Stuiterend door de stad |
|
datum plaatsing |
2006 nr. 28 |
auteur |
Suzanne Stam |
Loop je lekker rustig op straat, ploft er iemand van de meters hoge muur naast je. Met zijn handen alweer op de rand van het hekje, benen erdoor en hup, schiet hij het water over. Schrik niet! Die flits die voorbij schoot, was een traceur: iemand die aan Parkour doet en geen obstakel uit de weg gaat. Betonnen banken, afgesloten hekken, duizelingwekkend hoge daken en plateaus, versperrende muren of in de weg staande bomen, studenten Kevin Kolart, Jeffrey Jansen en Bülent Çamdere laten zich hierdoor niet weerhouden. Ze gaan er niet langs, maar over, onder of dóór heen. De obstakels in de stad zijn voor hun kinderspel. De een noemt het een extreme sport, de ander een discipline. Het vindt in ieder geval op straat plaats. “Parkour is je zo snel mogelijk van punt A naar B te bewegen. Voor mij staat Parkour voor vrijheid en soort spanning. Bedenken hoe je zo snel mogelijk door je omgeving gaat, en daarbij niets ontwijkt. Steeds weer nieuwe technieken gebruiken om te ontkomen. We klimmen niet zinloos tegen muren op of van daken af. Het gaat erom dat je daardoor sneller bent. Ja, soms doe ik dat ook wel eens op weg naar school,” vertelt Kevin terwijl hij over een reling zoeft en soepel een verdieping lager neerkomt. De vroege jaren ’80 wijk Stroveer (door de traceurs ‘Railhouse’ genoemd) is met de vele loopbruggen, hekken en niveau verschillen de ideale plek voor de drie om te klimmen, rennen, hangen en springen. Daarnaast beschikt Rotterdam over vele plekken zoals het Schouwburgplein en het Blaakpark waar de drie regelmatig oefenen. Over obstakels springen is natuurlijk zo oud als de wereld maar Fransman David Belle gaf er een naam aan: Parkour. Hij leerde het weer van zijn vader, een Vietnamveteraan die de sport beoefende. David Belle ontwikkelde deze sport verder in Lisses, een stadje even buiten Parijs. Van daaruit werd het populairder, mede door de film Banlieue 13 waarin hij speelde en zijn kunsten vertoonde. Jeffrey doet even een ‘drop’ en laat zich vallen van een plateau. “Parkour kun je ook zien als een ontsnappingstechniek. Zonder geweld aan je vijand ontkomen. Gelukkig heb ik het op die manier nog nooit hoeven gebruiken. Voor mij is het je eigen weg vinden en daarbij gebruik maken van je omgeving. Mij geeft het absoluut geen kick, het is voor mij echt een passie. Sommige mensen denken dat we Jackass nadoen maar dat is niet zo. Je moet namelijk heel goed weten waar je mee bezig bent. Je kan niet zomaar een sprong doen, je moet eerst veel oefenen, weten waar en hoe je je handen neerzet en bedenken hoe je neerkomt. Je maakt het zo gevaarlijk als je zelf wilt.” Terwijl Kevin en Bülent naast elkaar een brug over springen en meters verder neerkomen kijkt een passerende man met boodschappentas met open mond toe. “De reacties van mensen verschillen. Laatst gingen we op de Lijnbaan de bloembakken over en stonden mensen ons te filmen. Bejaarde mensen reageren wel eens negatief en roepen dat we de boel niet moeten slopen maar dat doen we juist niet. Ik doe dit nou een half jaar, ik kom uit Barendrecht en daar is het erg saai. Via via kwam ik in contact met Kevin en Jeffrey en zij hebben mij meegenomen de straat op want daar moet je het leren. Nu is Barendrecht opeens minder saai, vooral het station. Daar heb je een plateau van 15 meter hoog waar we laatst een drop van hebben gemaakt. Dat was mijn coolste jump tot nu toe. Maar Rotterdam blijft natuurlijk de beste stad in Nederland om Parkour te doen. Met z’n drieën willen we nog heel graag het dak van de Hollywood doen. En Zuidplein is ook een goeie plek voor catleaps,” vertelt Bülent onverstoorbaar, hangend als een kat aan een dakrand. Het voordeel van Parkour is dat het je weinig kost. Alles wat je nodig hebt, is een broek die niet knelt, bij voorkeur een trainings- of joggingbroek. En goede schoenen met grip, liefst runnerschoenen want die hebben een goede demping. Volgens Jeffrey is Parkour niet alleen iets voor jonge jongens. “Ik ken geen meisjes in Nederland die traceurs zijn, helaas. Raar eigenlijk, want ik denk dat meisjes er veel aan kunnen hebben. Als ze bijvoorbeeld aangevallen of verkracht worden op straat, kunnen ze wegkomen. Ik denk dat iedereen het kan leren, ook als je al over de dertig bent. Je moet alleen niet te dik zijn. In een sprong neem je namelijk je hele gewicht mee en dat kan je gewrichten een behoorlijke klap geven. Maar als je zoveel mogelijk oefent, kunnen ook de wat belegeren mensen aan Parkour doen.” Kevin stuitert weer voorbij en stort zich klauterend een metertje of tien van het plateau bij Hofplein naar beneden. “Nee joh, het is niet gevaarlijk! Als je maar weet wat je doet,” roept hij in het voorbijgaan. Behendig komt hij neer in het gras. “Het enige waar ik last van heb, is dat ik gedesoriënteerd ben. Ik weet nu even niet waar links en rechts zit.” Als je de traceurs zo ziet ‘monkeyen’ door de stad, zie je gebroken botten al voor je. Niet dus, de ergste blessure is van Jeffrey: een gekneusde teen. Ook Bülent heeft in dat halve jaar dat hij nu actief door de stad rondrent geen noemenswaardige verminkingen overgehouden. “Ik krijg wel redelijk wat eelt op mijn handen. Je wordt van Parkour ook best vies, je rolt constant over de straat. En als je met z’n drieën zo intensief bezig bent, ruik je hier en daar soms een vette zweetlucht! Maar bij mij gaan er kleine, stomme dingen fout. Een splinter in mijn hand als ik een tak vast pak, sneetje in mijn arm als ik de waterfles neerzet. Dat soort dingen, ik ben een beetje een pechvogel.” De stoere Bülent die net nog een vloeiende wallrun tegen een muur maakte, voegt de daad bij het woord: terwijl hij een slok water neemt, valt hij van de stoeprand. “Euhh, dat dus!” Verklarende woordenlijst Traceur: iemand die aan Parkour doet Gap: een gat Drillen: oefenen Drop: val naar beneden Laché: hangende sprong, bijvoorbeeld aan een reling, muur of tak Catleap: sprong als een kat aan muur Passement: beweging Roulade: rol schuin over de rug Saut de Chat: duiken op een obstakel, handen erop plaatsen en daarna volgen de benen door de armen Parkour vs Freerunning Noem iemand die aan Parkour doet nooit een Freerunner, dit zijn namelijk twee totaal verschillende dingen! Bij Parkour is het doel om zo snel mogelijk van punt A naar B te gaan, zonder liflafjes. Freerunners gaan ook van A naar B maar doen dat zo mooi en sierlijk mogelijk, dus met salto’s en pirouettes. Kan ik ergens op les? Nee! Parkour leer je op straat. Je mag van tevoren wel wat oefenen in een gymzaaltje. Wil je toch als een katje aan een muur hangen, vraag dan aan een toevallige passerende traceur of die je een paar bewegingen wil leren. Meer info: Uitleg, bewegingen en spectaculaire filmpjes: www.parkour.nl en www.parkour.net Nog meer plus info over freerunning op: www.urban-style.nl [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|