Tu Zeng |
|
datum plaatsing |
jun-08 |
medium |
FD |
auteur |
Sandra Jongenelen |
Doe je ogen dicht en stel je voor dat je in China bent. Voor vertrek heb je je enigszins verdiept in de taal maar eenmaal geland, blijkt dat vergeefse moeite. Nergens zie je een bekend karakter. Lepel je de fonetische zinnetjes uit je woordenboek op, dan verstaat niemand je. Taal is een muur. Communicatie is onmogelijk. Het is precies dit thema dat Tu Zeng (1975) inspireerde bij zijn video In the beginning of 2007. De kunstenaar die inmiddels een jaar in Amsterdam woont, is afkomstig uit het Chinese Sichuan, waar hij animatie doceerde aan de kunstacademie. In Nederland stapte hij over naar fotografie en video. ‘In China zijn de nieuwe media in opkomst. Het wordt nog niet begrepen.’ Zeng heeft nog niets over zijn fascinaties verteld, als we handen schudden, onze eigen naam uitspreken en luisteren naar elkaars Engels. Zijn versie mist de ‘r’ en is soms moeilijk verstaanbaar. Af en toe loopt hij naar de computer, tovert karakters op het scherm, waarna hij een woord fonetisch voorleest. Vervolgens klinkt de Engelstalige stem van het vertaalprogramma. Dankzij het ontmoetingsritueel heeft hij de vraag naar de uitspraak van zijn voornaam inmiddels beantwoord. Aan het eind van zijn video volgt in Engelse zinnetjes de toelichting. ‘Call me Tu. Two, 2. Actually in Chinese it means Endless road. Nice to meet you in my short life.’ De video begint luchtig en direct, maar na verloop van tijd begint de frustratie door te sijpelen. ‘Language created another me here. A new me. My friends call me Tu. Simple but nice.’ Taal is geweldig – noem alle superlatieven maar op – maar tegelijkertijd creëert hij chaos. De woorden op het scherm buitelen door elkaar heen, groot, klein, vet. Na deze introductie pakt Zeng Genesis bij de kop, het eerste verhaal van de bijbel over het ontstaan van de wereld en de mensheid. Enkele Westerlingen spreken onverstaanbare woorden die in het Engels en Chinees zijn ondertiteld. And God created the world, zeggen ze, maar wat we horen is een faketaal. Genesis klinkt in het Chinees als Jiang Li Si Si. Geen wonder dat je niets verstaat. Uiteindelijk verschijnen twee mensen met kaalgeschoren koppen in beeld. De Chinese zwart-wit portretten vermenigvuldigen zich tot ontelbaar veel. Tijdens de Open Dagen eind vorig jaar, had Zeng de portretten van boven tot onder in zijn atelier hangen. Een spiegel zorgde voor een verdubbeling. Het werk toont Zengs persoonlijke emotie, maar is niet persoonlijk. ‘Ik wil mezelf verstoppen. Misschien is dat wel iets Chinees.’ We praten over zijn taal die dermate complex is dat het communistische bewind serieuze plannen had om de karakters te vervangen door Latijnse letters. ‘Het idee was zo slecht nog niet. Als het zo moeilijk is, maak het dan makkelijker, zodat meer mensen kunnen schrijven, maar achteraf is de gedachte absurd. Ieder karakter heeft een geschiedenis. Verander je de karakters dan onthoofdt je de geschiedenis.’ Een taal is een muur maar fungeert ook als wortelstok, cruciaal voor ieders identiteit. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|