‘Hoogbegaafden zijn een aanwinst’ |
|
datum plaatsing |
|
medium |
|
auteur |
Jesse Budding |
Noks Nauta: “Ik weet niet waarom hoogbegaafdheid zo plotseling in de belangstelling is komen te staan. Misschien heeft het ermee te maken dat we meer aan het internationaliseren zijn. Het heeft veel te lang in de taboesfeer gezeten en dat zit het nu nog steeds een beetje. Wel is er bijvoorbeeld in Utrecht het University College en daar zitten nogal wat hoogbegaafden. In het buitenland, bijvoorbeeld in de VS, spreekt men veel positiever over hoogbegaafdheid.” “Inderdaad, er moet open en constructief over worden gesproken – ik hoop daar met ons boek ‘Ongeleide projectielen op koers; werken en leven met hoogbegaafdheid’ weer een steentje aan te hebben bijgedragen. Wat ik zou willen, is dat mensen zo met hun hoogbegaafdheid omgaan dat ze er zelf gelukkiger van worden en hun omgeving er beter mee om kan gaan.” “Creatieve mensen zijn per definitie hoogbegaafd. Als kunstenaar moet je kunnen combineren. De hersenen van een hoogbegaafde reageren razendsnel op indrukken en leggen heel snel verbanden, associaties. Ik ben er bijvoorbeeld absoluut van overtuigd dat Herman Brood hoogbegaafd was. Al die verschillende kunstuitingen tegelijk.” “Zelf dacht ik altijd dat er iets raars met mij aan de hand was: de dingen waarover ik nadacht en me mee bezighield. Als vrouw heb je dan nogal eens de neiging om je terug te trekken. Tot ik mensen leerde kennen die de term hoogbegaafdheid noemden. Daarop deed ik op mijn tweeënvijftigste een test en ik was werkelijk stomverbaasd dat ik behoorde tot de doelgroep. Toen ik lid werd van Mensa (de wereldwijde belangenvereniging van hoogbegaafden) merkte ik dat ik me daar op mijn gemak voelde en niet meer afwijkend’. Anderen denken dat dat elitair is, maar dat is een misverstand.” “Soms komen mensen erachter dat ze hoogbegaafd zijn, als hun kinderen vanwege problemen worden getest op school. Als dan hoogbegaafdheid eruit rolt, denkt zo’n ouder soms: ‘Verhip, dat soort dingen heb ik eigenlijk ook altijd gehad. Ik heb nooit begrepen hoe het allemaal kon, die problemen op het werk.’ Maar ja, als je het niet kent, kom je er ook niet achter.” “Hoogbegaafden hebben vaak een enorme gedrevenheid, ze willen de dingen ook echt heel goed doen. Mijn coauteur bijvoorbeeld (ook een hoogbegaafde dus) was nog perfectionistischer dan ik. Op een gegeven moment heb ik toen gezegd: zo, nu is het boek klaar. Achteraf vertelde ze me dat ze daar heel blij mee was.” “De hoogbegaafde is zeker een aanwinst op de werkvloer, als beide partijen wordt uitgelegd wat hoogbegaafd zijn betekent. Zeker de hoogbegaafde moet namelijk zijn of haar eigen valkuilen kennen. Bij een sollicitatie kan hij of zij dan zeggen: ‘Ik wil hier graag werken. Ik noem wel vooraf een paar voorwaarden waaronder ik goed kan functioneren’ Ik denk dat een werkgever dat alleen maar prettig vindt. Dan weet hij of zij tenminste hoe de arbeidsrelatie vlotjes kan verlopen.” Noks Nauta schreef onlangs samen met Sieuwke Ronner het boek ‘Ongeleide projectielen op koers; werken en leven met hoogbegaafdheid’. Uitgeverij Harcourt. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|