Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Kidsweek

datum plaatsing

 14 februari 2008

medium

 KidsWeek

auteur

 Tim Dekkers


Stel, je kijkt tv en plotseling komt de politie binnen. De agenten nemen je mee naar een kindertehuis. Daar krijg je jarenlang een strenge opvoeding. Het klinkt ongelooflijk. Maar in Australië is het gebeurd. Zwarte kinderen van de oorspronkelijke bewoners, de Aboriginals, werden ‘gestolen’ van hun ouders. De Australische regering heeft daar nu spijt van en zegt sorry.`

Bruce, een Aboriginal-jongen met een donkere huid en zwarte krullen, was in 1972 acht jaar oud toen hij thuis op zijn broertjes en zusjes paste. Zijn vader en moeder waren er niet. Opeens kwam er een witte auto aanrijden met agenten en mensen van de sociale dienst. Ze namen zijn broertjes en zusjes mee naar een katholiek weeshuis in de buurt. “Ik begon te huilen en te schreeuwen, maar ik kon niets doen.” Drie maanden later was Bruce zelf aan de beurt.

In het weeshuis kreeg Bruce een blanke heropvoeding. Hij moest altijd piekfijn gekleed zijn en netjes praten. Het was verboden om Aboriginal-woorden van thuis te gebruiken. “Ik leerde een kopje thee drinken met een opgeheven pink. Als ik dat niet deed, werd ik afgeranseld. Thuis was ik gewend om met mijn handen te eten. Maar in het weeshuis mocht dat niet. Ik moest eten met mes en vork. Ze sloegen dat erin. Ik leerde te leven als een blank persoon. Maar van binnen bleef ik altijd zwart.”

Het verhaal van Bruce is het verhaal van ongeveer 100.000 andere Aboriginal-kinderen. De Aboriginals zijn de oorspronkelijke bewoners van Australië. Ze leefden al 50.000 jaar in het hete en woeste continent aan de andere kant van de aarde, toen in 1788 de eerste Britse kolonisten arriveerden. De blanken hadden weinig op met de Aboriginals. Ze vonden de oorspronkelijke bewoners dom en vies.

Van 1910 tot ongeveer 1970 besloot de Australische regering de Aboriginal-kinderen te ‘redden’. De sociale dienst kreeg de opdracht om zwarte kinderen bij hun ouders weg te halen. Vader en moeder wisten vaak van niets. De politie roofde zelfs Aboriginal-baby’s uit ziekenhuizen. De regering wilde de ‘gestolen kinderen’ een betere toekomst geven. Ze kregen in weeshuizen en blanke pleeggezinnen een strenge opvoeding. Er vielen harde klappen. Veel jongens werden opgeleid tot boerenknecht, de meisjes tot huishoudster. “We waren moderne slaven”, zegt Bruce.

Toen Bruce uit het katholieke weeshuis kwam, was hij een wrak. Hij dronk alcohol en gebruikte drugs. Hij zag het leven niet meer zitten en probeerde vier keer zelfmoord te plegen. Hij kwam uiteindelijk in aanraking met een organisatie, die zich bezighoudt met de opvang van ‘gestolen kinderen’. Daar vond hij zijn zelfvertrouwen en zijn eigenwaarde terug. Hij heeft weer contact met zijn moeder. Bruce helpt nu andere slachtoffers van wat in Australië de ‘Stolen Generation’ heet.

De Australische regering heeft jarenlang geweigerd om excuses aan te bieden voor het stelen van de kinderen. “We deden het voor hun eigen bestwil”, zeggen de politici van toen. Maar sinds kort zit er een nieuwe, linksere regering in de hoofdstad Canberra. Die wil eindelijk ‘sorry’ zeggen tegen de oorspronkelijke bewoners van het land. Sorry voor het stelen van jullie kinderen. Sorry voor al het leed dat we jullie hebben aangedaan.

Bruce kan het niet meer zoveel schelen. Maar hij vindt het voor andere slachtoffers belangrijk dat de regering toegeeft dat ze het fout heeft gedaan. “We moeten het zien als een dag van genezing. De regering moet zeggen: laten we het samen beter gaan doen, hand in hand. Op school moeten kinderen horen wat er werkelijk is gebeurd. We hebben de waarheid nodig.”

[ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: