Pabo |
|
datum plaatsing |
19-02-2005 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
Het is treurig gesteld met het niveau van de pedagogische academies. Zowat de helft van alle pabo’s kreeg een waarschuwing. Dat betekent dat ze hun leven dienen te beteren, anders krijgen ze over enkele jaren geen financiering meer. Het dagblad Trouw ging langs bij een pabo in Alkmaar om te achterhalen hoe dat komt. Wat mij in die reacties het meest frappeerde is het halfzachte karakter ervan. Wat een verschrikkelijke slapjanussen. Niet dat het me verbaasde, want zo is het in die contreien al jaar en dag. Hebben die mensen daar, zo vraag ik me af, nog steeds niet in de gaten dat ze door dat halfzachte gedoe, zichzelf zo in diskrediet brengen dat ze daardoor niet aantrekkelijk meer zijn. Ik heb het al zo vaak gehoord, ook van de studenten daar: de eisen zijn te slap. Hetzelfde liedje in Alkmaar. Studenten, zo lees ik, vinden de school te mild: studenten die de instaptoets rekenen of Nederlands niet halen, mogen vaak toch doorgaan, zo klagen ze, waardoor ze soms in het derde of vierde jaar nog steeds zwak zijn in spellen of rekenen. Het begint dus al met de toelating. Adviseur kwaliteitszorg Johanna de Koff: “En we krijgen niet alleen vwo’ers binnen die alles al kunnen. Zelfs mbo’ers met een diploma op niveau 3 waren tot dit jaar welkom. Zij zijn vaak erg praktijkgericht, maar hebben weinig feitenkennis. ” Een ander klaagt: “Op de pabo kunnen wij niet in vier jaar het gehele basisonderwijs en de middelbare school van de studenten overdoen.” Daar begint het dus mee. Met de toelating. Willens en wetens worden studenten toegelaten van wie duidelijk is dat het onmogelijk is ze tot een redelijk niveau te brengen. Studenten van wie je vindt dat ze eigenlijk hun basisschool nog eens over zouden moeten doen. En vervolgens geef je die studenten de schuld van het tekortschieten van de opleiding. En wat zegt directeur Henk Tor? “We moeten uitzoeken hoe vaak studenten doorsijpelen. Docenten meten misschien iets te vaak met de menselijke maat. Als studenten de norm niet halen, kan dat natuurlijk door omstandigheden komen. Docenten zijn dan te vriendelijk.” Lees dit. Herlees dit. Is het niet om te huilen? Studenten die eigenlijk ongeschikt zijn sijpelen door. Zo noemen ze dat, sijpelen. Docenten die hun beoordelingstaak niet serieus opvatten, meten met de menselijke maat. En dat een student de norm niet haalt, komt door omstandigheden. Maar beste Henk Tor, alles komt altijd door omstandigheden. Docenten zijn dan te vriendelijk.? Nee, niet voor hun taak berekend. Te slaplullig. Nee, niet te vriendelijk, dat is iets heel anders. De directeur van een pabo in Utrecht vertelde al jaren geleden toen bleek dat afgestudeerden absoluut niet konden spellen, dat het ging om allochtone studenten voor wie docenten in hun beoordeling te sociaal voelend waren geweest. Maar och, besluit Tor, wat doet het er allemaal ook toe? De pas afgestudeerde pabo’ers dienen te beseffen dat ze niet klaar zijn. “Zij staan aan het begin. Ze moeten zich blijven ontwikkelen. De directie van een basisschool is ervoor om dat te stimuleren. Als ze didactisch sterk zijn, maar slecht in taal, stuur ze dan naar een spellingscursus.” Hier snijdt de directeur van de Alkmaarse pabo natuurlijk een buitengewoon belangwekkend onderwerp aan. De directie van een basisschool is ervoor … Maar, beste Tor, weet je waar de directie van een pabo voor is? [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|
