Marne wil stoffige imago mosterd oppoetsen |
|
datum plaatsing |
27-07-2006 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Karin de Mik |
Heel Nederland barbecuet zich wild, maar helaas zonder mosterd. Nederlands grootste mosterdfabrikant Marne in Groningen is voortdurend bezig met nieuwe recepturen en verpakkingen om het stoffige imago van mosterd op te poetsen. In een kast in zijn werkkamer staan tientallen potjes, tubes en glazen mosterd. Directeur Peter Kaiser van de Groninger mosterdfabriek Marne Mosterd krijgt ze toegestuurd van over de hele wereld of neemt ze zelf mee van zakenreizen. Wat doet de concurrent? Hoe smaakt Portugese mosterd? Hij is voortdurend op zoek naar nieuwe smaken, nieuwe verpakkingen en nieuwe afzetmarkten. ,,Ik wil ons assortiment opfrissen’’, licht hij toe ,,en mosterd van zijn stoffige imago afhelpen.’’ Mede daarom stopte Marne acht maanden geleden, na bijna een halve eeuw, met de productie van de bekende glazen bierpul. ,,We verkochten er 1,5 miljoen van per jaar, maar zag je er ooit iemand een biertje uit drinken? Negen van de tien belandden in de glasbak’’, weet Kaiser. ,,Je zag ze veel op rommelmarkten’’, vult manager Niall van Krimpen aan. Nu zit de mosterd in een eigentijdser ogend, strakker glas. ,,En we verkopen er nu tien procent meer van’’. Kaiser zwaait vierenhalf jaar de scepter bij Marne en zag de productie het laatste jaar met de helft toenemen. ,,We werken nu in drieploegen. We groeien hard.’’ Zijn doel: binnen vijf jaar de omzet verdubbelen. Marne Mosterd huist in een onopvallende witte bedrijfshal aan het Groninger Van Starkenborghkanaal. De fabriek werd in 1895 opgericht door burgemeester Leimar van Kloosterburen, landbouwer Hegge en onderwijzer Wiersum, om de werkgelegenheid voor de boeren in de regio te stimuleren. Zij gingen voortaan mosterdzaad verbouwen. De Groninger mosterd met zijn grof gemalen mosterdzaad werd landelijk bekend. In 1925 verhuisde de fabriek naar Groningen. Veertien jaar geleden werd die overgenomen door het Franse kruiden- en sauzenconcern Gyma. De fabriek (40 werknemers, omzet tussen de zes en acht miljoen euro) produceert jaarlijks ongeveer 12.000 ton mosterd en heeft 60 procent van het Nederlandse marktaandeel in handen. In de eenvoudige vergaderzaal hangt het gegoten wapenschild (Marne is Koninklijke Hofleverancier sinds 1990)aan de muur. ,,Mosterd’’, legt Kaiser hier aan tafel uit, ,,is een stilstaand product. Mensen kopen gemiddeld eens in de drie maanden een potje. Best weinig. En als dat op is, weten ze vaak niet eens meer welk merk ze hadden.’’ Hij vraagt klanten van supermarkten bij het mosterdschap wel eens welke mosterd ze de vorige keer kochten. ,,Als ze me antwoorden ,,die met dat rode deksel’’, is die van ons.’’ Etikettering, profilering en een aantrekkelijke verpakking zijn belangrijk. Sinds kort vermeldt Marne op het etiket welke smaak de mosterd heeft. Het potje met honingmosterd werd ronder en kreeg een nieuw, fris etiket. ,,Het vroegere was lelijk, zo’n potje zou je niet snel op tafel zetten’’, vertelt Kaiser, ,,terwijl mensen het verrekte lekker vonden. Nu hebben alle grote supermarkten het in hun assortiment.’’ Van Krimpen: ,,Het is een leuke instapmosterd met een verfijnde, zoete smaak.’’ ,,Smaakt lekker bij gebakken aardappeltjes en geitenkaas’’, vult Kaiser aan. Van Krimpen, manager research and development, ontwikkelt nieuwe smaken. Uit een koelkastje haalt hij een door hem samengestelde gembermosterd. ,,Zou een nicheproduct kunnen worden. We zoeken nog naar de toepasbaarheid.’’ Vast staat dat de consument verleid moet worden. ,,Ze moeten naast het standaardpotje een tweede of derde potje mosterd in huis hebben.’’ Over toepassingen gesproken. ,,Waarom wordt mosterd niet gebruikt op een Club Sandwich?’’ vraagt hij zich hardop af. ,,Ja’’, beaamt Kaiser: Of bij de barbecue. Heel Nederland barbecuet zich wild, maar zonder mosterd.’’ Nog een voorbeeld. Vorig jaar maakte Marne voor een klant een peterselie-knoflookmosterd. Kaiser: ,,Een eenmalige actie, maar de klanten bleven er naar vragen. Nu heeft supermarktketen Jumbo het nieuwe smaakje in zijn assortiment.’’ Groter dan de Nederlandse is de buitenlandse markt. Vooral dankzij Gyma, dat verkoopkantoren heeft in vrijwel alle Europese landen, steeg de export. Vorig jaar vulde Marne vier miljoen potten af voor een Franse hypermarkt. Momenteel is er een aanvraag van een Duitse discounter voor de levering van 1,5 miljoen potten mosterd. Zestig procent van de productie gaat naar het buitenland. Veertig procent is bestemd voor industriële klanten, die de mosterd zelf verwerken in vinaigrettes, sauzen of cervelaat. Marne heeft een automatische productielijn voor Dijonmosterd, bestemd voor vooral de Franse markt. ,,In Frankrijk wordt jaarlijks voor 300 miljoen euro aan mosterd gegeten, in Duitsland voor 250 miljoen’’, vertelt Kaiser. Tevreden zag hij tijdens het WK hoe feestvierende Duitsers op straat bier met braadworst aten. ,,Negentig procent doet daar mosterd op. We leverden de afgelopen maand honderden pallets met 10 kilogram emmers.’’ Ook in Azië en Afrika zitten potentiële nieuwe klanten. ,,Hoe krijgen we 1,1 miljard Chinezen aan de mosterd? Misschien met een wokmosterd’’, denkt Kaiser hardop. Ook India zou een groeimarkt kunnen worden. ,,We leveren daar nu per jaar een paar pallets kerriemosterd aan een klant. Bestemd voor de kleine bovenklasse die in het buitenland een broodje hotdog met mosterd heeft gegeten.’’ Maar de snelst groeiende markt is de Afrikaanse, vooral die in de voormalige Franse koloniën Senegal en Ivoorkust, maar ook Zuid-Afrika. Landen die door hun banden met Europa ook de Europese culinaire gewoontes deels overnamen. Marne hoopt op meer omzetstijging als mosterd een gezondheidsimago krijgt als zuiver natuurproduct met weinig calorieën en een grote smaaksensatie. ,,Mosterd breekt vetten af’’, verduidelijkt Kaiser. ,,Het is niet voor niks dat mosterd op vette producten als een kroket of kaas lekker smaakt. Maar dat moet je wel wetenschappelijk kunnen onderbouwen, voor je een gezondheidsclaim op je etiket mag zetten.’’ Mosterd wordt gemaakt van mosterdzaad, water, azijn, zout en kruiden. Er zijn drie soorten zaad: het gele dat een pittige smaak geeft, het bruine dat extra pittig is en het oriëntaalse dat als krachtig te boek staat. Bij Marne wordt het mosterdzaad geïmporteerd uit Canada. Na een test op het vochtgehalte (die mag niet boven de negen procent zijn) en een zeef- of reinigingsstap wordt het zaad in tanks van 1.000 liter vermengd met azijn, water en kruiden. Daarna wordt het in een van de acht grote molens gemalen en opgeslagen. Na één tot enkele dagen rijping wordt de mosterd verpakt. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|