Het startshot van de Turkse Bodrum Cup in oktober betekende niet alleen de afsluiting van het Europese zeilseizoen, maar voor velen ook het begin van een vakantie. Tijdens de race was het contrast tussen fanatieke zeilers en zonnende toeristen op het voordek dan ook groot.

De jaarlijkse vijfdaagse regatta werd dit jaar alweer voor de zestiende keer gevaren; helaas op een wat vlakke Egeïsche Zee. Zoals verwacht won De Grandi van het Nederlandse Tussock Cruising, een van de oprichters en veelvoudig winnaar van de Cup, dit jaar wederom in de klasse van Traditional Wooden Yachts. De Randa, met aan boord organisator Rob Oberink, werd tweede. Oberink, zittend naast zijn ingeoliede passagiers op het voordek van zijn Randa, na afloop van de race: ‘Het was dit jaar wel erg spannend. Ondanks deze kleine teleurstelling hebben mijn acht gasten zich prima vermaakt en dat is voor mij belangrijker dan winnen.’

De overall titel ging met een ruime voorsprong naar de crew van het gloednieuwe Turkse jacht Ilios, die de wedstrijd tevens gebruikte om het schip in te varen. De eigenaar en schipper van het jacht, Rony Grunberg, was niet verrast over de overwinning: “Tja, dit is natuurlijk heel wat anders dan al die loeizware omgebouwde vissersboten die hier meevaren. Ilios is ontworpen door Tanju Kalaycioglu en hij is wat stijl betreft een Turkse Huisman te noemen. De snelheid van de boot is vooral te danken aan de vorm van de bulbed kiel en de vier lichte lagen hout.’

Toch is het aan boord van een gulet, het type boot waarin het merendeel van de deelnemers vaart, moeilijk voor te stellen dat deze vroeger werd gebruikt door sponzenduikers en vissers. Het enige dat nog aan deze noeste arbeid herinnert, is de herkenbaar ronde achtersteven en de trage, gestage gang door het water. De van oudsher stinkende en ruime laadruimte voor vis is nu vervangen door een groot aantal, veelal comfortabele hutten met een tweepersoonsbed en badkamer. Uit de grote leegte op een aantal bovendekken tijdens de vroege start van de race blijkt hoe comfortabel deze hut wel niet is. Veel meezeilers blijven nog even een uurtje liggen om bij te komen van de vorige nacht.

Het gevarieerde traject met zijn vele rotseilandjes en verscholen baaien en inhammen was duidelijk met zorg uitgezet, maar de organisatie van de Bodrum Cup had ook veel aandacht besteed aan de avondinvulling. Zo moesten de honderd deelnemers na afloop van de eerste racedag een cirkel vormen, de zogenaamde circle of love. Exact in het midden van de cirkel zong een Turkse band op een groot klassiek schip de deelnemers toe. Al snel brulde het Turkse deel van de kring mee om vervolgens de armen in elkaar te haken op de boot van de buurman voor een traditionele volksdans die elke avond werd herhaald.

www.bodrumcup.com