In een column moet je nooit meer dan één onderwerp bespreken, maar deze laatste aflevering van het seizoen wil ik gebruiken om wat kruimels op te vegen die anders te lang blijven liggen.
Enige tijd geleden beschreef ik een discussie van een leraar met zijn hard werkende buurman over de vakanties in het onderwijs. Dat werd door veel lezers gezien als kritiek op de lange duur van die vakanties, terwijl ik alleen de draak stak met de manier waarop die door onderwijsgevenden worden verdedigd. Met argumenten als: in die vakanties moeten we van alles voorbereiden, de eerste weken hebben we nodig om bij te komen van de vermoeienissen, dit soort slachtoffergedoe dus. Zeg gewoon: heerlijk fijn, we genieten ervan en ik vind het heerlijk vrij te zijn als de kinderen vakantie hebben en niet het probleem te hebben van regelingen met opa’s en oma’s en vakantiekampen.
Overigens: wie jaloers is op de lange vakanties van leraren en om die reden overweegt in het onderwijs te gaan werken, doet er verstandig aan de vakantiemarkt vooraf goed te verkennen. In verschillende reacties kreeg ik gedetailleerd uitgewerkt hoe in sommige sectoren mensen alles bij elkaar, vakantie en ADV, zo’n 45 vrije dagen per jaar hebben. Vrij te kiezen, ook buiten het drukke en dure hoogseizoen.
Andere kruimel. De prijs voor het beste voorstel om de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren gaat wat mij betreft naar de minister van Binnenlandse Zaken, Guusje ter Horst. Veel jongeren, vaak nog kinderen, brengen het weekend tot vroeg in de ochtend stappend en zuipend door. Daardoor begint de schoolweek voor hen niet alleen met het weer ter wereld komen uit een beneveld weekend maar ook met het te boven komen van een jet lag. Het heeft mij verbaasd dat in het onderwijs niet massaal instemmend is gereageerd op haar voorstel om hier serieus iets aan te gaan doen. Nog wonderlijker vind ik de afwijzende reactie van de Tweede Kamer. Blijkbaar ziet men het excessieve drankgebruik dat typerend is voor Nederlandse jonge jongeren, als een natuurverschijnsel.
Volgende kruimel. Veel scholen geven te weinig uren les. Dat sommige er werkelijk een potje van hebben gemaakt was voor de politiek reden om de inspectie op te dragen erop toe te zien dat scholen zich houden aan de wettelijke eisen. Het strengere toezicht van de inspectie roept veel weerstand op. Logisch, scholen hebben vaak moeite om aan het wettelijk vereiste aantal lesuren te komen, vooral in die gevallen waarin de schoolorganisatie is opgetuigd met veel middenmanagement. Door veel personeel te onttrekken aan lesgevende taken is het voor sommige scholen haast onmogelijk aan hun lesgeefverplichtingen te voldoen. Goed dat daar nu een rem op wordt gezet.
Laatste kruimel. Enige tijd geleden schreef ik na een bezoek aan een MBO-opleiding waar ik kennis maakte met een aardig voorbeeld van competentiegericht onderwijs: “Oorspronkelijk was het plan om met ingang van een bepaalde datum alle mbo-opleidingen te verplichten het onderwijs competentiegericht te gaan inrichten. Dat was een onzinnig plan, maar het is natuurlijk wel wenselijk dat het beroepsonderwijs zich zo veel mogelijk in deze richting ontwikkelt.” Antonie H. (Ton) Remeeus uit Poortugaal reageerde hierop in deze krant met het verwijt: “Prick noemde de competentiegerichte inrichting van het onderwijs een ‘onzinnig plan’.”
Hoe moet je zo’n reactie nou kwalificeren? Als oliedom of kwaadaardig? Of is iemand die zo gebrekkig leest gewoon heel hard aan vakantie toe? Laat ik het daar maar op houden.
Ik wens u allen, en Remeeus in het bijzonder, een verfrissende vakantie toe.