Sydney kijkt met afgrijzen naar regio-top |
|
datum plaatsing |
7 september 2007 |
medium |
De Pers |
auteur |
Tim Dekkers |
Australië zet zich schrap voor de grootste veiligheidsoperatie uit zijn geschiedenis. De leiders van de 21 APEC-landen, de landen rond de Stille Oceaan, praten komend weekeinde in Sydney over handel en klimaatsverandering. President Bush is er, president Poetin en de leiders van China en Japan. Met duizenden extra agenten en soldaten én met een ijzeren hek van bijna zes kilometer proberen de autoriteiten de veiligheid te garanderen. Met donderend geraas vliegt een straaljager van de Australische luchtmacht boven het centrum van Sydney. Het is bedoeld als een luidruchtig signaal aan terroristen, demonstranten en anderen die kwaad willen: wij waken hier over de veiligheid. De Amerikaanse president Bush, sinds dinsdag al in de stad, verlaat zijn hotel om naar een afspraak te gaan en dus is het alle hens aan dek. Groepen agenten marcheren door de verlaten straten; een auto met gemaskerde leden van een speciale legereenheid raast voorbij, sluipschutters turen op de daken en drie helikopters cirkelen in de lucht. De anders zo vriendelijke binnenstad van Sydney is veranderd in een grimmig fort. Belangrijke doorgangswegen in de binnenstad zijn afgesloten; een zes kilometer lang ijzeren hek van bijna drie meter hoog loopt als een ijzeren gordijn door het centrum. Op straat lopen 3500 extra agenten, het leger staat paraat met helikopters en straaljagers, en noodwetten verbieden demonstranten de toegang tot de binnenstad. Totale kosten van de veiligheidsmaatregelen: ruim honderd miljoen euro. “Dit is afschuwelijk. Dit heeft niets met Sydney te maken”, zegt een bewoonster als zij op het ijzeren hek stuit. “Waarom gaan ze niet op een eiland zitten?”, vraagt een andere bewoner kwaad. En zo denken de meeste mensen erover: uit onderzoek blijkt dat tweederde van de Sydney-bevolking de APEC-top een verspilling van geld en tijd vindt. Maar daar denkt de Australische regering heel anders over, met minister-president John Howard voorop. De APEC (Asian Pacific Economic Cooperation) is eind jaren tachtig op initiatief van Australië opgericht. De club telt nu 21 leden. Met grootmachten als de Verenigde Staten, Rusland, China, Japan, Australië, Zuid-Korea en Indonesië is de APEC goed voor 56% van het bruto nationaal product op aarde. Premier Howard grijpt de top met beide handen aan. Binnenkort zijn er in Australië parlementsverkiezingen en met zoveel grote leiders om zich heen, kan hij zich profileren als één van hen. Howard hoopt daarnaast een succesje te boeken in de aanpak van het broeikaseffect. De Australische premier krijgt het verwijt dat hij in de elf jaar van zijn premierschap nauwelijks aandacht heeft geschonken aan de klimaatsverandering. Australië ondertekende bijvoorbeeld het Kyoto-verdrag niet. Howard wil daarom in de slotverklaring van deze APEC-top nieuwe initiatieven aankondigen. Zonder concrete doelen weliswaar, maar toch. China ziet dat niet zo zitten: afspraken over het klimaat horen thuis in de VN, niet in de APEC, luidt het standpunt van de Chinezen. Een probleem dus voor Howard. Maar de grootste zorgen zijn voor de politie: zo veel wereldleiders op een kluitje maak je zelden mee. “Het probleem is dat zo veel mensen ze haten; daarom moeten ze zo streng beveiligd worden”, zegt een vrouw als zij hoofdschuddend langs het hek loopt.[ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|
