De geest in de fles |
|
datum plaatsing |
08-07-2006 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
Ze is dan wel niet de lijsttrekker van D66 geworden, maar als fractieleider heeft ze laten zien wel degelijk van wanten te weten. Haar rol in de politiek lijkt voorlopig dan ook niet uitgespeeld en daarom blijft het de moeite waard aandacht te besteden aan één van de punten waarmee zij zich in de strijd om het lijsttrekkerschap profileerde: het voorstel tot wijziging van artikel 23 van de Grondwet. In de Volkskrant van 24 juni lichtte ze dat uitgebreid toe. Haar bezwaar tegen dat Grondwetsartikel blijkt te zijn ingegeven door de angst voor segregatie: “Natuurlijk zijn er veel religieus-bijzondere scholen waar volop diversiteit is, zeker op die scholen waar de identiteit al flink is verwaterd. Maar er zijn ook scholen die artikel 23 nog precies zo invullen zoals dit ooit is bedoeld. Daarmee dragen zij bij aan het wij-zijdenken in de samenleving.” Haar verontrusting blijkt specifiek betrekking te hebben op de moslimscholen: “De islamitische zuil is een verbinding tussen een heel diverse groep Nederlandse moslims en een wereldwijde, dynamische godsdienstige richting. Als er al integratie plaats vindt, is het nog maar de vraag in welke richting dat zal zijn.” Artikel 23 maakt het mogelijk een school op te richten wanneer je kunt aantonen dat er voldoende leerlingen van een bepaalde richting zijn. Van der Laan stelt voor deze eis te wijzigen in die zin dat tot oprichting van een school kan worden overgegaan indien sprake is van voldoende belangstelling voor wat zij noemt “een goed onderwijskundig concept”. Wat dit laatste zoal zou kunnen inhouden licht ze toe met: “veel ruimte voor sport of muziek, of bijvoorbeeld voor bètavakken. Voor een strenger regime of juist een lossere school. Kinderen kunnen kiezen uit verschillende godsdienst- of levensbeschouwelijke vakken. Die diversiteit moet actief worden gestimuleerd door de overheid, opdat ouders echt wat te kiezen hebben.” Van der Laan wil met haar voorstel het initiatief voor de oprichting van een school weghalen bij stichtingen, kerken en moskeebesturen en in handen geven van de ouders. Dat snap ik eerlijk gezegd niet. Want wie, denkt u, zal straks op basis van Van der Laan 23 een school stichten met veel aandacht voor de islam? Daar zal toch een stichting of moskeebestuur aan te pas komen. Kortom haar voorstel verandert niets aan de situatie die zij wenst te bestrijden. Die verandering zal ook niet komen van haar dwingende eis dat de overheid de bekostiging van een school alleen voor haar rekening mag nemen indien alle kinderen worden toegelaten. Dus wat haar betreft moet een school leerlingen toelaten ook als die zich niet vinden in het betreffende onderwijskundig concept. Een zonderlinge eis. Je mag van ouders toch verlangen dat ze dat onderschrijven, of het nou gaat om sport, bèta of bijbel. Anders verwatert ook dat concept. Je kunt het natuurlijk moedig noemen dat een politicus het waagt om artikel 23 ter discussie te stellen, maar als het dan zo gebeurt dat wat je wenst tegen te gaan evenzeer mogelijk blijft, dan begrijp ik niet wat zo iemand bezielt. Of toch wel. Om zich te profileren als lijsttrekker heeft ze een duidelijk standpunt willen innemen. En toen ze vervolgens merkte wat ze daar allemaal mee losmaakte, heeft ze geprobeerd dat uit te werken tot een voorstel waarmee alles grosso modo bij hetzelfde blijft. Artikel 23, wat je daar als politicus ook over zegt, je weet vooraf dat je vervolgens maar één ding te doen staat: proberen de geest weer terug in de fles te krijgen. Dat was Loesewies blijkbaar even vergeten. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|