De vooravond - Harm Edens |
|
datum plaatsing |
Week 18, 2006 |
medium |
VPRO-gids |
auteur |
Diederik Samwel |
Onze hoofdpersoon bereidt zich voor op een belangrijke gebeurtenis. Deze week comedy-schrijver Harm Edens (43) die vanaf zaterdag 6 mei een nieuwe serie van het TROS-programma Dit was het nieuws presenteert. Foyer Brabanthallen Den Bosch, donderdag 16.35 uur ‘Ik vind het nu al leuk dat je mee gaat. Maar ik waarschuw je: ik wil echt alles zien. Ik blijf zeker tot een uur of tien. Al koop ik niets, dit kan helemaal geen kwaad voor mijn contacten. Ach, ze staan hier met champagne. We zijn aan het werk maar één glas moet kunnen. Jij ook één? Na de Tefaf in Maastricht is deze beurs ook niet verkeerd. Kijk eens wie hier allemaal rondlopen. Dik over de vijftig en een aardige portemonnee op zak.’ U bezoekt vaker antiekbeurzen? ‘Als ik de kans krijg. Ik ben zelf ook aan het verzamelen. Schilderijen, klokken, zilver. Geen moderne kunst. Wat ik precies heb, vertel ik je niet, anders komen ze volgende week mijn huis leeghalen.’ Drukke tijden? ‘Dat kun je wel zeggen. Een tijdje terug zat ik op honderdtien uur per week. Dat was met het schrijven van Samen, de dagelijkse soap bij Talpa. Half acht ´s ochtends beginnen en dan door tot half twaalf ´s avonds. Dan heb je geen vrienden en geen relatie meer. Jammer dat die kijkcijfers zo achterblijven; aan het programma ligt het niet. Er is al interesse uit het buitenland.’ De kijkers hebben Talpa alleen nog niet gevonden. ‘Daar lijkt het wel op. Het verklaart het paniekvoetbal met die planning van hooguit twee, drie weken. Samen hebben ze toen ook ineens eerder op de avond geprogrammeerd. Kregen we nog minder kijkers.’ Artfair Den Bosch, centraal gangpad, 16.50 uur Is het wel prettig werken bij Talpa? ‘Geweldig vind ik het. Er zit een klein, enthousiast team. Geen ingewikkelde procedures maar rechtstreeks contact met de directie. Dat werkt heel verfrissend. Nu zijn we een geïmproviseerde comedy aan het voorbereiden met een stel goede acteurs. Mimoun Ouïssa, ….. onder andere. We schrijven een plot met dialogen maar de spelers krijgen alle ruimte om te improviseren. De acteurs hebben allemaal een oortje in en krijgen tijdens het spelen regie-instructies. Dat ga ik doen. Het kan heel leuk worden. We splitsen het in blokken; voor en na de reclame.’ Televisie maken om de commercials heen? ‘Dat is nu eenmaal zo bij een commerciële zender. Daar moet je dan toch juist gebruik van maken? Zo kun je ook een soap schrijven. Spanning doseren en opbouwen tot vlak voor de reclame. Uit de cijfers blijkt dat er daarna juist meer mensen gaan kijken en dat ook blijven doen. Jammer toch dat er zo weinig naakte mannen worden geschilderd. Wist je dat ik ooit heb geposeerd? Voor een vriendin van me. Ik schijn nog ergens in een gemeentehuis te hangen.’ De nieuwe serie Dit was het nieuws. Moet er nog veel aan gebeuren? ‘Daar verheug ik me enorm op. Ik kan bijna niet wachten. Mijn handen jeuken met de lancering van Rita Verdonk als kandidaat-lijsttrekker. De redactie is al aan de slag. Die zijn met zijn zevenen druk bezig om grappen te verzinnen.’ Wordt alles van tevoren bedacht? ‘Het meeste wel. Maar ik ben de enige die de teksten voor zijn neus heeft. Raoul (Heertje) en Jan Jaap (van der Wal) weten alleen de onderwerpen. Bij een goede uitzending zie je mij vrij weinig in beeld. Ik ben en blijf toch het sluitstuk van het programma, zowel positief als negatief. Verder valt het best mee. Gewoon een kwestie van het nieuws bijhouden en fris in de studio verschijnen.’ Is het echt zo simpel? ‘Welnee man. Natuurlijk probeer ik mij zo goed mogelijk te verdiepen in mijn gasten. Eigenlijk wil ik van tevoren alles van ze weten. En het zal me ook niet gebeuren dat de panelleden mij aftroeven over een nieuwsgebeurtenis. Veel mensen vergeten dat, maar het blijft wel een nieuwsquiz. De opnames zijn behoorlijk enerverend. Ruim anderhalf uur zijn we bezig, veel langer grappen proberen te maken, lukt toch niet. Daarna zij we allemaal bekaf. Vandaar dat we elke keer een serie van maar zes uitzendingen maken. Daar monteren we uiteindelijk maar veertig minuten van.’ Stand 327, Chinees porselein, 17.45 uur Wanneer is de uitzending geslaagd? ‘Veel hangt af van het publiek. Hoe reageert de zaal? Valt ’ie in het gaatje? Soms zie je dat we elkaar iets te lang heel schaapachtig aan zitten te kijken om hem toch in het gaatje te krijgen. Op zich kan dat dan weer grappig werken, maar het mag niet te vaak gebeuren. Verder merk ik het wel aan de reacties. Mijn moeder is niet altijd even enthousiast. Maar zij krijgt dan ook veel commentaar over dat uit de hand gelopen kind van d’r. Wat een schattig klokje hangt daar. Zeventiende eeuw, gok ik. Hmm, dertienenhalfduizend euro. Valt me nog mee. Hoe zit het met jouw inkomen?’ Waar ligt de grens in het programma? ‘Da’s een moeilijke. Met die cartoonkwestie lijkt een grens bereikt. Wat kan en mag, wie trap je op de ziel? Met de redactie willen we daar eigenlijk niet te veel over nadenken. Voor je het weet gaat het ten koste van de spontaniteit.’ U denkt toch wel na over onderwerpen die ter sprake komen? ‘Zeker. Maar hoewel ik de baas ben tijdens de uitzending heb ik lang niet alles in de hand. Daarom zitten we ons vaak suf te piekeren over de juiste gasten. Soms heb je iemand die zo verschrikkelijk nerveus is dat er niets spontaans uit komt. Soms kun je ook een persoon hebben waarvan je eigenlijk niet wil dat hij er goed uitspringt. Bij Geert Wilders heb ik me dat wel af zitten vragen. Raoul roept soms in de uitzending dat ‘ie ergens geen mening over heeft. Prima. Hij is haast een uitzondering in de maatschappijterreur van meningen. Trouwens, waar moeten we nou in godsnaam nog op stemmen in Nederland. Toch maar PvdA?’ Waar ligt uw verantwoordelijkheid als televisiemaker? ‘Met Dit was het nieuws halen we 2,5 miljoen kijkers. En ook met het schrijven van soaps en comedies heb je absoluut invloed. Daar ben ik me sterk van bewust. Zo hebben we in de comedy Laat maar zitten homoseksualiteit in de gevangenis bespreekbaar gemaakt. Kijk eens aan, een Mesdag. Tikkeltje somber, vind je niet? Wat zou die kosten? Negentigduizend. Hmm, ik hoef ‘m niet aan de muur. Zouden we ergens iets te drinken kunnen krijgen? Hier hebben ze alleen champagne en witte wijn.’ ‘Aha, zilveren serviezen. Ongetwijfeld peperduur. Maar moet je nou kijken hoe ze het hebben uitgestald. IKEA is er niets bij. Ook de volgende kraam lopen we snel voorbij. Allemaal troep. Inkopen op verzamelbeurzen en hier voor de hoofdprijs doorverkopen. Je ziet het meteen al aan de mensen die er rondlopen. Wacht, dit telefoontje moet ik even aannemen. Gaat over dat nieuwe programma. Er is nog geen titel en dat kunnen we niet aan John de Mol overlaten. Zijn voorstellingsvermogen gaat net iets verder dan een bus Vim. Wat zeg je? (…) Nee, da’s niks. TOF, Totaal Onvoorbereide Flauwekul. Is dat wat voor een geïmproviseerde comedy? Hier wordt geknikt. Mooi. De VPRO vindt het okay. Lijkt mij wel een goed teken. Zo’n titel, daar kan ik echt nachten over piekeren.’ Hoe lang gaat u nog door met die overvolle werkweken? ‘Zo lang ik het leuk blijf vinden. Elke dag geniet ik van mijn werk. Hoewel ik ook aan mijn gezondheid moet denken. Eigenlijk ben ik nog steeds niet helemaal hersteld van die longontsteking van vorig jaar. Mijn verdere ambities? De Nederlandse Oprah Winfrey, daar teken ik voor. Dingen voor elkaar krijgen, bespreekbaar maken, ter discussie stellen. Ik kan met tranen in mijn ogen naar haar shows zitten kijken. Daarna ga ik in de antiekhandel. Om te beginnen anderhalve dag per week.’ Bij de sushibar, centraal op de beurs, 19.30 uur ‘Ongelooflijk, wat ik zit ik toch te ouwehoeren. Jij moet je trein nog halen. Vergeet je die catalogus niet bij de uitgang? Was heel gezellig, vond ik. Kom je een keertje naar de opnames?’ [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|