Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Kerst zonder kalkoen en cadeaus

Kerst zonder kalkoen en cadeaus

datum plaatsing

 24-12-2006

medium

 Stadskrant Delft

auteur

 Jesse Budding


‘En zij baarde haar eerstgeboren Zoon, en wond Hem in doeken, en legde Hem neder in de kribbe, omdat voor henlieden geen plaats was in de herberg’ (Lucas 2:7). Ook anno 2006 zijn er mensen die er niet echt bij horen. Ze moeten het hebben van activiteiten die de buitenwereld voor hen organiseert.

Daklozen en psychiatrische patiënten bevolken grand café De Draeck op de locatie St.-Jorisweg van GGZ Delfland. Een van de patiënten is de schuchtere Rikko Loos. Drie jaar geleden werd hij opgenomen in deze psychiatrische kliniek, omdat hij stemmen hoorde. Nu voelt hij zich ‘tof’. “Ik denk dat ik Kerst hier vier”, zegt hij onder het genot van een shaggie. “Maar ik weet niet precies wat dat inhoudt. Toch kijk ik ernaar uit.”

Er blijkt genoeg te doen voor (ex-)patiënten als Rikko, zo leert navraag bij GGZ-medwerker Christa van de Graaf. “Eerste kerstdag is er een spelletjesmiddag op locatie de Schakel aan de Van Adrichemstraat. Tweede kerstdag vindt er van twee tot vier uur een kerstbingo plaats in het grand café.” Daarnaast kunnen liefhebbers die dag vanaf twee uur appelflappen bakken de Schakel. Ten slotte is er van zeven tot tien uur een inloopcafé in buurthuis St.-Olof aan de Olofslaan.

“Nee, er staat voor de feestdagen niks op de agenda”, zegt de Somalische Kahin berustend in Over de Brug. “Je leeft met de dag”, verzucht Wil Robben. “De feestdagen mogen van mij geschrapt worden.” Kahin, die liever niet met zijn achternaam in de krant komt: “De rest zit te genieten, maar wij leven van vier-, vijfhonderd euro.” Twee jaar dakloos is hij nu.

De slanke Afrikaan is in alles het tegendeel van de breedgeschouderde Wil met zijn lange goudblonde manen. In tegenstelling tot hem verwacht Kahin belangstelling van zijn familie: zijn moeder belt regelmatig en komt de 27e over uit de States.

De dakloze Robbie van der Slikke zit samen met zijn zus bij stichting Jeroen aan de Simonsstraat. Hier heeft hij het na omzwervingen wel naar zijn zin: “Het is hier één grote familie.” Over de feestdagen: “We hebben geen familie meer die echt om ons geeft, weet je”, zegt Robbie (18) met een tongval die lijkt op die van Surinamers en Marokkanen. “Ik zie er wel tegen op, maar misschien komt er wel wat leuks.”

Wat hij en zijn zus in elk geval al hebben meegemaakt, is de kerstviering voor dak- en thuislozen afgelopen dinsdag in de Maria van Jessekerk. Diaken Hans van Bemmel wist zo’n tweehonderd van hen op de been te brengen. “Ik vond het hartstikke leuk”, blikt Petra van der Slikke terug. “Harmonieus was het. Even voelde niemand zich meer junkie of alcoholist, maar gewoon mens. Het ging puur om naastenliefde.”

Gelukkig hoeven dak- en thuislozen ook tijdens de kerstdagen ook niet op straat te staan. Ze kunnen terecht bij de nachtopvang op de Houttuinen. “Hier wordt gezellig gebruncht”, vertelt begeleider Petra Oude Nijhuis. “En beide kerstdagen richten we een kerstdiner aan. Bovendien mogen passanten dan de hele dag binnenblijven.”

[ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: