Delft: big in design |
|
datum plaatsing |
|
medium |
|
auteur |
Jesse Budding |
Hoe kan het ook anders, met een faculteit industrieel ontwerpen aan de TU? Vanuit Delft gaat dag aan dag een enorme stroom vormgeving de wijde wereld over. Van thuistaps via de nieuwste bushokjes in Dubai tot de keerzijde van de euro. Ver reikt het panorama op de zesde verdieping van Bacinol. Oude Kerk, Nieuwe Kerk, het stadhuis, de grachtjes. Een en al oud ontwerp in de nabije omtrek. Niet gek als dagelijkse werkplek. En dat is het voor Ineke Hulshof, voorzitter van Delft Design. Wat zou zij Delft voor cijfer geven qua vormgeving? ‘Zeven à acht. En ik denk dat een negen zeker haalbaar is. Want Delft heeft nog meer potentie in zich.’ De TU-wijk bijvoorbeeld. ‘Ik vind hem jaren zestig.’ De TU-bibliotheek noemt ze leuk. ‘Meer een sculptuur dat iets doet met het landschap.’ Het architectonische hoogtepunt ligt wat haar betreft nog steeds in de oude binnenstad. ‘De Oude Kerk. Zijn uitstraling, robuustheid, de schaal die daar opeens staat! Het is echt hoogbouw, alleen ervaren we die niet meer zo. Zo vanzelfsprekend is het geworden.’ Maar buiten het vele design dat in Delft staat, wordt er ook veel vormgeving gemáákt. En heel wat meer dan alleen maar Delfts Blauw. Bijzonder vernieuwend zijn de sieraden in Galerie Lous Martin aan het begin van de Kromstraat. Nu haar zaak zijn tweede lustrum viert, pakt Martin uit met de reizende jubileumexpositie ‘Beyond Material’, sieraden en vormgeving van of met innovatieve materialen en technieken. ‘Ik wilde niet terugblikken op oud werk, maar vooruitkijken. Er moest iets nieuws gebeuren.’ En dat is ontegenzeggelijk gelukt. Niet alleen sieraden, maar ook sjaals, 3D-stoffen van Aleksandra Gaca uit Delft en zelfs een kraagje van roestvrijstalen draad vallen te bewonderen. Overigens staat de expositie van 35 Nederlandse vormgevers bij publicatie alweer in Eindhoven. En wel tot 5 april. Delfts design waaiert dus wijd uit. En wel wat verder dan de lichtstad. Denk bijvoorbeeld eens aan de wine saver (van Vacu vin) die de hele wereld over gaat, een verfemmer met een deksel annex rollerbak (FLEX/the INNOVATIONLAB), de bushokjes-met-airco-en-zonnecellen in Dubai, de Lowlands-internetsite (beide van Fabrique), twee thuistaps (Fabrique en MMID): het is allemaal ‘DESIGNED IN DELFT’. Ooit geweten dat de Nederlandse kant van de euromunten is ontworpen door Delftenaar Bruno Ninaber van Eyben? En dat hij voordien ook al de Nederlandse gulden had gedaan? En voor Randstad Uitzendbureau ontwierp hij bijvoorbeeld ook een prachtige vijzel van gietijzer met houten stamper. Weer eens wat anders als eindejaarscadeau. Op Bacinol daalde recent zelfs een ware prijzenregen neer. Zo won Hulshof Architecten de Job Dura prijs, een onderscheiding op het gebied van architectuur, stedenbouw en maatschappij, voor de herontwikkeling van het Wallisblok in Rotterdam. DN Urbland won de kribbenprijs met een vernieuwend ontwerp voor kribben in rivieren. Helemaal ‘Bacinol’ was het succes van New Products, VIQ en d’Article. Zij ontwierpen gezamenlijk een nieuwe brandblusser en wonnen daarmee de prestigieuze internationale Red Dot design award. Alleen is er van al dat succes niet zoveel terug te vinden in het Delftse straatbeeld, meent René Bubberman, managing director bij Fabrique. Dit ontwerpbureau maakte onder meer de leidingmasten en de geluidsschermen voor de HSL-Zuid. ‘De gemiddelde Delftenaar mist het gevoel voor wat er in dit dorp gebeurt.’ Mieneke de Jonge en Bert van Heugten van het Techniek Ontmoetings Punt (TOP) aan de Hippolytusbuurt delen dat vermoeden. TOP maakt moderne wetenschap, techniek en design op een aantrekkelijke wijze toegankelijk voor een breed publiek. Zo organiseert de stichting exposities, robotwedstrijden en lezingen. Een soort frontoffice van de Delftse wetenschap dus. ‘Het zou mooi zijn als wij met TOP bereiken dat onder meer Delfts design wat bekender werd bij de inwoners’, zegt coördinator De Jonge in het vroegere postkantoor dat nu vol staat met maquettes van onder andere het nieuwe stadskantoor. ‘Kruisbestuiving tussen wetenschappers, creatieve sector en publiek? Nòg mooier!’ Tegelijkertijd relativeert Bubberman de onbekendheid van eigen design bij Delftenaars: ‘Waarom zou het publiek ons eigenlijk moeten kennen? Leuk hoor als iemand je soms feliciteert als je een prijs hebt gewonnen. Maar ik zie die onbekendheid niet als een probleem. Nog niet één procent van onze klanten komt uit Delft, meer komen er uit Londen.’ Delft is big in design, dat mag wel blijken. En dat moet je breed zien. Want veel voormalige Delftse studenten staan tegenwoordig achter een tekentafel in den vreemde menige buitenlandse auto te ontwerpen. Zo geeft ex-Delftenaar Laurens van den Acker volgens NRC Handelsblad van 28 december 2006 leiding aan de designafdeling van Mazda. Jaargenoot Adriaan van Hooydonk is de hoogste designbaas bij BMW en Fedde Talsma zwaait de scepter over een team dat compacte Volvo’s maakt. Eigenlijk zou er in kleine lettertjes op het stuur moeten staan: ‘DESIGNED BY DELFTERIKEN’. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|