‘Toch geen lamsvlees in die gebakken banaan?’ |
|
datum |
16-07-2006 |
Medium |
Stadskrant Delft |
auteur |
Jesse Budding |
Onder een stralende zon vond afgelopen zaterdag alweer de derde multiculturele markt plaats. Het evenement slaat nu echt goed aan. Het aantal kraampjes verdubbelde zo ongeveer. “Neem maar”, zegt de vrouw in bonte Ecuadoriaanse klederdracht als ze het mandje met gebakken banaan aanreikt. “Zit er lamsvlees in?”, aarzelt het meisje. “Nee hoor”, antwoordt de marktvrouw-voor-een-dag. Symbolischer lijkt het allemaal niet te kunnen op de multiculturele markt afgelopen zaterdag. Gebroederlijk ligt een poster van Bruce Lee naast een kraam met Delftsblauwe molentjes. Even verderop staat de Iraanse thee te dampen. Een Afrikaanse stand zij aan zij met de stedenband Delft-Adapazari en het opvangtehuis voor vrouwen en meisjes in het Indiase Vrindavan. Her en der ruik je de weeďge wierookstaven. 8 juli 2006: in de Prinsenstad schijnt de wereldvrede welhaast uitgebroken. Hoewel. Bij nader inzien bezoeken toch vooral blanken de bonte waaier aan kraampjes. En merkwaardig genoeg ontbreken Marokkaanse en Turkse stands. Inge Guffens, eindverantwoordelijk voor de organisatie door de gemeente, heeft daar ook geen verklaring voor. “Kijk, we hebben we dit jaar de doelgroepen meer geënthousiasmeerd. Na drie jaar krijgen we nu ook meer bekendheid.” Het aantal bemande kramen is in vergelijking met vorig jaar dan ook explosief gestegen naar 54. Dat het publiek voornamelijk uit allochtonen bestaat vindt ze wel jammer. “Maar toch zie je hier ook buitenlanders. We proberen de markt zo breed mogelijk neer te zetten, eigenlijk denken we niet meer in termen van autochtoon en allochtoon. Er is nu geen eenheid meer in de samenleving. Ons thema is dan ook om mensen en culturen samen te brengen zodat mensen meer in gesprek met elkaar raken. Dat was vroeger ook de functie van de markt.” “Een goed initiatief”, vindt Kees Baas, een vroege bezoeker. “We leven hier in de stad met 25 procent buitenlanders. Als je daarmee samenleeft, moet je ook belangstelling voor ze tonen.” Of Delft een multiculturele stad is? De Hindoestaanse Chantal Sitaram vindt van wel. “Qua cultuur kan je je wel uiten.” Maar op concrete voorbeelden kan de puber zo gauw niet komen. Waarom geen rode stip op haar voorhoofd bijvoorbeeld? “Ik weet het eigenlijk zelf niet. Dat is toch alleen als je getouwd bent?”, vraagt ze haar moeder. Maar volgens haar mag iedereen het tegenwoordig dragen. Ook de Ecuadoraanse Rubi Orozco-Jorissen vindt dat Delft een multicultureel karakter heeft. “Hier wonen Chinezen, Afrikanen, van alles. Op dit soort evenementen kun je elkaar ontmoeten.” Ecuador is voor het eerst vertegenwoordigd op de multicultimarkt. Opvallend genoeg ontbreken hier, net als bij veel andere kraampjes trouwens, vaak prijsplakkertjes op de waar. Afdingen dus? “Nee, we zijn goed geďntegreerd”, lacht Orozco’s buurman. Hij wil graag zijn cultuur onder de aandacht brengen van de Delftenaren. En over belangstelling heeft hij vooralsnog niet te klagen. Even verderop laat een kleuter zich als enige uit het publiek opzwepen door de sambamuziek van de band Sambalanco. De Hollandse beschaving is duidelijk nog niet helemaal tot haar doorgedrongen. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|