De grootste democratie ter wereld en economische supermacht in opkomst hoopt op een dag ook de wereldzeeën te beheersen. Judith van Ruiten bezocht India en sprak met zeilers die niet alleen de moesson, maar ook de bureaucratie en een overvloed aan ambtenaren moeten trotseren om de zee op te kunnen. Projectontwikkelaars vertellen al jaren vol ongeduld te wachten op het startsein voor de bouw van Indiaas eerste jachthaven. En aan de Dolphin bar borrelende Indiërs in Mumbai verlangen naar de sailingscene van vroeger. 

Indian Express, 18 april 1987

Uit de column Down Memory Lane van Hiro Shroff

In the 18^th and 19^th century the Royal Bombay Yacht Club in Mumbai had two dining halls. One hall was for those wearing black ties. The second hall was for those wearing suits; no bush shirts. This second hall was jokingly called: the dirty dining hall. D’Silva, the headbutler of those days says that some of the people came to the club straight from work and did not have a chance to go home and chance in black tie. 

Het stortregent in Mumbai. Modder en afval golven over de stoeprand. Mensen schuilen in portieken en de masten van de haveloze vissersbootjes die voor India Gate zijn geankerd, schudden met harde klappen heen en weer op de golven. De triomfboog is de blikvanger van Mumbai, maar de zon die plotseling tevoorschijn komt, legt het vuile stadgezicht in een klap bloot. De moesson is bijna afgelopen en de stad is net zo snel droog en vol als ze nat en leeg is. De bedelende en slapende mensen overal op straat, steken schril af tegen de keurig gekapte dames en heren die de oudste jachtclub van India, de 160 jaar oude Royaal Bombay Yacht Club (RBYC) inlopen.

Het is lunchtijd en de ene na de andere taxichauffeur stapt uit om met een zwierige beweging het portier voor een bezoeker van de RBYC te openen. De leden van de club maken deel uit van de bijna tweehonderd miljoen Indiërs die onofficieel nog altijd worden gerekend tot midden - en hogere kaste van het in 1947 afgeschafte kastenstelsel. Een kwart van de ruim een miljard Indiërs, meer dan 400 miljoen mensen, wordt ondanks de snelle economische groei van het land gedefinieerd als lagere kaste. Zij verdienen een kwartje per persoon per dag en sterven veelal door ondervoeding, een gebrek aan hygiëne en diaree. Vooral in Mumbai, een stad met meer inwoners dan Nederland, is het aantal mensen dat op straat leeft hoog. Door een gebrek aan betaalbare woonruimte zijn ook werkende Indiërs gedwongen om op straat te slapen. 

Het contrast tussen de rijke Indiërs die de moesson zijn ontvlucht in hun megajacht of verblijven in het wereldberoemde Tasj Mahal hotel is groot met het merendeel van de mensen op straat. Overal tref je juwelen - en fruitverkopers, schoenpoetsers en bedelende kinderen aan die onophoudelijk en uit puur levensbelang strijden om de eer van blanke toeristen en rijke landgenoten die worden gezien als wandelende geldmachines. ,,Beautiful balloon for you madame. Please madame. Especially for you”, roept de verkoper van ballonnen tegen een Indiase met een parasol die net de Louis Vuitton uitloopt in de populaire wijk Colaba. ,,No rupees, madame. Just chapatti for me today”, smeekt het zoveelste kind dat vandaag geen geld, maar brood wil.

Ondertussen wordt in de RBYC whisky gedronken aan de Dolphin Bar. Ook in de loungeruimte in het gemakkelijk ontspannen. Gasten in leunstoelen genieten van het uitzicht op het drukke plein rondom India Gate aan de ene kant en een tuin met palmbomen aan de andere kant. ,,Kan ik u wat aanbieden? ”, vraagt Mandwa Shenani (63) beleefd, terwijl hij zijn krant laat zakken en een kop koffie voorzichtig neerzet. Als hij hoort dat een journalist helemaal uit Nederland is gekomen om een verhaal te schrijven over zeilen in India begint hij enthousiast te vertellen over zijn Seabird, het type boot waarmee veel Indiërs van oudsher varen. 

Zijn gedachten gaan terug naar alle zeiltochten die hij alleen maakte of samen met zijn vrienden. Als het weer beter is, zeilt de man die nooit is getrouwd nog altijd elk weekend rondom het toeristische rotseiland Elephanta dat een paar kilometer de baai in ligt. Binnenkort zou hij wel weer eens naar het tropische Goa of Kerala willen varen. Hij vindt het jammer dat India slechts een handvol gepassioneerde zeilers telt. En dat terwijl het aantal mensen dat genoeg geld heeft om te zeilen toeneemt dankzij de hoge economische groei. Mandwa: ,,Het merendeel van de heren hangt hier net als bij de andere clubs die ik ken een beetje aan de bar. Veel leden kunnen niet eens zeilen en of hebben meer interesse in een andere sport. En dat terwijl het slechts een euro kost om een van de vier clubboten een middagje te huren”.

Op de RBYC tref je inderdaad voornamelijk gepensioneerde mannen, zakenlieden en politici die eens goed willen bijpraten op persoonlijk of zakelijk vlak. Toch neemt het aantal jongere zeilers, die veelal werken in de groeiende ICT-sector, bij alle zeilclubs langzaam toe. Volgens Aashim Mongia van het bedrijf West Coast Marine is het de hoogste tijd voor Indiaas eerste jachthaven. Als een van de weinigen in India bouwt het bedrijf superjachten en assisteert het eigenaren. ,,Overal in dit land vervoeren zeilers water en brandstof in een jerrycan in dinghy’s. Heb je enig idee hoeveel werk het ons bedrijf kost om een superjacht te onderhouden dat elke dag nat gespoten moet worden? Veel Indiërs vinden dit soort zaken überhaupt teveel gedoe om ook maar te overwegen om een zeilboot te kopen.” 

Samen met een architectenbureau LMC architects is Mongia al jaren bezig om toestemming te krijgen voor de bouw van een jachthaven voor de kust van Mumbai. In zijn kantoor, dat uitkijkt op een vuil stuk kuststrook dat dienst doet als openbaar toilet, ligt het ontwerp klaar. Het antwoord van de Port Trust laat echter op zich wachten. Volgens de Nederlandse architecte Lara de Rooij, die samenwerkt met Mongia, kampt India nog altijd met een enorme bureaucratie. Alleen veel praten met de juiste personen, veel geld en ondersteuning van invloedrijke mensen heeft zin om de plannen van de grond te krijgen. Ondertussen zou volgens Lara ook het een en ander moeten gebeuren aan de mentaliteit van Indiërs. ,,Het merendeel van de rijkere vrouwen smeert zich rot met bleekcrèmes om maar niet bruin te worden van de zon. Dit soort dames zie je natuurlijk niet zo snel terug in een zeilboot waar het wat lastig is om een parasol boven je hoofd te houden”.

Volgens het duo is haast geboden bij de bouw van de jachthaven. Uit recent onderzoek blijkt dat India in 2008 ruim 600 miljoen mensen met een gemiddeld tot hoog inkomen telt. Mongia: ,,Als deze groei doorzet en meer mensen besluiten om te gaan zeilen, hebben we op den duur een groot tekort aan faciliteiten. Ook kan ik me voorstellen dat de populariteit voor het zeilen een enorme vlucht neemt, als de Volvo Ocean Race volgend jaar besluit om een stop-over te maken in ons land. Indiërs uit hogere kasten zijn echter wel luxepaarden die voorzien willen worden van alle mogelijke gemakken. De jachthaven willen we daarom uitrusten met een heel leger aan schoonmakers voor de binnen-en buitenkant van de boot. We willen ruimte creëren voor het afgeschermde leven van de paar Indiërs met echte grote superjachten als de Indian Impress van Vijay Mallya die eigenaar is van Kingfisher Beer. En natuurlijk houden we ook rekening met internationale bezoekers. Alleen op deze manier worden we een zeilnatie van belang”.  

De getalenteerde Laser wedstrijdzeiler Amit Arvind wil hier graag een bijdrage aan leveren door het omhoog schroeven van het zeilniveau in India en is net als Mongia op zoek naar professionele ondersteuning. Net als de rest van de Indiase topzeilers zeilt hij slechts twee buitenlandse regatta’s per jaar. Volgens Arvind zouden dat er eigenlijk tien moeten zijn. Geïnteresseerde sponsors en geld om meer wedstrijden te varen vinden de zeilers echter niet. ,,Jammer genoeg blijkt tijdens sportevenementen als de Commonwealth Sailing Championship in Australië of de Spa Regatta in Nederland dat we niet genoeg mee kunnen komen door gebrek aan ervaring met zeilen tegen de rest van de top van de wereld. Het is de reden dat we nu vooral Aziatische wedstrijden varen waar het zeilniveau meer gelijk ligt”.

Zowel Amit als de blonde Lara zijn een opvallende verschijning binnen de Indiase jachtingscene waar jonge, fanatieke en vooral vrouwelijke zeilers slechts moeilijk zijn te vinden. Dit komt niet alleen omdat de Colaba Sailing Club (CSC) voor jongeren waar Lara lid van is slechts een paar honderd leden telt, maar ook omdat de organisatie geen clubhuis heeft. Op hun zustervereniging, de RBYC, zijn leden van de CSC ook niet welkom. De president van deze club blijkt hier een goede reden voor te hebben: ,,Het lidmaatschap voor de jeugd ligt veel lager dan dat van onze echte leden. Het is vervelend dat onze jongeren geen clubhuis hebben, maar wij willen niet dat hier van die jonge gasten door de gangen rennen”. 

En zo blijft het hele gebouw vooral herinneringen aan vroegere tijden uitademen. Het eikenhouten trapgat en de hoge muren zijn versierd met een serie foto’s van de allereerste leden van de club. Strak in het pak en met glad gestreken haren en snor star poseren zij voor de foto. Veel beelden zijn te vinden van Sir Robin Knox-Johnston die als eerste non-stop rondom de wereld zeilde in een in Bombay gemaakte boot. Op de eerste verdieping staat een meer dan honderd jaar oude weegstoel. En in loungeruimte kun je over de opkomst van het zeilen lezen na de onafhankelijkheid van Brits India in 1947. Aan de kledingvoorschriften blijkt niet veel veranderd te zijn, want op het prikbord in de lobby hangt net als vroeger een pamflet waarop met dikke letters staat geschreven wat leden wel en niet mogen dragen. Slippers en mouwloze shirtjes zijn absoluut taboe.

Dat binnen de merendeels ouderwetse gemeenschap van zeilers wel degelijk veranderingen op komt zijn, blijkt niet alle dertig borrelende mannen aan de Dolphin Bar te ontgaan. Indiaas eerste olympische zeiler SJ Contractor spreekt over de grote kwaliteitsverbetering van de boten ten opzichte van de olympische spelen van Munchen. Een aangeschoten man vindt dat de liefde voor het zeilen is verdwenen. Een ander zegt dat India niets liever wil dan het beheersen van de wereldzeeën. En oud Indian Express journalist Hiro Shroff valt de gapende dochter van een van de mannen lastig met anekdotes over zeilen uit zijn historische boek Down Memory Lane. Na een half uur kondigt ze aan naar huis te gaan, omdat ze morgenochtend moet zeilen. De heren bestellen nog een rondje en kijken haar met rood omrande ogen verbaast na. 

Top drie zeilgebieden India

1. Mumbai – Goa:
Lange goud gekleurde zandstranden en baaien die zijn omgeven met tropische palmen en bossen. De bekendste badplaatsen?: Calangute, Arambol, Benaulim, Baga Beach en Colva Beach. Beste periode om te varen? Vanaf oktober t/m januari. Meer informatie? www.goa-tourism.com

2. Goa – Kerala:
Kleine zwarte gekleurde zandstranden met rotsen of groene rijstvelden en backwaters op de achtergrond. De bekendste badplaatsen?: Cochin, Kottayam, Varkala, Alleppey, Trivandrum, Kovalam en Kanyakumari. Beste periode om te varen? Oktober t/m februari Meer informatie?: www.keralatourism.org

3. De Kust van Coromandel, de zuidoostkust van India rondom Chennai:
De kust is vlak en wordt door delta\'s en meerdere grote rivieren onderbroken, waaronder de Kaveri, de Palar, de Penner en de Krishna, die in de bergen ontspringen en via het Dekkanplateau in de Golf van Bengalen uitmonden. De strand van Chennai staat bekend als het tweede grootste strand ter wereld. De bekendste badplaatsen?: Chennai, Coyelong: Fisherman\'s Cove en Mahabalipuram. Beste periode om te varen? November t/m februari Meer informatie?: www.indianholiday.com of www.tourism-of-india.com/chennai

Interesse in zeilen in India?

Neem contact op met een jachtclub op de plaats van bestemming of met bedrijven als West Coast Marine die kunnen helpen met het regelen van het juiste papierwerk bij aankomst en in de haven. Het bedrijf regelt tevens charterschepen, vervoer en benodigde faciliteiten van het wassen van kleding tot masseurs. Havens of badplaatsen met de benodigde faciliteiten voor zeilschepen zijn immers lastig te vinden in India.  Meer informatie is te vinden op www.westcoastmarine.co.in, www.indianadventureportal.com, www.infohub.com. Onder ‘links’op de website van de Royaal Bombay Yachtclub www.royalbombayyachtclub.com staan de belangrijkste yachtclubs van India op een rij.

Top vijf rijkste Indiërs van wie het bekend is dat ze een zeilboot hebben

1. Mr. Lakshmi Niwas Mittal
Eigenaar van het zelf opgezette staalconglomeraat Mittal Steel en Bharti Airtel Geschat vermogen: Vijftien biljoen dollar. Volgens Forbes is hij de rijkste Indiër en de vijfde rijkste man ter wereld.  Type boot: Veel geruchten doen de ronde, maar Indiase journalisten zijn het over een ding eens: Of Mittal is de geheime besteller van het 200 miljoen dollar kostende superjacht van 94 meter bij Shipyard Blomn en Voss in Duitsland. Of hij koopt het grootste privaat beheerde schip ter wereld, de Rising Sun van Oracle biljonair Richard Ellison. Dit schip is bij dezelfde Duitse scheepsbouwer gemaakt en de laatste tijd wordt hij regelmatig gespot op Ellisons’dek. Daarnaast is hij reeds in het bezit van een ‘bescheiden jacht’ van tachtig meter.

2. Mr. Vijay Mallya
Eigenaar UB Groep: de belangrijkste bierproducent van onder andere Kingfisher Beer. Ook heeft hij onlangs Kingfisher Airlines gelanceerd. Succesvol geworden door het overnemen van de UB Groep van zijn vader Geschat vermogen: meer dan 190 miljoen dollar en de nummer 26 op de lijst van rijkste Indiërs, opgesteld door Forbes Type boot: Mallya is in het bezit van twee schepen. De Kalizma die van Richard Burton en Elizabeth Taylor is geweest. Daarnaast is hij in het bezit van de`Indian Empress\'(95 meter). Dit is het vijfde grootste privaat beheerde schip ter wereld. Zijn Indian Princess (55 meter) heeft hij onlangs verkocht.

3. Mr. Gautam Singhania
Eigenaar en algemeen directeur van Raymond LTD, India’s grootste conglomeraat van textiel- en kledingbedrijven Succesvol geworden door te werken in het in1925 opgerichte familiebedrijf. Onlangs is hij een joint venture aangegaan met het Europese kledingmerk UCO en het Italiaanse modehuis Grotto. Geschat vermogen?: Het bedrijf zet jaarlijks 600 miljoen dollar om. Singhania’s vermogen is onbekend, maar ligt in elk geval boven de 190 miljoen dollar. Type boot: Zelf ontworpen houten superjacht Ashena van 45 meter. Ook heeft hij jacht dat de \'Ambassador 47\' heet vanwege de lengte van 47-feet.

4. Mr. Sanjay G Hinduja  
Vice president van het olieconglomeraat, de Hinduja Group. En hij heeft de eerste Indiase bank in Zwitserland geopend Geschat vermogen?: De Hinduja Group zegt jaarlijks 11 biljoen dollar om te zetten. Het vermogen van Hinduja ligt in elk geval boven de 190 miljoen dollar Type boot: Een Benetti jacht van veertig meter

5. Sameer Gehlaut
Chairman van India Bulls, Indiaas grootste financiële dienstverlener en één van de snelst groeiende bedrijven in het land. Mittal heeft onlangs aandelen gekocht in het bedrijf. Geschat vermogen?: Vermoedelijk rond de 150 miljoen dollar Type boot: klein motorjacht, type onbekend.

De opkomst van India. Een paar feiten op een rij:

- Met een groei van meer dan 8 % procent per jaar is India volgens een studie van Cap Gemini de snelst groeiende tweede economie ter wereld.

- De markt van luxe produkten als Porsche, Louis Vuitton, Rolls-Roys en Chanel groeit met twintig procent per jaar. Ook neemt het aantal Indiërs met een boot toe en wordt in februari voor een eerst een internationale bootshow georganiseerd in Mumbai waar tevens ruimte is voor superjachten.

- India telt 83 000 inwoners met vermogen van over de één miljoen US dollars.13000 hiervan mogen zich sinds 2006 miljonairs noemen.

- India heeft de snelst groeiende bevolking ter wereld.