D-Day |
|
datum plaatsing |
Week 40 2005 |
medium |
VPRO-gids |
auteur |
Diederik samwel |
Een gesprek aan de vooravond van een ingrijpende gebeurtenis. Dat kan een première zijn of een prijsuitreiking, maar ook de start van een nieuwe serie radio- of tv-programma’s. Is er in de hectiek van de laatste weken nog tijd om te ontspannen of te sporten? Zijn de zenuwen in bedwang? Deze week hoofdredacteur Emile Fallaux (61) die per 1 oktober een complete gedaanteverwisseling van Vrij Nederland presenteert. Amsterdam, Raamgracht, donderdag 14.15 uur ‘Telefooncentrale Weekbladpers. U belt voor de hoofdredactie? Het redactiesecretariaat is in gesprek. Ik probeer u rechtstreeks door te verbinden.’ ‘Jahaa.’ Meneer Fallaux, goedemiddag, drukke dag vandaag? ‘Drukker dan ik had verwacht. Alleen al de dagelijkse stroom mailtjes. Daar zitten meestal iets van twintig berichten tussen van journalisten die kopij aanbieden. Soms heel ervaren mensen. Die moet ik toch allemaal lezen. En dan heb je nog alle vergaderingen, het regelwerk.’ Geen slapeloze nachten? ‘Ik slaap uitstekend, al is het soms wat kort.’ Nog tijd om te ontspannen? ‘Nee, dat komt er niet van. Zou eigenlijk wel moeten, hè? Op zondag koop ik een stapel kranten bij Atheneum en dan ga ik lekker ergens in een café zitten lezen. Maar of dat nou echte ontspanning is voor een journalist… ‘ Luister, het plan is om u een uurtje te laten ontsnappen aan de dagelijkse druk. Even ontspannen. Doet u iets aan sport? ‘Allang niet meer. Vroeger heb ik nog gevoetbald. Bij UVS in Leiden. Betaald voetbal, jawel mijnheer. Veel kan het niet geweest zijn trouwens. Hooguit een paar tientjes. Al moet ik er wel bij vertellen dat het in de tweede divisie was en dat ik voornamelijk op de bank zat. Maar wacht ‘es: ik fiets wel elke dag naar de redactie.’ Mooi, dan haal ik u op volgende week. Fietsen we samen naar de zaak… ´Afgesproken.´ Amsterdam-Zuid, woensdag 8.25 uur Mijnheer Fallaux, goedemorgen, klaar voor vertrek? ‘Dat is nog even de vraag. Ik heb mijn fiets gisteren ergens in de stad laten staan. Ik moest met de trein naar Den Haag voor een interview met Jan Marijnissen. Moment, ik ga even de sleutels van die oude fiets in de tuin zoeken.’ Goed nieuws: u hebt in elk geval nog tijd om zelf te schrijven. ‘Als het lukt. Schrijven is toch waar het allemaal om draait. In dit geval doe ik het samen met onze Haagse redacteur. Jemig, wat een zootje is het hier. Die sleutels zijn nergens te vinden natuurlijk. Weet je wat, laten we maar gaan lopen. Om half tien hebben we redactievergadering. Als jij nou je fiets aan de hand neemt.’ Vertel: wat is er bij VN allemaal veranderd sinds uw komst? ‘We hebben veel achterstallig onderhoud weggewerkt. Bij mijn aantreden in het voorjaar hadden ze nog computers met Word Perfect van tien jaar geleden. Er liepen muizen door het gebouw. Allemaal het gevolg van forse bezuinigingen. Daarnaast waren er wat personele kwesties.’ Oei, de slangenkuil aan de Raamgracht. ´Die potsierlijke obsessie van journalisten met hun eigen beroep. Kijk hoe de media bovenop de introductie van Talpa zijn gesprongen. Iedere scheet moet in de krant. Zo wordt ook de mythe van de slangenkuil krampachtig in stand gehouden.’ 8. 45 uur Koninginneweg En daar is niets van waar, begrijp ik. ´Welnee. Er was ook totaal geen gepruttel rond de recente hervormingen. Iedereen was het er mee eens dat er wat moest gebeuren.’ Zoals… ‘De centrale vergadering waar iedereen bij aanwezig was. Redactie, eindredactie, fotoredactie, secretariaat… Het leek wel een Poolse landdag. In het begin moest ik me wel even achter de oren krabben. En na de plenaire sessie ging iedereen in groepjes doorvergaderen. Republiek der Letteren, Actueel, Media. Daar hebben we in goed overleg een eind aan gemaakt.’ En de personele problemen? ‘Dat viel wel mee allemaal. Er zijn wat contracten ontbonden. Daardoor hebben we nu een kleine, enthousiaste groep van jonge redacteuren.’ 9.05 uur, Valeriusplein Wat staat er komende week voor u op het spel met de nieuwe VN? ‘Het gaat niet zozeer om het eerste nieuwe nummer. De datum om de vernieuwing te beoordelen ligt verder weg. Work in progress. Over ongeveer een jaar moeten we dichter zijn bij wat ik voor ogen heb.’ En dat is? ‘Ho, wacht, daar heb je de twee. Ik stap hier op de tram, anders haal ik het niet. Fiets jij maar door. Ik wacht op je bij de halte op het Spui.’ 9.15 uur Spui, het Lieverdje Daar bent u weer. Wat valt ons het eerst op aan de nieuwe VN? ‘Opmaak, formaat en het dikkere papier. Een ander gevoel. En vooral de inhoudelijke consistentie. Geen bladen binnen het blad maar een geheel. Eigenlijk maken we nu pas echt de stap van de vroegere krant naar een tijdschrift. Terwijl de kranten in het weekend weekbladen worden, gaan wij de richting op van een maandblad. Maar dan wekelijks geproduceerd.’ 9.20 uur Rokin Dat lijkt me nogal een klus. ‘Eigenlijk hebben wij het makkelijker dan krantenredacties. Dat grote formaat, het dunne papier. Dat leest niet lekker in bed of in bad. Krijg je vieze handen van. Wij willen een plezierige, comfortabele leeservaring bieden. Artikelen waar je lekker in weg kunt duiken. Een krant is ideaal om te scannen. Die lees je digitaal. Maar wie leest er nou nog een hele krantenpagina?’ En wát krijgen we zoal te lezen? ‘Lange reportages, ook buitenlandse. Grote profielen. Uitgebreide interviews. Verhalen waar veel onderzoek in zit. Uitzoek-stukken.’ Zit de lezer daar ook op te wachten? ‘Jazeker. Wij gaan in tegen het zap-tijdperk. Veel redacties bedienen hun publiek met kleine, korte dingetjes. Terwijl een groot deel van de mensen al de helft van de tijd bezig is met kleine, korte dingetjes. Daarom kiezen wij niet voor hapklare brokken maar voor complexiteit, verdieping en puur plezier. Goede stukken, lekker om te lezen. Niet puur informatie.’ 9. 25 uur Oudemanhuispoort Zo blijkt uit lezersonderzoek… ‘Klopt. Maar verder ga ik af op intuïtie. Vanuit het volle besef dat ik geen uniek mens ben. In Nederland zijn op zijn minst honderdduizend mensen zoals ik.´ Hebt u meteen een mooie oplage. ´Da’s een ander verhaal. We zitten al jaren vrij stabiel. 38 duizend abonnees; 12 duizend in de losse verkoop. Daar zit, tegen de markt in, zelfs een gestage groei in. En die moeten we doorzetten. Tienduizend erbij zou prachtig zijn.’ En dan liefst jongere lezers. ‘Veel van onze abonnees zijn boven de vijftig. Natuurlijk willen we groeien onder jongere lezers. En die komen straks zeker aan hun trekken in VN. Want het is natuurlijk een misverstand dat twintigers vooral geïnteresseerd zouden zijn in het wel en wee van Ali B..’ Waar staat Vrij Nederland? ‘We blijven een links medium. De sociale implicaties staan centraal. Neem de Europese grondwet en de discussie over het Rijnlandse of het Angelsaksische model. Het gaat ons om de vraag hoe sociaal Europa kan zijn. Daarnaast willen we een duidelijke impact in het nationale debat.’ Raamgracht 9.33 uur, VN-redacteuren zetten hun fiets op slot. Beleefd groeten ze hun hoofdredacteur. ‘Ik moet meteen naar binnen. Heb je genoeg zo?’ Eén ding nog: morgen wel weer op de fiets naar het werk, meneer Fallaux. ‘Is goed jongen.’ [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|
