De vooravond - Casey Fransisco |
|
datum plaatsing |
Week 44, 2005 |
medium |
VPRO-gids |
auteur |
Diederik Samwel |
Onze hoofdpersoon bereidt zich voor op een belangrijke gebeurtenis. Ditmaal Casey Fransisco (29), hoofdrolspeelster in de musical Jesus Christ Superstar die deze week in première gaat. Vrijdag, 9.30 uur Bregje van den Braak, voorlichter ‘Het wordt een strandwandeling. Maar je mag Casey niet te lang meenemen. Ze is al een beetje verkouden. En ze moet natuurlijk wel aan haar stem denken.’ Scheveningen-Bad, ingang bioscoop, maandag, 11.30 uur ‘We zijn te vroeg, de deuren zijn nog dicht. Hier kom ik het liefst als ik echt wil ontspannen, samen met mijn man. Pakken we eerst een bioscoopje, dan een terras aan het strand, soms een sauna met massage en daarna ergens lekker eten. Als ik alleen ben, ga ik de stad in. Ik ben echt een shop-a-holic. In ons nieuwe huis heeft mijn man een aparte kleedkamer voor me laten maken, die hangt helemaal vol kleren. Ik houd van optutten, dat hoort bij de showbizz. Girls gotta dress, you know.’ Strandboulevard voor het Kurhaus, 11.35 uur Kopje koffie? ‘Is goed, maar dan moeten we wel uit de wind gaan zitten. Het is misschien gek met dit heerlijke weer, maar ik houd toch liever mijn sjaal om.’ Verkouden? ‘Valt wel mee, maar het moet niet erger worden. Het is heel druk geweest met alle repetities. Lange en heftige dagen. Gisteren hadden we een Sitz Probe, dat betekent dat voor het eerst iedereen bij de repetities aanwezig was. De mensen van de kostuums, het decor, geluid. En Joop van den Ende was er zelf ook.’ En, was Joop een beetje tevreden? ‘We hadden een run through, een doorloop van de hele show. Nog zonder technici, alleen met piano. Unplugged, zeg maar. Joop heeft absoluut oog voor de dingen die nog beter moeten. Ik vind hem een hele bevlogen man, met passie voor zijn producties. Een producent who cares. En dat zeg ik heus niet om te slijmen. Al ben ik hem natuurlijk wel heel dankbaar dat hij mij in Nederland een kans heeft gegeven in zijn musicals.’ Op het strand, vlak bij de pier, 11.55 uur Hebt u altijd al in musicals willen staan? ‘Al vanaf mijn dertiende droomde ik van Miss Saigon. Ik kende alle teksten en liedjes. Op mijn verjaardag hoefde ik geen cadeautjes. Ik heb alleen aan mijn vader gevraagd of ik een keer een piepklein rolletje mocht spelen in een tv-serie. Hij was manager van tv-station op de Filippijnen. Na lang aarzelen, omdat hij zijn dochter niet wilde voortrekken, mocht het. Kort daarna heb ik mijn eerste auditie gedaan, voor Miss Saigon. Europese en Amerikaanse komen vaak naar ons land vanwege onze rijke muzikale cultuur. Op elke straathoek heb je wel een karaokebar met goede zangers. Bij die eerste auditie pikten ze mij eruit. Why me?, dacht ik, tussen al die andere zeshonderd die net zo goed waren. Toch mocht ik niet meedoen omdat ik te jong was voor de vrijscènes. Pas toen ik zeventien was hebben ze me naar Duitsland gehaald en daarna kwam de Nederlandse Miss Saigon. Daarin was ik de alternate voor Linda Wagemakers.’ Lopend over het strand, richting haven, 12.35 uur ‘Warm is het hè. Ik begin helemaal te zweten, man. Misschien doe ik toch even m’n jas uit. Gek, want ik kom toch uit de tropen.’ We lopen anders in tropisch tempo. ‘Toen ik een paar jaar geleden terug ging naar de Filippijnen verbaasden mijn vrienden zich erover dat ik zo snel liep. Ze konden me nauwelijks bijhouden. Sindsdien ben ik me beter bewust van het gejaagde leven hier. Daarom ga ik regelmatig naar het strand.’ Hoe bereidt u zich voor op een nieuwe rol? ‘Met heel veel research. Ik heb alles gelezen over Maria Magdalena. Het is een bijzonder karakter, zeker voor een Filippijns meisje met een katholieke achtergrond. Ook de kerk heeft later officieel verklaard dat ze geen hoer was. In mijn rol wil ik haar laten zien als een vrouw met ballen. Eigenlijk was zij de belangrijkste apostel. Ze was ook de eerste die Jezus zag na zijn dood. En ze heeft hem niet verloochend zoals Petrus. We zijn in het voorjaar met de drie hoofdrolspelers naar Israël geweest om de historische locaties te bekijken. De berg Golgotha waar hij is gekruisigd, de markten, de woestijn, de Klaagmuur. Daar heb ik me ongelooflijk kwaad gemaakt omdat er maar heel weinig ruimte was voor vrouwen om te bidden. De regisseur zei meteen dat ik die woede moest vasthouden, dat past heel goed bij Maria Magdalena.’ Hoe ver gaat dat identificeren? ‘Inleven doe ik pas op het moment zelf, in de scènes waarin het nodig is. Ik houd mezelf voor dat ik nooit iets moet forceren. Niet met alle geweld een huilbui oproepen. Ik probeer me pas op het laatst te verplaatsen in de woede of het verdriet en dan komen het geschreeuw en de tranen vanzelf. Heerlijk, dat zonnetje na al die dagen in de studio’s. Maar laat ik toch mijn jas maar weer aantrekken.’ Bij de branding, fotosessie, 12.20 uur ‘Als je het niet erg vindt, leun ik even op jou, want het is hier met dat zeewier veel te glad voor mijn hakken. Had ik maar andere schoenen aan moeten trekken. Nu kan het sjaaltje wel even af toch?’ Hebt u vaste rituelen voor de voorstelling? ‘Een tijd terug heb ik in een toko een drankje van stroop, drop, kruiden en honing gekocht. Echt een wondermiddel. Ik heb er nu een stuk of wat van in de kast staan. Daar neem ik telkens een klein slokje van vlak voor de voorstelling. Het grappige is dat Judas, één van mijn tegenspelers, het ook is gaan gebruiken. Verder draag ik de dag van de voorstelling altijd een horloge. Ik wil overal rustig de tijd voor nemen en me geen moment hoeven haasten.’ Passage winkelcentrum, Scheveningen, 12.40 uur En de zenuwen? ‘Dat kun je wel zeggen, ja. Bij een première zit ik natuurlijk wat vaker op de wc. En ik voel meestal een tinteling in mijn vingers vlak voor ik op moet. Elektriciteit. Maar zodra mijn eerste scène begint is alle spanning in één keer verdwenen.’ Hoe zit dat bij voorstelling honderdzoveel? ‘Dan ben ik misschien minder zenuwachtig maar de spanning blijft. Het wordt nooit een sleur. Wat dat betreft ben ik echt voor de showbizz geboren: het podium, de spotlights, een zaal met 1500 mensen, het blijft elke keer opnieuw challenging. Ook toen ik voor de zeshonderdste keer Miss Saigon speelde.’ Strandweg, 12.50 uur ‘Ik moet nu deze kant op. Even naar de drogist voor een neusspray. En dan naar huis om uit te rusten. Vanaf woensdag repeteren we zes dagen per week.’ Komt het wel goed met uw stem? ‘Don’t worry. We hebben een vocal coach die ons begeleidt en in de gaten houdt dat we onze stem goed gebruiken. Verder is het een kwestie van gezond leven. Niet te veel drinken, niet roken en op tijd naar bed. Er zijn ook zangers die op de dag van de voorstelling niet eens meer praten tot acht uur ’s avonds. Maar zo erg is het bij mij ook weer niet.’ [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|