Paul de Waard |
|
datum plaatsing |
27 november 2008 |
medium |
De Pers |
auteur |
Tim Dekkers |
De Middelburger Paul de Waard werd vorig jaar in Melbourne bijna doodgeschoten, toen hij een vrouw in nood wilde helpen. Sindsdien is de Nederlander in Australië een held. Hij is nu terug in Melbourne, onder andere om twee onderscheidingen voor bewezen moed in ontvangst te nemen. Met oorverdovend gepiep rijdt een tram de bocht door op het kruispunt van William Street en Flinders Lane in het zakencentrum van Melbourne. Paul de Waard hoort het amper; hij is in gedachten terug op 18 juni van het vorige jaar, kwart over acht ’s ochtends. De Middelburger was een jaar aan het reizen: surfen en werken in Australië. In een paar seconden veranderde zijn leven dramatisch. “Toen ik hier stond te wachten voor het stoplicht, zag ik een vrouw die in een taxi wilde springen”, vertelt De Waard. “Ze werd achtervolgd door een man, die de vrouw aan haar haren uit de taxi trok. Het gebeurde recht voor mijn neus. Ik ging naar die man toe en zei: ‘What are you doing? Let her go!’ Ik kreeg hulp van een andere omstander, een Australiër. Zonder te reageren trok de man een pistool en schoot ons alle drie neer. Toen we op de grond lagen, schoot hij nog een keer. Heel laf. Hij heeft zijn pistool op ons leeggeschoten.” De Australische omstander, een advocaat met drie kinderen, overlijdt ter plekke, Paul de Waard bloedt op het kruispunt bijna dood. “Je hoort de knallen, je hoort de mensen gillen. Je bent in een soort roes. Ik voelde geen pijn. Ik had meer een drukkend gevoel op mijn borstkas. Ik had moeite met ademhalen. Of ik dacht: help, ik ga dood? Nee, terwijl dat wel zo was. Als de ambulance iets later was gekomen, dan was ik hier overleden.” Ruim drie weken verblijft De Waard in het ziekenhuis, bijgestaan door zijn ouders en broers. In de dagen na de schietpartij groeit de Dutch backpacker in Melbourne uit tot een fenomeen. Hij is de opening van tv-journaals. Kranten noemen hem een ‘Barmhartige Samaritaan”. Op de plek van de schietpartij leggen mensen bloemen en kaartjes. “Je bent een ware held”, staat er op een papiertje. In de stoep maakt de gemeente later een plaquette. Terug in Nederland begint het langdurige revalidatieproces. Hij is een heel eind hersteld: hij werkt als kok in een restaurant en hij surft weer. Maar fysiek wordt De Waard nooit meer honderd procent de oude. Eén van de twee kogels heeft een zenuw geraakt, waardoor hij een ‘klapvoet’ heeft. “Ik kan mijn voeten niet goed optillen tijdens het lopen. Dat zal altijd blijven. Ik ben daardoor sneller moe. Mentaal ben ik er alleen maar sterker op geworden. Je bent bijna dood geweest en daardoor krijg je een andere kijk op de dingen. Je weet nu beter wat belangrijk is in het leven: familie en vrienden.” De inmiddels 27-jarige De Waard noemt zichzelf een ‘nuchtere Zeeuw’. Wraakgevoelens kent hij niet. “Op het moment dat ik tegen mijn grenzen aanloop, word ik soms wel kwaad. Als ik bijvoorbeeld aan het surfen ben en ik kan niet snel genoeg opstaan. Of als ik na vier dagen werken al uitgeput ben, terwijl ik vijf dagen wil werken. Dan komen de emoties boven.” De Waard geniet nu van een vakantie met zijn moeder en zijn vriendin Cynthia. Hij heeft een gesprek gehad met de weduwe van de doodgeschoten advocaat. “Ik ben de laatste die hem heeft gezien. Ik wilde weten hoe hij was. Hoe stond hij in het leven? We hebben veel gepraat, soms gelachen om zijn komische eigenschappen en soms samen gehuild.” Tussen het reizen door, neemt de Nederlander twee onderscheidingen voor bewezen moed in ontvangst. De burgemeester van Melbourne reikt hem een oorkonde uit. En de gouverneur van de deelstaat Victoria spelt hem een zilveren medaille om. Na afloop van de plechtige ceremonie wordt de Middelburger belaagd door de media. Duwen en trekken om een vraag. “De heldenstatus vind ik nog steeds raar. Wat ik gedaan heb, is een gewone daad. Ik had verwacht dat méér mensen op het kruispunt zouden ingrijpen. Dat valt me tegen. Blijkbaar ben ik toch een voorbeeld voor deze maatschappij. Ik heb nergens spijt van. Ik zou het weer opnieuw doen.” [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|