Suriname en het WK 2010 aflevering 5 |
|
datum plaatsing |
16-apr-08 |
auteur |
Diederik Samwel |
Zelfs een wereldvoetballer kent zwakke momenten. Ook Suriname probeert zich te kwalificeren voor het WK voetbal in 2010. De bondscoach heeft nog twee maanden om aan de verdediging te sleutelen voor de wedstrijden tegen Guyana. Of Kenneth Jaliens zijn selectie rond heeft? Voorin staat het wel aardig, al zullen de spitsen wel scherper moeten worden. Zoveel kansen als tegen Montserrat krijgen ze nooit meer. Voor de middelste linie heeft de bondscoach genoeg jongens die een bal kunnen vasthouden, kaatsen en diepte kunnen kiezen. Het probleem zit in de verdediging. Die staat nog niet. En met leuke aanvallers en handige middenvelders kom je niet ver zonder fatsoenlijke opbouw. Met name de linksbackpositie bezorgt Jaliens hoofdbrekens. Hij moet kiezen tussen twee jonge jongens. Maar de een is soms niet vooruit te branden en de ander is bang voor balbezit. Zal Jaliens dan toch Rinaldo Lupson terughalen? Dat is zonder meer een van de beste spelers van het land. Net dertig geworden maar nog altijd een voetballer voor wie de mensen naar het stadion komen. De actieradius en snelheid van Roberto Carlos in combinatie met de agressie en techniek van Edgar Davids. Wereldvoetballer zou je zeggen. Waarom hij dan niet voor een Europese topclub speelt? Kijk, Lupson is een tikje onbezonnen en, typisch Surinaams, ook nogal zelfzuchtig. Bal aan de voet, kop naar beneden en steevast van plan zijn man uit te spelen. Toch, een Lupson in vorm bestrijkt de hele linkervleugel, duikt op in de spits en neemt de corners van rechts. Het is zo’n speler die zijn eigen voorzet er voor de zekerheid zelf maar inkopt. Pim Verbeek, tegenwoordig in Australische dienst maar vier jaar terug bondscoach van de Nederlandse Antillen, stemde een keer zijn tactiek af op de ruimte links achterin bij Suriname. ‘Die gast met die rastaharen en die Indiaanse kop, goeie voetballer is dat, alleen positioneel niet heel sterk.’ En verdomd, in de finale van het jaarlijkse toernooi om de Parbo-cup laten de Antillianen, met nogal wat profs uit de Hollandse eerste divisie, Suriname de eerste twintig minuten het initiatief. Dat levert soepele combinaties, frivole hakjes en fraaie schijnbewegingen op maar nauwelijks doelgevaar. Linksback Lupson krijgt alle ruimte voor lange rushes. De toeschouwers komen steeds enthousiaster van de banken tot het na een half uur in een keer stil valt. Dan probeert Lupson drie verdedigers uit te kappen, raakt de bal kwijt waarna de volledig vrijstaande rechtsbuiten van de Antillen zijn kans schoon ziet: 0-1. Na rust maakt Suriname nog wel gelijk maar dat is niet genoeg: op basis van een beter doelsaldo gaat de beker mee naar Willemstad. Jaliens is gewaarschuwd. Tijdens de wedstrijd tegen de Antillen zat hij op de Surinaamse bank, als assistent van zijn voorganger Eduardo Bone Baldi, uit Uruguay. Dat was een aardige man met wie het goed bier drinken maar lastig communiceren was. Eigenlijk lukte dat alleen via zijn Spaanse tolk. Het Nederlands en vooral het Sranantongo ontging hem volkomen. Net als de Surinaamse voetbalcultuur trouwens. Aan Baldi’s vermeende jarenlange ervaring in de Mexicaanse competitie heeft de selectie in elk geval weinig plezier mogen beleven. Want juist zo’n jongen als Lupson moet je strak coachen. Vorig jaar, tijdens het toernooi om de Caribische beker, speelde hij de pannen van het dak. Zouden ze eindelijk weer eens van Haïti winnen tot hij vijf minuten voor tijd besloot te gaan pingelen voor zijn eigen strafschopgebied. Maken ze nog gelijk ook, die Haïtianen. Toch blijft het verleidelijk om Lupson op te roepen. Het moet toch mogelijk zijn hem iets soberder te laten spelen. En die buitenlandse interesse is er ook niet zomaar. Een paar jaar geleden kon hij na een stage bij een club uit Frans Guyana tekenen bij Bordeaux. Europese subtop, wat wil je nog meer? Maar nee, die toekomst was hem te onzeker: Lupson bleef liever in eigen land. Zo speelde hij weer gewoon zijn partijtjes voor Transvaal en daarna Nacional in de Surinaamse hoofdklasse. Vorig jaar kreeg hij dan toch zijn buitenlandse avontuur. Op Cyprus, voor een paar duizend US dollar in de maand. Jaliens heeft nog twee maanden om aan zijn defensie te sleutelen vóór de dubbele confrontatie tegen Guyana. Gelukkig kan hij nog een paar keer oefenen. Suriname doet half mei mee aan het Polar-cup toernooi op Curaçao. Met FC Dordrecht, het Braziliaanse EC Flamengo en de Antillen zelf. Een mooie kans op revanche. Mét of zonder Rinaldo Lupson.[ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|