadwerkelijk geleerd wordt.” Met andere woorden: als ouders de kosten van de school zelf betalen geldt voor hun kinderen niet de leerplicht maar een naar school-gaan-plicht Waar ik dus voor pleitte is dat particuliere scholen waar ook het type Iederwijs toe behoort, net zo zeer worden gecontroleerd als iedere andere school. Eerder schreef ik over de Iederwijs scholen dat er allerlei psycho-sociale redenen zijn te bedenken waarom ouders daarvoor kiezen. Bijvoorbeeld omdat hun kind ongelukkig is op een gewone school, omdat het gepest wordt, niet mee kan komen, zich daar gewoon ongelukkig voelt. Dan kan een time out in een ongedwongen omgeving met veel personeel en dus veel aandacht, een oplossing zijn. Ik heb er dus nooit voor gepleit die scholen op te doeken, vind het ook begrijpelijk dat ouders voor een dergelijk alternatief kiezen, maar vind het ook een alarmerend signaal dat in de ogen van steeds meer ouders hun kind zich niet thuis voelt op een gewone school. Dat heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat veel ouders hun kind hoogbegaafd, hypersensitief, of anderszins uitzonderlijk vinden, maar een veel belangrijkere oorzaak is in mijn ogen de ontwikkeling in alle sectoren van het onderwijs waarbij de leerdruk op kinderen toeneemt. Na de basisschool is er meteen al de afsplitsing van de veertig procent besten die door mogen naar havo/vwo. Behoor je daar niet toe dan blijft een heel scala aan gewilde toekomstperspectieven al op 12-jarige leeftijd voor goed buiten beeld. Vervolgens zien we dat die leerdruk zich voortzet in secundair en tertiair onderwijs. Sommige kinderen voelen zich daar prima bij, maar er zijn er genoeg die van jongsaf alle zeilen moeten bijzetten om vervolgens onder de druk te bezwijken. En daarnaast zijn er ook jongeren die andere dingen veel interessanter vinden dan leren. Althans om die dingen te moeten leren op die leeftijd en in het tempo waarin dat van hen gevraagd wordt. Jongeren worden al op lage leeftijd gedrukt in een strak regime waarop ze later worden afgerekend. Van het onderwijs wordt steeds meer geëist dat het efficiënt is, dat sprake is van “doorlopende leerwegen”. De beperkingen van doorstroommogelijkheden, avondopleidingen en opleidingsduur vind ik dan ook de slechtste ontwikkeling die ons onderwijs de laatste jaren te zien heeft gegeven. Als je de schoolloopbanen beziet van mensen die op wat voor gebied dan ook belangrijke functies bekleden blijkt dat ze vaak veel tijd namen voor de middelbare school of studie, inefficiënte omwegen volgden of curieuze zijstapjes maakten. Slechts zelden waren ze hun hele schoolloopbaan en studietijd lang briljant en volgden zij één duidelijke rechte weg naar waar ze uiteindelijk zijn uitgekomen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat de veelgehoorde pleidooien voor excellente opleidingen voor excellente leerlingen helemaal niet de winst opleveren die types als Rick van der Ploeg ons voorhouden. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|