Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Bosbrand

datum plaatsing

 februari 2009

medium

 Trouw

auteur

 Tim Dekkers


Met waarschijnlijk meer dan 200 doden, 1830 verwoeste huizen en 7000 dakloze bewoners zijn de bosbranden in Victoria de ergste natuurramp uit de moderne geschiedenis van Australië. Nu de eerste emoties zijn verwerkt, begint het zwartepieten.

Met gillende sirenes stuiven drie brandweerwagens door het dorpje Healesville, ongeveer zestig kilometer buiten Melbourne. Dit is één van de gebieden waar de bosbranden nog altijd actief zijn. Aan de horizon tekenen zich dreigende rookwolken af. De bewoners in het bosrijke gebied leven al dagenlang op de toppen van hun zenuwen. Elk moment kunnen er brandende takjes op hun huizen en tuinen vallen; de vonken leggen soms wel afstanden van vijftig kilometer af.

Black Saturday is dus nog lang niet overal voltooid verleden tijd in Victoria. Maar nu het grootste gevaar is geweken, de eerste emoties achter de rug zijn en de bewoners van afgebrande dorpjes terugkeren naar hun verwoeste huizen, laait op een ander front het vuur op. Deskundigen werpen de vraag op of deze verwoestende branden niet te voorkomen waren geweest.

Allereerst wijzen de vingers naar de adviezen van de brandweer. Bewoners in bossen en natuurgebieden krijgen al twintig jaar het advies zo lang mogelijk thuis de branden te bestrijden. Een nauwkeurig brandplan is daarbij onmisbaar: bewoners moeten het gras van hun tuin kort houden, droge bladeren en takjes opruimen, het dak nat houden en emmers met dweilen klaar hebben staan om neerkomende vonken te doven.

Maar sommige politici beweren dat deze aanpak in het Australië van 2009 is achterhaald. Het broeikaseffect zou de omvang en intensiteit van de bosbranden verergeren. De cijfers geven de critici gelijk. Bij deze bosbranden zijn opvallend veel mensen in of rond hun huis omgekomen, alle voorbereidingen ten spijt. Hun huis werd hun graf.

“Ik heb inderdaad verhalen gehoord dat uitstekend geprepareerde huizen toch ten prooi zijn gevallen aan de vlammen”, zegt brandweercommandant James Dullard. Hij is verantwoordelijk voor de brandbestrijding rond het dorpje Kinglake. ” De afgelopen twintig jaar is gebleken dat het thuis bestrijden van branden goed heeft gewerkt. Misschien dat we de adviezen moeten veranderen, maar die roep om verandering klinkt na elke ramp.”

Ander mikpunt van kritiek zijn de Groenen. Die zouden de afgelopen jaren te veel de nadruk hebben gelegd op het sparen van groen. Gemeenten zouden onder druk van de Groenen hebben voorkomen dat er in bossen en rond huizen bomen werden gekapt. Daardoor kon het vuur razendsnel om zich heen grijpen, zeggen deze critici. Ze wijzen op een boer in het rampgebied rond Kinglake. Die negeerde het verbod van de gemeente om de bomen op zijn terrein neer te halen. Zijn huis overleefde als een van de weinige gebouwen de vuurzee.

Er zijn meer vragen: waarom had de overheid nog geen waarschuwingssysteem per mobiele telefoon ingevoerd? Bij deze extreme bosbrand hadden bewoners per sms gewaarschuwd kunnen worden om hun huis te verlaten. Al deze vragen worden nu onderzocht door een onafhankelijke commissie. In de tussentijd heeft de premier van de deelstaat Victoria laten weten dat er hoe dan ook anders gebouwd moet worden in bosrijke gebieden. De huizen moeten volgens hem beter brandbestendig worden en schuilkelders krijgen.
Heel wat slachtoffers van deze ramp houden zich niet zo bezig met het gekissebis. Zij willen zo snel mogelijk hun huis tussen het groen en de bomen herbouwen. “De ruimte, de vrijheid, de schone lucht en buren die om elkaar geven; dat vind je nergens anders”, zegt een bewoner van Kingdale die in de puinhopen van zijn huis rondloopt. “Risico’s? Welnee, met een goede voorbereiding overleef je het best.” [ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: