Laat ze hun eigen beeld maar scheppen |
|
datum plaatsing |
04-09-04 |
medium |
Trouw |
auteur |
Marc van Dijk |
Laat ze hun eigen beeld maar scheppen TEKSTDICHTERS Liedjesschrijvers inspireren hun luisteraars. Wat inspireert henzelf? Vandaag de laatste aflevering van een zomerserie waarin ze hierover aan het woord komen. Leidraad: hun eigen teksten. Iedereen kent Frans Bauer, maar wie kent Emile Hartkamp (44)? Als producer, tekstschrijver en componist is hij de man achter diens enorme succes. Volksstammen zwijmelen weg bij Hartkamps liedjes, ook vertolkt door onder anderen Koos Alberts en Marianne Weber. De rk kerk gaf vorig jaar aan dat Bauers platen niet geschikt zijn voor begrafenissen. ,,Maar het publiek is de baas.'' als sterren aan de hemel staan zijn woorden niet eens zo goed dan telt alleen één gevoel dat ik veel van je hou ,,Ik schrijf alleen als het moet. Omdat ik altijd 'op artiest' schrijf. Ik hoef er niet mijn eigen ei in kwijt. Ik kruip helemaal in de huid van degene voor wie ik op dat moment schrijf. Al zingend kom ik op melodietjes en boogjes. Ik zing het zoals die artiest het zou zingen, ik speel een rol. Soms zie ik dan een kroeg voor me, soms Ahoy'. Want ik ken ook het publiek dat van die artiest houdt, dat is heel belangrijk. Het juiste gevoel. Als ik dan de melodie heb, laat ik die aan anderen horen. Dan ga ik er kreten bij bedenken.'' heb je even voor mij maak wat tijd voor me vrij ieder uur van de dag denk ik steeds aan jouw lach alleen jij maakt me blij ,,Ik heb dat melodietje 's nachts bedacht en ingespeeld op accordeon. De volgende dag heb ik het iedereen laten horen. Ik zei: ik heb nou zo'n vervelend deuntje... Ik merkte dat de mensen in de studio het bleven zingen. Een echte oorwurm. Toen ik die kreet eenmaal had was de tekst binnen een uur klaar. Dat was gewoon doorrijmen. Ik heb nergens aan gedacht; het moet lekker bekken. Je kunt er heel ingewikkeld over doen, maar dat heeft geen zin. Soms is het poëzie. In drie procent van de gevallen. Maar het hoeft niet altijd lyrisch te zijn. Als het mooi moet zijn, moet het mooi zijn. Maar als het direct moet zijn, moet je je niet schamen. Als je wilt zeggen dat je van iemand houdt, moet je daar niet vier regels voor gebruiken. Dat ligt besloten in ons genre. De echtheid, de puurheid is essentieel. Ik spreek de taal van Marianne Weber, ik spreek de taal van Frans. Dat zit in woorden. Frans zal nooit zeggen: 'Sodemieter op, ik wil dat je oprot.' Terwijl Marianne zoiets best zou kunnen zingen: 'D'r uit is d'r uit, je komt er bij mij nooit meer in'. Frans zou ik laten zeggen: 'Als je nou niet verandert, is het dan niet beter dat je gaat'.'' ik heb vannacht in mijn dromen een engel gezien / zij vertelde mij een verhaal en aan het eind vroeg ze of ik kon helpen misschien het was bestemd voor ons allemaal ,,Een engel heeft voor mij niks met religie te maken, de hemel ook niet. Ik noem het fictief, sciencefiction-achtig. Het is voor mij een droomwereld. Maar als de ene groep luisteraars erbij wegdroomt, en de andere groep het in verband brengt met geloof, heb ik het goed gedaan. Laat ze hun eigen beeld maar scheppen. Ik neem je mee in een wereld waarvan we misschien allebei denken: zou hij bestaan? Ik ben niet gelovig opgevoed. Ik vind dat de Bijbel veel te veel zegt. Als je respect hebt voor je medemens en zorgt dat je een beetje fatsoenlijk leeft, moet dat genoeg zijn voor toegang tot de hemel. Als die bestaat. Dat de liedjes van Frans niet meer mogen in de kerk, komt doordat hij toen een hele hype was. Ze hebben het op hem toegespitst, maar het ging eigenlijk om muziek in z'n totaliteit. En ach, uiteindelijk bepaalt iedereen toch zelf wat er gebeurt. Ik weet precies welke liedjes ze draaien bij zulke gelegenheden. Hij heeft een enorme schare fans. Ook veel mensen die het niet gauw zullen kopen. Dat is het GTST-effect. Mensen zeiden: 'Dat bocht, daar kijk ik niet naar'. Maar iedereen wist wie Arnie was.'' waarom huil je kleine jongen ,,Er zullen altijd teksten bij zijn die wél op m'n eigen leven van toepassing zijn. Zoals toen mijn zoontje drie was. Hij was altijd een heel vrolijk kind en ineens zat hij te huilen. Hij moest naar het ziekenhuis, er bleek een ontsteking in z'n heupkom te zitten. Hij moest daar blijven. Toen ik die avond naar huis reed, schreef ik: 'Waarom huil je kleine jongen'. Vroeger heb ik zelf veel gezongen, singles gemaakt. Maar die ambitie heb ik niet meer. Ik kan in de liedjes die ik maak en produceer mijn hele gevoel uiten. Ik kan het helemaal vormgeven zoals ik het bedoeld heb. En als dat toevallig ook het gevoel van het publiek is... dat is een stukje geluk. Iets wat ik meegekregen heb, Fingerspitzengefühl. Misschien had ik die dingen in m'n hart zelf willen zingen. Maar nu wil ik veel liever dat mijn zoontje dat straks gaat doen. Hij wil graag en hij heeft het talent ook. Joey is nu vijftien. Als hij het kind van een ander was geweest, had ik al heel veel met hem opgenomen. Maar ik ben bang dat hij met de grond gelijk wordt gemaakt. Jordi Cruijff is ook altijd afgekraakt. Dus ik doe het heel rustig aan met hem, laat hem eerst maar heel goed worden.'' tekstschrijvers Het liedje 'Ik heb in mijn dromen een engel gezien' is daar te beluisteren. 'Ik zei: Ik heb nóu zo'n vervelend deuntje. Verder was het een kwestie van doorrijmen. ' Emile Hartkamp ('Heb je even voor mij') schrijft teksten en componeert voor Frans Bauer. [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|