'Er was haast geboden, want de eieren moesten zo snel mogelijk naar een warme plek'

Vliegjes en andere insecten. Dat voerde Jan van den Ing de vijf gruttowezen die gedurende tien dagen in zijn schuur in Oud-Ade verbleven. ,,Nog eventjes en dan zijn ze groot genoeg om terug te zetten in de vrije natuur,'' dacht hij. De Algemene Inspectiedienst (AID) oordeelde anders en nam de kuikens in beslag na een huisbezoek. Tot zijn verrassing en die van Landschapsbeheer Zuid-Holland moet hij 660 euro per grutto betalen voor het overtreden van de Flora en Fauna wet. Hij is nog in afwachting van zijn dagvaarding.

Van den Ing herinnert zich de komst van de vogels als de dag van gisteren. Alweer een jaar geleden belde een dorpsgenoot hem opgewonden op om te vragen of hij nog plek had in zijn broedmachine. De man had vier eieren gevonden in een verlaten nest tijdens een wandeling. De bloedende moeder grutto lag ernaast. Ze was doodgebeten door een hermelijn. ,,Er was haast geboden, want de eieren moesten zo snel mogelijk naar een warme plek. Aan de schaal zagen we dat de vogels elk moment konden uitkomen. We hoopten dat we niet te laat zouden zijn,'' weet Van den Ing nog goed.
Als vrijwilliger van de Weidevogelwacht Rijpwetering, onderdeel van Landschapsbeheer Zuid-Holland levert Van den Ing al 23 jaar een bijdrage aan het in stand houden van de dalende weidevogelpopulatie. Met veertig andere vrijwilligers spoort hij legsels van weidevogels op om ze te markeren en te beschermen tegen werkzaamheden op boerenbedrijven. Zodoende vond hij het vijfde ei plompverloren in het gras van een weiland. ,,Blijkbaar was de moeder in zo'n hoge nood dat ze geen tijd meer had om een nest te maken,'' vertelt Van den Ing. Hij hoopte er het beste van en nam het ei mee naar huis. Dagelijks controleerde hij de temperatuur van de broedmachine en spoedig volgde de beloning voor zijn inzet: vijf kuikens kropen vrijwel gelijktijdig tjilpend uit het ei. Naast het voeden van een vijver vol eenden en een stuk of twaalf kanaries, groenling, vinken, kwartels en twee broedende kippen in de schuur, kreeg Van den Ing het toen pas echt druk. Leuk druk, want Van den Ing is een vogelliefhebber in hart en nieren. Hij maakte zich er weinig zorgen over dat hij de beschermde grutto's volgens de wet niet mee naar huis had mogen nemen. ,,Wat had ik dan moeten doen? De eieren van een vogel waar het toch al zo slecht mee gaat, laten liggen voor een passerend roofdier? Ik kon ze een kans geven op leven.''
Toch had Van den Ing beter de beheerder van het gebied of de gemeente op de hoogte kunnen stellen van de situatie in plaats van de eieren mee te nemen.
Dat blijkt op 2 juni 2006 als de AID onverwacht voor zijn deur staat. Het is een dag die Van den Ing niet snel zal vergeten, omdat de grutto's uit zijn ren waren verdwenen toen hij thuiskwam. Op zijn voordeur was een briefje geplakt waarop stond dat de AID de vogels had meegenomen na een controle op de ophokplicht om de verspreiding van vogelgriep tegen te gaan; die was kort daarvoor uitgebroken. Zijn eenden en kippen stonden netjes binnen, maar hij zou een boete krijgen voor het in bezit hebben van beschermde inheemse vogels. Een paar weken later volgde de boete van in totaal 3300 euro. Van den Ing staat nog altijd perplex. Het transactievoorstel ging met nog eens 800 euro omhoog, omdat hij er niet akkoord mee ging en hij is nog in afwachting van zijn dagvaarding. Ook Landschapsbeheer Zuid-Holland is ontevreden over het optreden van de AID. Regiocoördinator Pieter Balkenende: ,,Het is niet toegestaan om beschermde vogels mee naar huis te nemen, maar deze boete is natuurlijk buitenproportioneel hoog.'' Woordvoerder Roel Vincken van de AID: ,,Meneer had die eieren gewoon moeten laten liggen. Natuurlijk was het jammer geweest als de vogels het dan niet hadden gered. Maar ja, ook dat is natuur.'' Hoe het een jaar na dato met de grutto's gaat, is nog onduidelijk. In afwachting van het proces verblijven zij op een geheim opvangadres.