Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Bedwants teistert slaapkamer weer
Bedwants teistert slaapkamer weer

Bedwants teistert slaapkamer weer

datum plaatsing

 25-jun-07

medium

 BN/De Stem

auteur

 Peter de Jaeger


“Good night, sleep tight, don’t let the bed bugs bite.” Dat Engelse gezegde voor het slapengaan is weer actueel. Bed bugs ofwel bedwantsen zijn weer terug van vijftig jaar weggeweest. Deze bijtende insecten, niet groter dan een appelpitje, teren op menselijk bloed en veroorzaken veel jeuk. Grote steden in de Verenigde Staten, Australië en West Europa worden geteisterd door deze lastpak die ’s nachts toeslaat tussen het beddegoed. Ook in Nederland duikt het beestje steeds vaker op in slaapkamers.
“Het wordt een serieus probleem. Tien jaar terug kregen we geen meldingen. Vijf jaar geleden waren het er een paar per jaar en nu krijgen we elke maand enkele telefoontjes”. Dat zegt een woordvoerder van Ongedierte Bestrijding Nederland te Hasselt.
“Hoe erg het probleem bij ons is, valt niet exact te zeggen, want er is nog geen serieus onderzoek naar gedaan. De enige cijfers komen uit Engeland. Je mag aannemen dat de situatie daar vergelijkbaar is met hier”, zegt Willem Takken, medisch entomoloog van de Wageningen Universiteit. Als dat zo is, dan is het niet best gesteld. Uit een studie van het Institute of Biology in Londen blijkt dat besmettingen met bedwantsen zijn vertienvoudigd sinds 1996.
Opvallend veel meldingen komen van hotels. “Begrijpelijk”, vindt Takken, “want daar komen veel mensen bij elkaar en met de hygiëne neemt men het niet zo nauw”. Takken maakte het zelf mee. Vorig jaar logeerde hij in een vijfsterrenhotel in Washington waar de complete vijfde verdieping was afgesloten omdat die werd ontsmet tegen bedwants. Ook ziekenhuizen hebben last van ongedierte. Niet vreemd, er wordt door ziekenhuizen meer geld uitgegeven aan ramen wassen dan aan plaagpreventie.
Over de oorzaak van de invasie van de parasiet zijn de wetenschappers het nog niet eens. Vaak worden toeristen en immigranten aangewezen met een beschuldigende vinger. Reizigers zouden het meenemen als ongewenst souvenir uit warme landen. “Voor vertrek zou men de bagage grondig moeten inspecteren”, adviseert Ongedierte Bestrijding Nederland. In Afrikaanse en Aziatische landen is meer dan helft van de huizen besmet met de tropische variant. Maar studie in Zuid Engeland, waar veel immigranten wonen, bewijst dat de aangetroffen bedwants niet behoort tot deze tropenvariant, maar tot de soort die alleen gedijt in gematigde streken. De auteur van deze studie, Clive Boase, is daarom niet overtuigd van het heen en weer reizen als grootste boosdoener. De expert zoekt het dichter bij huis.
“Bedwantsen zijn resistent geworden tegen de meeste insecticiden,” laat Boase weten vanuit het Engelse Haverhill, waar hij aan het hoofd staat van Pest Management Consultancy. “Uit een recente studie in Ghana is een verband gevonden tussen met pesticiden behandelde muskietennetten en de ontwikkeling van resistentie bij bedwantsen. Daarom zijn ze zo lastig te bestrijden en nemen in aantal toe.”
“Tevens zijn insecticiden veranderd van samenstelling. Vroeger doodde het gif, zoals DDT, alles wat kruipt en vliegt, nu zijn ze veel meer doelgericht en laten soms bedwantsen ongemoeid”.
Takken vult aan: “De afgelopen twintig jaar zijn de slaapkamers erg luxe geworden, met vaste vloerbedekking en centrale verwarming. ’s Nachts zweten we vocht uit. Die combinatie van vocht en warmte zorgt voor een fantastisch klimaat voor de bedwants. Hoe warmer het is hoe sneller hij zich vermenigvuldigt”.
Het insect verstopt zich overdag in naden en kieren van het ledikant. Om het beestje te bestrijden dient het bed uit elkaar te worden gesloopt en gedetailleerd te worden behandeld. De matras moet naar buiten worden gesleept en gesteriliseerd of ontsmet. “Als dat echt niet kan helpt alleen de rigoureuze aanpak van vergassing, zoals ook van houtkevers in dakspanten of vloeren”, zegt Takken.
De bedwants brengt voor zover bekend geen ziektes over. Dit ondanks de vondst dat het HIV virus een uur lang kan overleven op de scherpe monddelen van de parasiet. “Alleen in zeer ernstige gevallen, bij vijfhonderd of duizend bedwantsen in bed, kan zoveel bloed worden verloren dat bloedarmoede optreedt”, zegt Takken.
De internationaal vermaarde Boase pleit voor afspraken tussen landen om verdere verspreiding in te dammen. Takken ziet dat niet snel gebeuren. “In Nederland is er nog niet eens officieel beleid voor lyme ziekte en teken. Dus dan ligt een regeling voor bedwantsen nog heel ver van ons bed. Een goede hygiëne zet meer zoden aan de dijk”. [ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: