Vakantieclub blijkt broertje van time-sharing |
|
datum plaatsing |
29-11-2009 |
medium |
|
auteur |
Irene van den Berg |
Lekker luierend aan de rand van het zwembad in Spanje, droomt menig Nederlander van een eigen vakantiehuis onder de zon. Een tweede woning aan de Costa’s of de Canarische eilanden is helaas niet voor iedereen weggelegd. Met timesharing of een vakantieclub komt een eigen vakantiewoning toch een beetje in de buurt. Helaas trekken beide constructies nogal wat louche aanbieders aan. Ondanks nieuwe Europese regelgeving blijft het uitkijken. Bij time-sharing, of periode-eigendom, koop je het recht om de woning ieder jaar gedurende een bepaalde periode te gebruiken. Meestal betaalt de koper voor zijn timeshare een eenmalig bedrag van enkele duizenden euro’s per week plus de inschrijfkosten en een aanbetaling. Vervolgens moet hij ieder jaar een –aanzienlijk- bedrag aan bijkomende kosten betalen, zoals onderhoud, belastingen en verzekeringen. Vanwege negatieve publiciteit rond time-sharing, richten veel aanbieders zich nu op een andere constructie: de vakantieclub. Met het lidmaatschap kun je met korting accommodaties en extra’s boeken. Of je koopt als lid punten in die je kunt inruilen voor vakanties. Bij een vakantieclub kun je ieder jaar op een ander tijdstip, voor een andere verblijfsduur en geregeld zelfs in een ander resort boeken. Helaas zitten tussen de aanbieders van zowel time-sharing als de vakantieclubs nogal wat onfrisse zakenlieden aan die toeristen in de val proberen te lokken. ,,Je wordt tijdens een wandeling over de boulevard door iemand aangesproken die zegt dat je een vakantie hebt gewonnen, of een excursie gaat langs een zaaltje met verkopers die je vertellen over een uníeke buitenkans”, zegt Patricia de Bont van het Europees Consumenten Centrum dat slachtoffers van time-sharing en vakantieclubs informeert. Grofweg zijn er twee vormen van malafide praktijken: In het eerste geval staat er geen enkele tegenprestatie tegenover de (aan)betaling. Het vakantieappartement wordt niet afgebouwd of de aanbieder is met de noorderzon vertrokken. ,,Hier is duidelijk sprake van oplichting. Er rest niets anders dan aangifte te doen De kans dat je je geld nog terugziet is helaas klein”, stelt Rita Buit van de Consumentenautoriteit. In het tweede geval wil de louche aanbieder snel geld verdienen en lapt de rechten van de consument aan zijn laars of spiegelt de zaken mooier voor dan ze zijn. Een Europese richtlijn uit 1994 biedt consumenten enige bescherming tegen dergelijke time-share praktijken. Zo heeft een koper het recht om de overeenkomst binnen tien dagen zonder opgaaf van redenen op te zeggen. Doe dan ook nooit een aanbetaling binnen 10 dagen. Ook moet de time-share overeenkomst in het Nederlands zijn opgesteld. Zoniet, dan is deze ongeldig. Helaas vallen vakantieclubs niet onder de time-share richtlijn. Maar dat gaat veranderen. Europa heeft in februari van dit jaar de regels aangescherpt. Zij gelden nu ook voor constructies als de vakantieclub of de huur van een cruise. Tevens is de bedenktijd van tien naar veertien dagen uitgebreid en geldt deze voor alle contracten vanaf één 1 jaar in plaats van drie jaar. Helaas kun je als consument nu nog niet op deze regels beroepen. De lidstaten hebben nog tot februari 2011 om te nieuwe regels te implementeren. Is de bedenktijd voorbij en heb je een kat in de zak gekocht, dan kun je altijd nog naar de consumentenautoriteit van het land waar je de overeenkomst bent aangegaan. ,,Je bent dan wel erg afhankelijk van hoe streng dit land de regels naleeft en welke mogelijkheden het aan consumenten biedt hun recht te halen”, waarschuwt de Bont. Overigens zijn er ook veel bonafide aanbieders van time-sharing of vakantieclubs. Maar omdat ze veelal dezelfde verkooptechnieken gebruiken als de zwendelaars is het niet eenvoudig deze te onderscheiden. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|