Debat over Kun$t en Kapitaal |
|
datum plaatsing |
|
medium |
Kunstbeeld |
auteur |
Sandra Jongenelen |
Even een misverstand uit de wereld helpen; de Nederlandse overheid is wat betreft de aftrek van giften guller dan de Amerikaanse. Dat betekent dat particulieren die hier werk aan een museum schenken beter af zijn dan aan de andere kant van de Oceaan. Dat vertelde Sigrid Hemels, fiscaal econome aan de Universiteit van Leiden, onlangs in Amsterdam tijdens het debat Kun$t en Kapitaal dat was georganiseerd door de Stichting Artes. Zij hield tevens een pleidooi voor de invoering van belastingsubsidies, waarbij de overheid afziet van belastingheffing als burgers kunst kopen of geld geven aan een culturele instelling. Op die manier steunt het Rijk zowel de kunst als de particulier. Doordat de overheid minder geld binnen krijgt, is zo’n maatregel niet gratis. De minister van Financiën ‘zal niet staan te juichen’. Toch is invoering volgens haar een goed idee. Het vergroot de betrokkenheid van burgers bij de kunst. Ook is het aantrekkelijk voor musea en andere culturele instellingen. Angst voor bemoeienis van de particulier is volgens haar ongegrond. ‘Nu moet een museum de wethouder te vriend houden die over drie jaar misschien weer is vertrokken.’ Het verlaagde btw-tarief voor kunst noemt Hemels inefficiënt. Dat heeft te maken met de fiscaal ‘volstrekt logische en objectieve criteria’ die onvoldoende rekening houden met de praktijk. Zo is het btw-tarief voor een erotische show op de Amsterdamse Wallen hetzelfde als voor een voorstelling in de Stadsschouwburg. ‘Maar in Nachtschade gingen ook dames uit de kleren. Dat maakt de grens grijs.’ Renée Steenbergen, auteur van het boek De Nieuwe Mecenas, signaleerde dat burgers in Groot-Brittannië vrijgeviger zijn dan in Nederland. Dat heeft volgens haar te maken met een driejarige landelijke campagne Get England giving. Frankrijk loopt in Europa vooral wat betreft fiscale maatregelen voorop. Nederland blijft achter en zou een inhaalslag moeten maken. ‘Als gevolg van bedrijfsovernames en fusies zal bedrijfssponsoring afnemen’, voorspelde ze. ‘In hun plaats zullen de babyboomers komen, de generatie boven de 65 die veel geld heeft verdiend. Dat geldt ook voor de jonge veelverdieners, onder andere verenigd in de Titus Cirkel van de Vereniging Rembrandt. Die dertigers gaan er niet van uit dat de overheid de kunsten subsidieert.’ De bijeenkomst begon met een presentatie van Philip Hoffman, voormalig financieel directeur van Christie’s in Londen en directeur en oprichter van vijf kunsthedgefonden, gespecialiseerd in onder andere Chinese en Indiaase kunst. De fondsen kopen elke week voor gemiddeld drie miljoen dollar aan kunst aan, van de vijftiende eeuw tot heden, met als doel winst te maken. De kunst blijft ongeveer anderhalf jaar in bezit. Het rendement bedraagt tot dusver vijftig procent. Hoffman vertelde over het schilderij Iron Hill van Peter Doig, waarvoor het fonds 450 duizend pond betaalde om het twaalf maanden later voor 1,2 miljoen van de hand te doen. Grootste klapper is het Midden-Oostenfonds. Een beeld van de Iraanse kunstenaar Parviz Tanavoli dat voor ruim honderdduizend dollar werd verworven, ging later voor 2,8 miljoen over de toonbank. Gezien de enorme prijsstijgingen verwacht Hoffman dat een schilderij op termijn één miljard dollar zal opbrengen. Het huidige record is een Dripping van Jackson Pollock dat 140 miljoen dollar kostte. Ook voorspelt hij dat een schilderij van een Chinese hedendaagse kunstenaar evenveel gaat opbrengen als een werk van Andy Warhol. Slecht nieuws voor Nederlandse musea. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|