Marcel Smarius |
|
datum plaatsing |
|
medium |
|
auteur |
Sandra Jongenelen |
Marcel Smarius werkte in de psychiatrie, was zelfstandig kunstenaar, internetondernemer en is sinds 2005 eigenaar van Galerie Marcel Smarius in Sonnega Eigenlijk speelde de beeldende kunst altijd een rol in het leven van Marcel Smarius (1957). Als kind nam zijn vader hem mee naar een pop-arttentoonstelling in het Casino van Knokke waar de autowrakken van David Chamberlain een verpletterende indruk maakte. In een kerk in Gent zag hij het Lam Gods, een vijftiende-eeuws meesterwerk van de gebroeders Van Eyck. En dan was er nog het Van Abbemuseum waar hij in de jaren zeventig als middelbare scholier heen ging. Thuis hingen reproducties van Kandinsky en Klee. Ook hadden zijn vader en moeder kunstenaarsvrienden, waar de kinderen model voor stonden. De portretten sieren nog altijd de muren van het ouderlijk huis. Kunst hoorde er gewoon bij, maar kon niet meteen op Smarius’ passionele liefde rekenen. Hij was politiek actief; hield van mensen. In het verlengde daarvan koos hij na de middelbare school voor de Academie voor Educatieve Arbeid, een soort Sociale Academie gericht op creatieve vakken. Voortijdig stapte hij over naar de psychiatrie. Tijdens deze interne opleiding werkte hij in een psychiatrische inrichting in Vught waar hij mensen met allerlei ziektebeelden verpleegde. Na drie jaar was de rek eruit. De manier waarop mensen werden opgevangen, stuitte hem tegen de borst. ‘Te veel regels, te rigide.’ In die fase maakte hij als verpleger beelden, waar een docent/kunstenaar tijdens een cursus enthousiast op reageerde. En zei: ‘Moet jij niet eens naar de kunstacademie?’ Na een toelatingsronde werd hij aangenomen op de kunstacademie. En zo kwam Smarius zonder dat hij het zelf had bedacht alsnog in de kunstwereld. Na zijn opleiding in Den Bosch lokte Amsterdam, de stad waar het kunstenaarschap beter tot zijn recht zou komen. Via woningruil en een beetje mazzel regelde hij woonruimte en een atelier en zette hij zich in voor de komst van Outline, een kunstenaarsinitiatief aan de Oetewalerstraat. Nadat bij Smarius het zelfstandig kunstenaarschap op een laag pitje kwam te staan, raakte hij gefascineerd door internet. Hij startte een internetbedrijf, samen met een voormalig artdirector die hij tijdens een opleiding tot webeditor had ontmoet. Voor Site Invent bedachten ze concepten en maakten ze websites. Voortdurende hoofdpijn achter het scherm maakte het werk na vier jaar onmogelijk. Rond die tijd pendelde zijn partner als uitgever voor haar werk wekelijks tussen Amsterdam en Groningen. Werd het geen tijd iets buiten te zoeken? De keuze viel op Friesland, waar het voorhuis van de boerderij na het verkrijgen van een officiële werkbestemming en een grondige verbouwing dienst kon doen als galerie. Als galeriehouder vallen voor Marcel Smarius allerlei draden samen, waaronder de liefde voor de kunst en de bedrijfsmatige aanpak van het internetbedrijf. In die zin ziet hij niet veel verschil met zijn vorige werkkring. Wel is de manier waarop hij met mensen omgaat anders. ‘Nu ben ik ook peoplemanager. Als internetondernemer was dat niet aan de orde.’ Galerie Marcel Smarius neemt van 13 tot en met 17 mei deel aan Art Amsterdam www.galeriesmarius.nl [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|