Dirk Kikstra |
|
datum plaatsing |
|
medium |
|
auteur |
Sandra Jongenelen |
‘Ik wist mijn plaats’, zegt Dirk Kikstra (1972) over zijn verhouding met de Amerikaanse fotograaf Richard Avedon. De Nederlander woonde vanaf zijn zevende in de VS en werkte vijf jaar bij de fotograaf die bij leven al een legende was. Avedon maakte onder andere portretten van Marilyn Manroe en Andy Warhol, net even anders dan hun iconische beeld. In Foam in Amsterdam is komend voorjaar een groot overzicht van zijn werk te zien. Na het overlijden van Avedon trok Kikstra naar Amsterdam waar hij sinds 2005 werkt als portret- en modefotograaf voor Nederlandse glossy’s. Hij dankt zijn verhuizing aan zijn leermeester. ‘Als je groot in New York wil worden, moet je eerst in Europa werken’, hield hij hem voor. De herverkiezing van Bush gaf de doorslag. Voordat Kikstra in New York terechtkwam, zat hij op de fotoacademie in Los Angeles, waar hij ooit moest kiezen tussen de aankoop van een honderd dollar-fotoboek van Avedon of een paar dagen te eten. Hij kocht het kunstboek en kon op dat moment niet weten dat hij zelf voor hem zou werken. Het was geen droom die uitkwam. ‘Zo hoog heb ik nooit gedroomd.’ De baan kwam bij toeval op zijn pad, via een Zwitserse fotograaf die Kikstra op de fotoacademie had leren kennen. Die vriend zat inmiddels in Berlijn. Avedon was zo onder de indruk van zijn werk dat hij de Zwitser naar New York liet overvliegen en tot eerste assistent bombardeerde. Kikstra, zo was het idee, kon tweede assistent worden. Kikstra is een boom van een jongen, terwijl Avedon klein van stuk was. ‘Hij hield niet zo van lange mensen, waarschijnlijk een Napoleontisch complex’, lacht Kikstra. Avedons team presenteerde de Nederlandse fotograaf daarom als een Zachtmoedige Viking. Binnen anderhalf jaar was hij eerste assistent, een uitzondering binnen de studio. Terugkijkend leerde Avedon hem aanvankelijk niets over fotografie. ‘Op school had ik al geleerd hoe je op een knopje moest drukken’, relativeert hij. Gesprekken gingen over literatuur, theater en politiek. ‘Vond hij een boek goed dan kocht hij er gelijk twintig om aan iedereen cadeau te geven.’ Wel leerde hij van Avedon – Dick voor intimi – hoe je jezelf moest presenteren en op welke manier je van je model krijgt wat je wilt. Ook hielp hij bij het samenstellen van zijn portfolio. ‘Van de tweeduizend foto’s van auto’s liet ik hem er tweehonderd zien, waarna hij er de beste dertig uithaalde. Daar was hij goed in. Dick wist wat hij wilde; dat was zijn kracht.’ ‘Photographs 1946–2004’ Richard Avedon is van 13 febr. t/m 13 mei 2009 te zien in Foam_Fotografiemuseum Amsterdam [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|