Da Vinci-koorts |
|
datum plaatsing |
22 mei 2006 |
medium |
Trouw |
auteur |
Marc van Dijk |
Welke oorlog vond plaats in 1948?”, vraagt de Joodse vrijwilliger Guy aan een multiculturele Amsterdamse vmbo-klas. De antwoorden zijn gevarieerd – Burgeroorlog, Tweede Wereldoorlog, Tachtigjarige Oorlog. Met gerichte vragen probeert hij uit te komen bij de Onafhankelijkheidsoorlog. Samen met Seren Taylan, die van Turkse komaf is, doet Guy mee aan het project ’De Tweede Wereldoorlog in perspectief’, waarin scholieren enkele lessen krijgen van jonge joodse en islamitische ’peers’. Aan ’gelijken’ durven jongeren meer vragen te stellen, merken de vrijwilligers. Het NIW, Nieuw Israelietisch Weekblad, brengt een verslag van een les in een van de 130 scholen die dit voorjaar aan het project deelnemen. Het initiatief van stichting Diversion is geen geen overbodige luxe: op vmbo- en mbo-scholen verdwijnt het onderwijs over de Tweede Wereldoorlog naar verluidt het snelst uit het programma. „Voor sommige mbo-klassen bieden wij de enige geschiedenislessen die ze het hele jaar hebben”, zegt Guy. Het project is opgezet na de dodenherdenking in 2003, toen jongeren in de Amsterdamse Baarsjes gingen voetballen met kransen. Guy: „Als jongeren na de les iets genuanceerder denken, heb ik het gevoel dat ik geslaagd ben.” Verder valt er in de bladen simpelweg niet aan te ontkomen: veel aandacht voor een zekere boekverfilming over een zeker complot, die in Nederland in de eerste dagen na de première (afgelopen donderdag) een recordaantal bezoekers trok. Theologe Sarah Jane Boss, directeur van het ’Centre for Marian Studies’ aan de University of Wales, Lampeter, betoogt dat het hoog tijd is dat de rooms-katholieke kerk gaat begrijpen waarom mensen zo massaal vallen voor ’De Da Vinci Code’, in plaats van alleen maar afwijzend te reageren. In The Tablet, Brits katholiek weekblad, noemt zij het boek ’fast food voor de ziel’. „Het oogt aantrekkelijk”, schrijft ze, „dus je verorbert het, maar daarna voel je je misselijk, en krijg je opnieuw honger.” Hoewel ’De Da Vinci Code’ volgens Boss op een bepaald niveau één grote 1-aprilgrap is, zou de rk kerk die honger veel serieuzer moeten nemen. Ongelukkigerwijs bestaat het alternatief voor de aanlokkelijke fictie nu uitsluitend uit kerkelijke ’voedingstabletten’. Boss: „Ze bevatten alle vitamines, mineralen en proteïnes die je nodig hebt, maar missen het vermaak en de voldoening van een degelijke maaltijd.” De rk kerk zou volgens Boss niet moeten terugschrikken voor het gevoel voor mysterie waarmee het volk het goddelijke probeert te benaderen. „Het christendom is een religie vol mysterie, maar het mysterie wordt te vaak vergeten of ontkend”, schrijft ze. Daarnaast toont het succes van ’De Code’ volgens Boss aan dat de kerk moet afrekenen met haar angst voor sterke vrouwen. Genoeg krachtige vrouwelijke heiligen, zoals Catharina van Alexandrië, die de heidense filosofen met argumenten bestreed. Maar in de hedendaagse kerk worden vrouwelijke heiligen volgens Boss vaak opgevoerd als zielige meisjes die te vroeg stierven. In het Katholiek Nieuwsblad roept bisschop Punt nog eens alle christenen op de ’unieke kans’ die de hype zou bieden, voluit te grijpen. Op vaderlijke toon doet de bisschop van Haarlem een aantal Da Vinci-misverstanden uit de war, niet zonder te bekennen dat hij zelf ook ’jarenlang in deze kringen verkeerde en aanhanger was van deze ideeën’. Maar nu: ruim baan voor de evangelisatie, want ’uiteindelijk wint de waarheid altijd’. Veel stichtelijke uitleg dus, maar is er ook iemand ouderwets beledigd, zoals de islamitische geestelijken in India, die in hun protest tegen de film een verbond hebben gesloten met de christenen omdat per slot van rekening ook hún (profeet) Jezus belachelijk wordt gemaakt? Is er hier iemand zover te krijgen als de christelijke gemeenteraadsleden in het Italiaanse Ceccano, die zaterdag op het stadsplein een exemplaar van De Da Vinci Code in brand staken, hetgeen hun op een tomatenregen kwam te staan? Volzin heeft op eigen bodem wel degelijk iemand kunnen vinden: Nelly Stienstra, voorzitter van het Contact Rooms-Katholieken (CRK). „Ja”, zegt ze desgevraagd, „dat de kerk de boel beduveld zou hebben, ik vind het grievend.” Of dat ook geldt voor het verhaal dat Jezus en Maria Magdalena een kind zouden hebben? „Ach, het zou ook wat wezen als er anno 2006 geen seks bij gesleept wordt”, antwoordt Stienstra. Het idee zou gebaseerd zijn op een apocriefe evangelietekst waarin Jezus en Maria elkaar kussen. Het is voor Stienstra een koud kunstje om zo’n bewijs te weerleggen: „Als ik een kind zou hebben van iedere man die mij gekust heeft, dan had ik een groot gezin.”[ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|