‘Zwevend door het water openbaarde Geometry of Shadows zich plotseling aan me. En daar bleef het niet bij; meer wonderbaarlijke wezens verschenen, de één na de ander. Langzaam glijdend en verleidelijk in  de prachtigste kleuren en vormen. Een heel nieuwe wereld legde ik bloot onder het geheimzinnige wateroppervlak. Ik kon er dagen in verdwijnen.
‘Dat gebeurde allemaal in het Friese Kunsthuis Syb. Hier werkte ik op uitnodiging van Maartje Korstanje. Ons enige plan was dat er geen plan was. Ik ben meteen het diepe in gedoken. Hierbij gebruikte ik mijn lang bewaarde dierenatlas als leidraad. Mijn missie; het verkennen van onbekende, nieuwe werelden; op zoek naar nieuw leven. Om daar te gaan waar nog niemand ooit tevoren is geweest.
‘Vissen met hun sierlijke vinnen deden me ineens denken aan de pin-ups en modellen die ik altijd al in mijn collages gebruik. Alle zichtbare ‘vissenhuid’ sneed ik volledig weg om de ontstane opening als venster te laten fungeren op een andere wereld. De vinnen van de vissen liet ik zitten. Ze zijn vergelijkbaar met haren of kleren van modellen die zo fijn wapperen in een föhnbriesje. Al snijdend ontstaan er vormen die ruimte geven voor associaties.
‘Ik gebruik verleidelijkheid om mezelf en anderen mee te voeren; de diepte in. Het gaat mij er niet om uitspraken te doen over vrouwelijkheid of ‘de rol van de vrouw in de media’. Laat staan dat ik me een politiek correcte mening aanmeet over vissen.
‘De vissen en pin-ups zijn voor mij een middel om iets te onderzoeken: ‘hoe kan ik mijn eigen werkelijkheid vormgeven?’ Ik bedoel niet simpelweg in het samenvoegen van beelden tot een plaatje. Maar het vorm geven van mijn persoonlijke werkelijkheid. Hoe doe ik dat dan? Door overal het onderwerp weg te halen komt er een nieuwe wereld  tevoorschijn. En die onverwachte nieuwe werkelijkheid schept ruimte in mijn denken.
‘Ik word geïntrigeerd door ‘restruimte’. De theorie over het Zero Point Field vind ik fascinerend. Het gaat over de eindeloze ruimte die tussen alles inzit. De lege ruimte die alles met alles verbindt en samenhang schept; in de wereld van de atomen, levende organismen, in de kosmos, en nog ver daar buiten.
‘Nadat ik mijn ‘vensters’ heb ’geopend’, dienen de meest overweldigende beelden zich aan. Ik herken ze meteen en voel een soort van verliefdheid opkomen. De afbeeldingen liggen laag over laag. Ik zoom steeds verder in. De zo ontstane kleinoden scan ik in. Maar de computer gebruik ik alleen als hulpmiddel; om het beeld te retoucheren en te vergroten.
‘Vooral het vergroten van de collages is voor mij heel belangrijk. Zelfs de pixels van het oorspronkelijke drukwerk worden nu zichtbaar. Als een gekleurde sterrenhemel zweven ze  boven het witte vlak van het papier. Dat ‘wit’ is voor mij net zo oneindig als het ‘zwart’ van de nacht.
‘De handmatige toevoegingen die ik daarna op de irisprint aanbreng geven nog weer een extra dimensie. Ze hebben op zich geen betekenis, maar vormen patronen die onnavolgbaar zijn. Ook de titels geven geen houvast. Er ontstaan geheimzinnige werken die me ruimte geven om los te komen van alles wat voorgeprogrammeerd is. ‘Onderwater’ kan net zo goed ‘zwevend in de lucht’ zijn. Die ruimte in denken geeft mij vleugels; ruimte is open en tijdloos. Door me los te maken kan ik mijn eigen werkelijkheid vormgeven. Gaat u mee, de diepte in?’

www.biancarunge.nl
www.cokkiesnoei.com
Art Amsterdam, Galerie van den Berge, 7 t/m 12 mei
Galerie van den Berge, Goes, september 2008