Frank Lammers: bloedfanatiek |
|
datum plaatsing |
2006 |
Medium |
NL10 |
auteur |
Suzanne Stam |
Acteur Frank Lammers was in oktober even wereldberoemd in Nederland. Voor zijn rol in de film Nachtrit over de taxioorlog kreeg hij het Gouden Kalf, de prijs voor de beste acteur. “Ik heb al eerder prijzen gewonnen, maar er kunnen natuurlijk altijd meer veren bij in je reet.” Hollywood heeft nog niet gebeld ‘want zo’n kalf zegt het buitenland niet veel’. En om werk heeft hij toch nooit verlegen gezeten. Binnenkort staat Lammers op de planken met Dogville, de nieuwe voorstelling van het RO-theater. Frank Lammers heeft het druk. Om tijd te besparen, ontvangt hij NL10 op weg naar huis in zijn mobiele kantoor: de trein van Rotterdam naar Amsterdam. Een forens in de eerste klas coupé herkent opeens Franks stem en vraagt verschrikt of hij weg moet. “Nee joh, blijf lekker zitten, we hebben geen geheimen.” Veel mensen vielen in slaap bij Lars von Triers film Dogville, het stuk waar jij nu de hoofdrol in speelt. “Ik ook, het eerste anderhalf uur is buitengewoon saai! Maar het laatste half uur is weer tergend goed. In de film was er, behalve een zwarte vloer met krijtstrepen, geen decor. In het theater hebben we juist een filmisch sprookjesdecor. En het verhaal verdient het om verteld te worden. Dogville is een treffende illustratie van hoe de wereld in elkaar zit. Een charmant dorpje vangt een vluchtelinge op maar gaandeweg verdwijnt de tolerantie en worden de bewoners steeds wreder. Ik werd ongelofelijk moordzuchtig van de film.” Omdat je getroffen was door de onrechtvaardigheid? “Als mensen in eerste instantie lief en charmant zijn, ga je van ze houden. Maar hoe meer ze je dan kunnen misbruiken. Het is precies wat er gebeurd is met Pim Fortuyn, hoe we omgaan met vluchtelingen. De tolerantie verdwijnt in de wereld. We vinden het moeilijk ons open te stellen.” Jij speelt de dorpsfilosoof, Tom. Is het een moeilijke rol? “Tom heeft over alles nagedacht en doet alles volgens zijn regels, het is een onzettende theoreticus. Hij heeft gelijk: samen met zijn dorpsgenoten vangt hij een vrouw op en daarvoor mag hij best iets terugverwachten. Maar hij ontspoort. Op papier is het vrij helder maar ik merk dat ik het steeds ingewikkelder vind worden om hem neer te zetten.” Omdat je juist wel of niet op hem lijkt? “Ik ben absoluut geen theoreticus. Ik denk zelf te weinig over dingen zoals de toekomst na, en al helemaal niet over mezelf. Dat verwijt ik mezelf ook wel. Maar ik vind het gewoon een vermoeiende bezigheid. Ik doe vooral waar ik zin in heb.” En dat doe je nogal fanatiek: tv, toneel, film. Kun je niet kiezen? “Ja, ik heb niet één passie, mijn hart ligt bij alles. Als ik iets doe, is dat voor 170 procent. Ik laat ook veelvuldig mijn mening horen maar dat komt voort uit mijn passie en de wil om iets moois te maken. Dat stuit sommige mensen tegen de borst. Het wordt uitgelegd als de wil om altijd gelijk te hebben.” Ben je niet gewoon een betweter? “Ik ben wat stellig in mijn opvattingen misschien, of ik verkondig ze duidelijk. En misschien kan ik moeilijk mijn ongelijk toegeven alhoewel me dat in mijn werk wel steeds makkelijker lukt. Maar daarbij ben ik gewoon bloedfanatiek. Ik wil altijd winnen, of het nou gaat om een spelletje of om mijn werk. Ik wil ook alleen maar spelen tegen mensen die willen winnen.” En dan win je eindelijk, na jaren ploeteren, een Gouden Kalf! “Dat was wel leuk ja. Iedereen ging er van uit dat ik zou winnen, heel de week daarvoor werd het gehyped. Toen ik daar zat, was ik alleen maar bang om te verliezen, vanwege het gezeik dat ik dan over me heen zou krijgen.” Klinkt een beetje zurig? “Nee, tuurlijk was het leuk om die waardering van de mensen te krijgen. Opeens kende iedereen me, ik stond op de voorpagina van de Telegraaf. Naast Paul Verhoeven, Carice van Houten en hé wie is dat... o, Frank Lammers! Trotse ouders en vrouw, dat is heel fijn. En mijn kind dat steeds naar dat kalf loopt en dan zegt ‘papa koe’. Het mooiste was dat deze prijs, meer dan andere prijzen die ik heb gewonnen, extra opviel in mijn geboortedorp Mierlo. De volgende dag kwam ik daar met een taxi aan en de hele dorpsstraat liep uit. Dat was mijn ultieme kalf-moment!” Heeft het je nog wat opgeleverd? “Ik ben nog geen miljonair, sterker nog, laatst kreeg ik weer zo’n blauwe envelop die er niet om loog. Meer aanbiedingen van werk kan niet omdat ik het al retedruk heb. Maar ik heb een maand lang mogen genieten van het BN-er schap. Iets waar ik totaal geen behoefte aan heb overigens. SBS die vraagt of ze me thuis mogen filmen om te kijken hoe ik leef. Viva die vraagt hoe ik over vrouwen denk. Pfff, wonderlijk hoor!” En vrouwen die zich aanbieden? “Hele mooie meisjes mogen wel naar me kijken, dat vind ik niet erg. Van hen wil ik wel sloten aandacht! Vanochtend zag ik een hele mooie vrouw op het station, ze keek naar me om en ging vervolgens smoezen met haar vriendin. Dat is leuk. Het is nou eenmaal zo dat een man met macht, of in dit geval een prijs, erotiseert. Herkenning en erkenning is leuk, zolang die mensen niet onbeleefd worden.” Heb je met al dat werk en in katzwijm vallende meisjes nog wel tijd voor een privé-leven? “Ik werk een dag of zes per week maar elk vrij moment gaat naar mijn vrouw en kids. Vroeger was ik altijd onderweg, rende ik door, wilde ik dingen meemaken. Nu heeft het leven zich verplaatst. Mensen komen bij mij thuis. De laatste jaren heb ik wel last van heimwee gekregen: als ik zes dagen onderweg ben, wil ik zo snel mogelijk naar huis.” Geen angst om gezapig te worden? “Nee, het leven van de kroegtijger heb ik nou wel gezien. Dat verandert geen ene flikker, behalve de mensen die in die kroegen komen. Maar daarom ben ik wel freelance acteur en speel ik niet in vaste dienst bij een gezelschap. Ik wil niet het gevoel hebben dat ik naar mijn werk ga. Verschrikkelijk om te weten dat je elke dag, jaar in jaar uit, dezelfde weg aflegt. Veel van die gezelschappen houden ook de schijn van democratie op maar uiteindelijk heb je er niets in te brengen.” Freelancen betekent niet altijd werk hebben, geen pensioen... “Ik ben niet zo met de toekomst bezig en ik heb nog nooit zonder werk gezeten. Eigenlijk vind ik dat elk zichzelf respecterend acteur zou moeten freelancen, uit passie voor het vak. Daarom heb ik voor dit vak gekozen, om zoveel mogelijk verschillende rollen te spelen.” Maar jij staat straks ook weer avond achter avond op het podium, is dat geen sleur dan? “Ook al dreun ik dezelfde teksten op, iedere avond is toch weer anders. Het publiek, de sfeer van de zaal. Soms is het zwaar als we naar een theatertje in Venlo rijden en er zitten maar negentig mensen te kijken. Maar voor elke voorstelling laad ik me weer compleet op. Ik doe geen dingen half.” Ben je nooit bang dat je je tekst kwijt bent? “Dat is me wel eens gebeurd. Het zweet slaat je uit, het wordt zwart voor je ogen. Maar ik zeg het dan gewoon en daarna ga je weer verder. Ik denk er verder niet bij na, ik weiger namelijk in die angst te leven.” Je denkt niet na, bent niet bezig met de toekomst maar wat zou je nog wel eens willen doen? “Haha, nee ik ben geen planner of dromer. Maar ik zou nog wel eens de bad guy in een James Bond film willen spelen. Of nog een film met Paul Verhoeven maken, want dat is toch wel een fantastisch filmmaker. Maar verder wil ik gewoon mooie dingen maken met lieve mensen. Als ze maar hart hebben voor de zaak.” Bio Geboren: 1972 in Mierlo Opleiding: Toneelschool Amsterdam Carrière: Na zijn afstuderen in 1995 heeft Frank alles behalve stil gezeten. Hij speelde bij diverse theatergezelschappen en was veelvuldig te zien in tv-series en films als All Stars, Wilde mossels, het Schnitzelparadijs en Zwartboek. Tegenwoordig werkt Lammers als freelance acteur. Daarnaast is zijn stem regelmatig te horen in radiocommercials. In oktober won hij een Gouden Kalf voor zijn hoofdrol in de film Nachtrit. De komende drie maanden toert hij met de voorstelling Dogville van het RO-theater door het land. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|