De arts vindt steun bij de computer |
|
datum |
3-sep-'08 |
medium |
AD Haagsche Courant |
auteur |
Jesse Budding |
Arts onderzoekt patiënt. Arts dicteert secretaresse een patiëntenbrief over zijn bevindingen. Secretaresse werkt aantekeningen uit. Secretaresse koppelt terug naar arts. Arts geeft correcties door en ten slotte gaat er een brief naar de huisarts. Op deze manier verliep jarenlang de communicatie in een ziekenhuis. ,,Soms gingen daar maanden overheen,’’ weet internist-intensivist Piet Melief. ,,Voor je het weet, heb je te maken met relatief oude informatie.’’ Die tijd is voorbij in het HagaZiekenhuis. Het Haagse ziekenhuis werkt sinds eind juni van dit jaar met het Patiënt Data Management Systeem (PDMS), dat veel meer mogelijkheden heeft dan het bekendere Elektronisch Patiënten Dossier (EPD). Het PDMS registreert élke seconde allerlei aspecten van iemands gezondheid. De staf van de intensive care (IC) kan allerhande gegevens (data) er ook meteen in opslaan en een ander moment weer ophalen. Sterker nog, het PDMS kan zelfs data exporteren naar het algemene ziekenhuissysteem. Mensen die daarvoor toestemming hebben, kunnen die gegevens elders in het HagaZiekenhuis opvragen. Het systeem verhoogt ook nog eens de veiligheid, concludeert anesthesioloog-intensivist John Vogelaar. ,,Er staat bijvoorbeeld in wanneer welke pil moet worden toegediend. Wie dat gedaan heeft, moet ook dat weer opslaan in het PDMS. Maar ook medicatie die voortdurend wordt toegediend, bijvoorbeeld via een infuus, wordt door het systeem weergegeven. Behalve die veelheid aan gegevens biedt het PDMS het voordeel dat je niks meer kwijtraakt. De computer is zorgvuldiger dan de mens. Je maakt geen overschrijffouten meer en er zijn geen problemen meer met handgeschreven recepten. Daarnaast biedt het ons beslissingsondersteuning.’’ Piet Melief verklaart deze laatste conclusie: ,,Als de patiënt die eerst stabiel was bijvoorbeeld een snelle ademhaling en een hoge hartslag krijgt, dan kan dat een uiting zijn van een beginnende bloedvergiftiging. Omdat de computer alle verschillende metingen continu in de gaten houdt, merkt hij dit gelijk op en suggereert dat het hier om een bloedvergiftiging kan gaan en geeft zelfs aan welke antibiotica er zouden kunnen worden gestart. Door de vroege onderkenning van een probleem stijgt de kans dat de behandeling aanslaat. Het is echt een radicale verandering.’’ ,,Het systeem neemt de beslissing niet over,’’ haast de internist-intensivist zich eraan toe te voegen. ,,We moeten nog steeds zelf een afgewogen besluit nemen. Het dient meer als gedachtesteun. Ik mag dan ook hopen dat hierdoor minder medicatiefouten plaatsvinden.’’ Over een daling van het aantal mensen dat overlijdt door fouten in ziekenhuizen, durft Melief zich echter niet uit te laten. Waarom ging deze primeur nu juist naar de afdeling intensive care? ,,De hoeveelheid informatie op een IC is zó groot,’’ zegt Melief, ,,dat we er híer de meeste behoefte aan hadden. We zijn bovendien de grootste IC van de regio en ook nog eens de enige die groeit. Van patiënten houden we elke seconde hartslag, bloeddruk en vele andere vitale waarden bij. Je verliest het overzicht, als je die brij aan informatie niet kunt vastleggen.’’ Hoeveel zegeningen het Patiënt Data Management Systeem ook mag tellen, een doodzieke patiënt op de IC zal er in de meeste gevallen waarschijnlijk totaal geen weet van hebben dat een grote broer de wacht over hem houdt. Dat blijft zo tot het moment dat de betreffende patiënt wordt ontslagen van de afdeling intensive care. Dan genereert het moderne datasysteem direct een ontslagbrief. Dit schrijven waarborgt de informatieoverdracht aan de verpleegafdeling of de huisarts. Een enorme winst, zowel voor de patiënt als voor de arts.[ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|