Ook Suriname probeert zich te kwalificeren voor het WK voetbal in 2010. Na de 7-1 overwinning op Montserrat is Guyana de volgende tegenstander.

Spits Rydell Schuurman slentert swingend richting spelersbus. De kousen in slippers gestoken, voetbalschoenen in de hand. Zijn stem, een tikje hoog maar zuiver en allerminst geknepen, galmt door de gang van het guesthouse. In het lied, in Sranantongo, komt een paar keer de naam van zijn land voorbij. Schuurman wiegt losjes met zijn hoofd. Nee, hij staat niet in de basis, maar hij voelt zich prima. Na vier dagen trainingskamp snakt hij naar het begin van de wedstrijd.

Zo’n honderd toeschouwers zitten klaar in het Marvin Lee Stadium, in Port of Spain, Trinidad. De helft is vanochtend ingevlogen uit Suriname. Inclusief twee cameraploegen. Voor een rechtstreekse uitzending is geen geld, overmorgen krijgt het volk de highlights te zien. Tijdens het volkslied draaien de Surinaamse voetballers zich een kwartslag, leggen de ene hand plat op de borst en de andere in die van een teamgenoot. Ze zijn lang niet zo goed bij stem als Schuurman maar wel opvallend tekstvast. Geen wonder, het volkslied wordt in Suriname elke dag op school gezongen, onder het hijsen van de nationale vlag.

Suriname speelt nerveus en gehaast in het eerste kwartier. Van de pressie op de helft van de tegenstander komt weinig terecht. Bij vlagen is het zelfs andersom. Onder aanvoering van de Javaanse middenvelder Vandelino Sastrodimedjo pakt Suriname geleidelijk het initiatief. Als enige niet-creoolse speler in de selectie groeit hij uit tot de beste man van het veld. “Sastro” speelt de playing coach van Monserrat, die volgens zijn perschef jaren professionele ervaring heeft, volledig uit de wedstrijd, strooit met dieptepasses en zet regelmatig medespelers vrij voor de goal. Beckham noemen ze hem en met een vrije trap die vanaf ruim dertig meter uiteenspat op de lat, laat hij zien waarom. Gisteren, tijdens het eten - rijst met gebakken vis - werd hij nog toegezongen voor zijn 24ste jaardag. Terwijl “Sastro” pas voor het tweede seizoen uitkomt in de hoofdklasse. Daarvoor speelde hij alleen oefenpotjes op Blauwgrond, een wijk in Paramaribo die vooral bekend staat om zijn warungs.

Na rust (2-0) hangt Montserrat in de touwen. Tot de nummer vier in de gaten krijgt dat Harold Blokland te ver voor zijn goal staat en een fantastisch afstandschot afvuurt. De gouverneur van Montserrat is in alle staten. Een tegengoal, wie had dat gedacht? Natuurlijk zullen zijn spelers straks teleurgesteld zijn over de nederlaag maar of dat realistisch is? Na de vulkaanuitbarsting in ’95 is zijn eiland in opbouw. Daarbij wordt het niet in de laatste plaats geholpen door de FIFA-gelden voor elk land dat zich voor het WK probeert te plaatsen. Zo krijgen de inwoners behalve accommodaties ook weer iets terug van hun nationaliteitsgevoel.

Daarna blinkt Suriname uit in het missen van kansen. Terwijl de Montserrat-doelman zich bij de eerste paal al wil omdraaien om voor de vierde keer de gang naar het net te maken, ziet spits Melvin Valies kans de bal recht in zijn handen te schieten. Schuurman loopt zich warm. Behalve nek, schouders en heupen zit de rest inmiddels ook behoorlijk los. Een kwartier voor tijd komt hij als een komeet het veld in en maakt nog snel twee doelpunten. Eindstand 7-1.

Rappen kan hij ook, Rydell Schuurman. ‘s Avonds na de wedstrijd test hij opnieuw zijn stembanden bij de poort van het guesthouse. Teammanager Nico heeft net bier gehaald maar de jongens mogen niet de stad in van de technische staf. Morgen overdag kunnen ze misschien nog even naar het strand vóór de terugreis naar vliegveld Zanderij. Daarna start de voorbereiding op de twee wedstrijden tegen buurland Guyana in de tweede pre-kwalificatieronde, half juni. Wat Schuurman betreft spelen ze die vanavond nog, als het moet allebei. Hij staat op scherp.