Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Column Unicef

datum plaatsing

 2007

medium

 Unicef

auteur

 Tim Dekkers


Australië is het land van no-worries. Zon, strand, ruimte, geld. Veel geld. Dank zij de export van grote hoeveelheden grondstoffen (kolen, uranium, zink, ijzererts) vertoont de economie jaar op jaar een jaloersmakende groei. Regering en bedrijfsleven zijn buitengewoon tevreden. De meerderheid van de bevolking heeft het volgens premier John Howard nog nooit zo goed gehad als nu.
No worries? Wie in één van de vele honderden Aboriginal-nederzettingen terecht komt, waant zich opeens in de misère van de Derde Wereld. Tussen de stofwolken door doemen beelden op van verkrotte huizen, prikkeldraad, opgestapeld vuil en verwaarloosde kinderen in versleten kleren. Massale werkloosheid, alcohol, drugs, porno en verveling hebben een verwoestend effect op het leven van de oorspronkelijke bewoners. De half miljoen Aboriginals leven gemiddeld zeventien jaar korter dan de blanke Australiërs. Daarmee zitten de Aboriginals op één lijn met de inwoners van de armste Afrikaanse landen.
In de vele afgelegen Aboriginal-nederzettingen zijn kinderen door de ineenstorting van de sociale structuur vaak gedoemd tot een miserabel leven. Het geld voor voedsel en kleding gaat grotendeels op aan drank. Onderwijs, huisvesting en gezondheidszorg zijn een lachertje. En, misschien nog wel het ergst, seksueel misbruik is schering en inslag. Veel kinderen beneden de twaalf jaar lopen rond met een geslachtsziekte.
Het zijn treurige feiten die al vele jaren in vele onderzoeksrapporten naar voren zijn gekomen. In de elf jaar dat premier Howard het rijke Australië nóg rijker heeft gemaakt, is er weinig tot niets gebeurd met die rapporten, alle noodkreten ten spijt. Met nieuwe parlementsverkiezingen voor de deur, heeft de Australische regering plotseling besloten hard in te grijpen. Niet alleen de politie, maar ook het leger is ingezet om orde op zaken te stellen.
De Aboriginals is niets gevraagd. Hun mening telt niet. Een blanke invasiemacht dendert de Aboriginal-dorpen binnen. Allemaal in het belang van de kinderen, zo heet het. Maar zou de interventie misschien iets te maken kunnen hebben met profileringsdrift voor de verkiezingen. Kinderen als verkiezingsstunt? Onzin, zegt de premier. Maar waarom telde het belang van de kinderen dan niet in al die jaren daarvóór?
No worries? Je zou maar Aboriginal-kind zijn.[ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: