Harry Mes

De VO-Raad is een club die de belangen behartigt van de bestuurders van scholen uit het Voortgezet Onderwijs. Directeur Werkgeverszaken en Bedrijfsvoering van deze Raad is Harry Mes. In het Schooljournaal, het blad van CNV Onderwijs, gaf hij commentaar op het voorstel om leraren te betalen naar het niveau van hun opleiding. Mes is het daar niet mee eens: “In Nederland geldt dat je betaald wordt naar het werk dat je doet. Een baliemedewerker van een bank die van de universiteit komt, krijgt toch ook geen 4000 € omdat die persoon een academische achtergrond heeft?”
Deze vergelijking maakt duidelijk dat Harry Mes maar weinig begrijpt van de sector waarin hij zijn boterham verdient en het verontrustende is dat hij niet de enige onderwijsbestuurder is voor wie dit geldt.
In het onderwijs is de ene balie de andere niet. Zo komt het steeds vaker voor dat leerlingen worden voorbereid op een studie aan de universiteit door een leraar die zelf niet een opleiding op dat niveau heeft gevolgd. Nu weet ik ook wel dat leraren zich, ook wat betreft de deskundigheid op hun vakgebied, op latere leeftijd soms uitstekend kunnen ontwikkelen, maar over het geheel genomen is dit natuurlijk een onwenselijke situatie.
Als directeur bedrijfsvoering behoort Mes te weten dat geen enkele werkgever iemand benoemt en honoreert louter op grond van een diploma. Een beetje werkgever volgt kritisch het functioneren van zijn medewerkers. Die dienen hun werk naar behoren te doen. Dat geldt voor een eerstegraads net zo zeer als voor een tweedegraads leraar.
Mes zegt in dat zelfde Schooljournaal dat mensen niet moeten worden betaald naar hun kennis, maar naar hun kunde. Dat gelijk werk gelijk betaald moet worden. Het zal hem wellicht verbazen, maar wat dit laatste betreft, ben ik het geheel met hem eens. En toch, weet ik, zijn we het gloeiend oneens. Kennis en kunde zijn in het onderwijs geen onderscheiden grootheden, maar onlosmakelijk met elkaar verbonden. Op academisch niveau baliewerken bestaat niet, maar op academisch niveau lesgeven, dat bestaat echt. Sterker nog, willen we Nederland opstoten in de vaart der kennismaatschappij dan is het bittere noodzaak goede, vakdeskundige docenten voor de klas te krijgen. Universiteiten beseffen dat ook en sturen hun beste docenten naar scholen om leerlingen te laten zien wat voor interessante ontwikkelingen zich op het gebied van hun vak voordoen. Daarbij gaat het vooral om de exacte vakken. Daarvan profiteren sommige scholen, maar het zou toch mooi zijn als alle leerlingen van alle scholen voor vwo en havo kennis zouden maken met de huidige wetenschappelijke ontwikkelingen op alle vakgebieden waarin ze worden onderwezen. Daarvoor is nodig dat jonge academici kiezen voor een baan in het onderwijs. Daarnaast dienen we te bevorderen dat leraren, net als vroeger toen ze werden gehonoreerd naar het niveau van hun opleiding, zich weer verder gaan scholen. Bijvoorbeeld van tweede- naar eerstegraads. Dat is de enige manier om te bereiken dat actuele wetenschappelijke kennis het voortgezet onderwijs binnenkomt.
Ik denk dat er in onze kennismaatschappij geen sector valt aan te wijzen waar hoogopgeleiden zo weinig tijd besteden aan scholing als in de sector onderwijs het geval is. De schuld daarvan ligt bij mensen zoals Mes die elke gelegenheid aangrijpen om het belang van vakkennis te relativeren.
Tot slot nog een opmerkelijk voorval. Toen ik de naam Harry Mes intikte vroeg Google mij of ik me niet vergiste en Harry Mens bedoelde. Ik begrijp Google eerlijk gezegd wel een beetje.