Delft: Heerlijk buiten de deur eten en … drinken! |
|
datum |
zomer 2007 |
Medium |
Yours zomer 2007 |
auteur |
Jesse Budding |
Terras: gedeelte van het trottoir of speciaal aangelegd platform voor een café met tafels en stoelen waar iets genuttigd kan worden. Aldus een van de betekenissen volgens de dikke Van Dale. Een wetenschappelijke omschrijving van het buitengedeelte van Bistro De Pijpenla en Le Mariage. Maar wat daar gebeurt, moet je erváren. Het loopt tegen vijven, de werkdag zit er bijna op. De koperen ploert, ietwat zwakker van kracht, schijnt vanuit het westen pal op de voorgevel van bistro De Pijpenla en Le Mariage & The Bounge. Een hooggehakte brunette wandelt in een lichtblauw jurkje elegant voorbij. Het terras, gelegen op het westen waardoor de avondzon alle kans krijgt, is net als de restaurants open vanaf twaalf uur. Hier genieten mensen van een cappuccino of een wijntje. Bloemen en kaarsen sieren de tafeltjes, vijftien in getal. Rondom staan buxussen, palmen, geraniums en hortensia’s volop in bloei. Maar als bezoekers de hitte een beetje te veel wordt, kunnen ze wegduiken onder een van de kleurige parasols. “Zeg nou zelf”, oppert chefeigenaar Ed Hoogendijk, “er is toch niets lekkerder dan aan een gracht in een historische stad een koud rosétje drinken? Delft is gezellig, uniek gewoon. En dan ook nog eens in het zonnetje lekker zomers eten.” Geheim recept Copieus dineren, met de zonnestralen in je gezicht en de wind die door je haar speelt – daar gaat het ten slotte om. Volop zomerse salades natuurlijk, oesters, fruits de mer, verse vlees en visspecialiteiten en niet te vergeten: het ijs van de zaak. Volgens geheim recept gemaakt met een Italiaanse ijsmachine, een erfenis van ijssalon D’Olivo. Daarnaast serveren de beide restaurants vier nieuwe dagspecialiteiten. Elke dag weer anders. “Ik weet van tevoren nooit wat ik meeneem bij de slager of de groenteboer”, bekent Hoogendijk eerlijk. “Als mijn slager een biologisch Waards rund aanbeveelt, vind ik het prachtig om daar wat moois mee te maken. Maar de volgende dag kan dat weer een Texels lam zijn. Of een prachtige verse tonijn. Wel laat ik bij mijn keuze vaak het weer een rol spelen.” “Kijk, ik zou me niet snel vestigen op Aruba”, vertelt Hoogendijk. “Het is er altijd hetzelfde klimaat. En het gros van de mensen wil dan toch hetzelfde soort gerechten. Dat vind ik nou juist zo leuk van Nederland, die voortdurende wisseling van temperatuur. Als de zon schijnt, voelen de mensen zich anders en bestellen dan ook meestal andere gerechten.” Snert in hoogzomer Maar ook hier geldt: niet iedereen is hetzelfde. Dat heeft Hoogendijk een tijdje terug nog aan den lijve ondervonden. Het was een zomers hete dag en een heel stel Japanners kwam het restaurant binnen. Allemaal wilden ze maar een ding: erwtensoep voor en dan hutspot. Ook dat is uiteraard mogelijk want de gast is koning, dus die snert kwam er. En de hutspot ook. Een van Hoogendijks vuistregels luidt dan ook: nooit nee verkopen. Ook niet toen die twee dametjes uit het Land van de Rijzende Zon beleefd vroegen om Hollandse paling. Laat Hoogendijk dat nou niet in huis hebben, maar wel de wat kleinere lichtgerookte aalfilet. En die lustten de Japansen wel als voorgerecht. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: de dames hadden heerlijk gegeten. Het favoriete dessert in de zomermaanden luidt dan toch wel: tropisch fruit met een fris balletje sorbetijs. Of een soepje van rood fruit met limoensorbetijs. Rookvrij terras Maar helemaal vrolijk wordt Hoogendijk van zijn net aangelegde terras in de achtertuin van Le Mariage. “Het is het eerste rookvrije terras van Nederland!”, zegt hij met gepaste trots. “Gasten zetten ons aan het denken over de rook op het terras aan de gracht. Op een gegeven moment dachten we: ‘Het restaurant is rookvrij, dus waarom dan ook niet ons binnenterras in de achtertuin?’ Planten als klimop, rozen en druifranken vormen hier de achtergrond voor de leuke tafels en stoelen. De chefeigenaar geniet er nu al zichtbaar van. Hoogendijk: “Maar eigenlijk moet je het hier over drie, vier jaar zien!” Vanuit de oudroze Italiaanse stenen op de vloer schijnt LED-verlichting haar felle stralen de sterrenhemel in. Overigens: deze binnenplaats is uiteraard ook te huur voor recepties. Vijftig, zestig man vormen geen enkel probleem. En dat is nog niet alles. Want wie de trap oploopt betreedt de vide van The Bounge. Eigenlijk is het een hoog gelegen terras. Wie wil, kan hier lekker zitten loungen op de bank. Warmtelampen Later op de avond, als de buitentemperatuur langzaam daalt en de stemming stijgt, gaan op straat de lampen en warmtelampen in de parasols aan. Langzaam zakt de zon weg achter de gevels aan de overzijde: het Schaeck, De Drie Sinnen, de Oude Jan. Het wordt vast een lange, hete zomer. Recept salade patanegra Een frisse salade van patanegraham met in late harvestdessertwijn gemarineerde cantaloupemeloen gedresseerd met een tuinkruidenvinaigrette Ingrediënten voor de salade: - 1 krop frissee - 1 krop sla - 1 krop lollo rosso - 1 ons veldsla - paar strengen bieslook - 1 takje kervel - 1 shiso purper - 1 cantaloupemeloen - 4 ons patanegraham Ingrediënten voor de tuinkruidenvinaigrette: - 60 ml olijfolie - 18 ml wijnazijn - bieslook - peterselie - basilicum - kervel - 2 sjalotten - 10 ml gepasteuriseerde eierdooier - 1 theelepel mosterd Bereidingswijze: o Doe de wijnazijn, gesnipperde sjalotten, mosterd, tuinkruiden, eierdooier en een snufje peper en zout in een mengbeker. o Maal dit ongeveer tien seconden goed fijn en voeg dan de olijfolie druppelsgewijs toe totdat er een emulsie ontstaat tussen de ingrediënten. o Snij de cantaloupemeloen in kleine blokjes (brunoise) en marineer ze ongeveer 1 uur in de dessertwijn. o Goed koud serveren. o Was alle slasoorten en laat ze goed uitlekken in een vergiet. o Meng de salade luchtig met elkaar en haal ze lichtjes door de tuinkruidenvinaigrette en maak dit geheel mooi op een schaal of bord. o Leg de ham lichtjes op de salade en maak dit af met de goed gekoelde brunoise van meloen. o Garneer de verse tuinkruiden mooi op de salade. o Genieten maar! Weet waar u eet! De Hippolytusbuurt, waaraan bistro De Pijpenla en Le Mariage zijn gelegen, kent een rijke geschiedenis. Hippolytus was een bisschop in Rome, die volgens de overlevering in 1396 de tweede naamheilige werd van de Oude Kerk. De reden was niet echt christelijk: op Sint-Hippolytusdag, namelijk 13 augustus, behaalden de Delftenaren een overwinning op de Friezen. Hierdoor stegen ze zo in de achting van hertog Aelbrecht van Beieren, dat ze hun verloren stadsrechten terugkregen. Waarschijnlijk heeft Delft uit dankbaarheid Sint Hippolytus aangenomen als patroonheilige van de Oude Kerk. In de zestiende eeuw maakten namen als de Vismarkt en de Hoogstraat plaats voor Sint-Hippolytusbuurt, waarvan de term ‘Sint’ als snel verdween. Oorspronkelijk was dit alleen de naam voor de huisjes die tegen het koor van de Oude Kerk gebouwd waren, aldus het boek ‘Straatnamen van Delft’. De naam is op veel wijzen geschreven: van Sinte Ipolitusbuert via Ypolitusbuyrt en Hieppolieters Buurt tot Politusbuert en zelfs Pooltgensbuurt. Jarenlang was hier het hoofdpostkantoor van Delft gevestigd, tot dat in 2005 verhuisde naar winkelcentrum Zuidpoort. Over de Nieuwe Delft in de Hippolytusbuurt liggen drie bruggen: de Hof van Delftse brug, de Warmoesbrug en de Kraakbrug. Tegenwoordig is de Hippolytusbuurt een levendige winkelstraat. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|