Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Australië met stomheid geslagen na bizarre dood van ‘kleurrijke zoon’

datum plaatsing

 september 2007

medium

 Planet.nl

auteur

 Tim Dekkers


‘Steve, onze held, onze legende’. De tekst op het spandoek voor de ingang van de Australian Zoo, het dierenpark van de maandag overleden Crocodile Hunter Steve Irwin, is in haast geschilderd. Het park is een soort bedevaartsoord geworden. Iedereen die in de buurt is, wil langskomen. Als eerbetoon aan hun ‘kleurrijke zoon van Australië’; de wereldberoemde durfal die werd geveld door een stekel van een pijlstaartrog.

De dierentuin in Beerwah, honderd kilometer van Brisbane in de deelstaat Queensland, is gewoon open. `Daar was geen twijfel over. Steve zou het zelf zo gewild hebben’, zegt een medewerker. In de grote arena waar een show wordt opgevoerd, zijn de bezoekers even stil. De vlaggen voor het gebouw hangen halfstok. Er staat dinsdag lange tijd een file op de weg naar de dierentuin.
Kinderen huilen als ze een tekening neerleggen op de enorme berg bloemen bij de ingang.`Hij geeft werkelijk om de dieren’, zegt een snotterend meisje. Haar moeder vult aan: `Het is alsof je een familielid hebt verloren.’ Een ander kind vertelt: `Je kon zo vreselijk met hem lachen.’ Het blijft niet alleen bij tekeningen. Er hangt een kakishirt met daarop de tekst `Thank you Steve.’
Australië is in shock na de bizarre dood van de tv-genieke krokodillenman. Hij was in het buitenland bekender dan de eerste minister of wie dan ook in Down Under. Hij was de echte Ozzi-bloke, die in zijn kaki kleren en zijn overdreven rauwe accent spannende verhalen vertelde over krokodillen en andere gevaarlijke dieren. Over de hele wereld zijn tv-programma’s met hem uitgezonden.
En nu is Australië’s icoon in het harnas gestorven. Geveld door een twintig centimeter lange stekel van een pijlstaartrog, die zich kennelijk aangevallen voelde. Op de Australische radio en televisie komen psychologen vertellen hoe ouders het nieuws het beste aan hun kinderen kunnen vertellen. Kort samengevat: `Vertel gewoon wat er is gebeurd, maar zeg dat zoiets haast nooit voorkomt.’
Politici en bekendheden struikelen over hun pogingen om de Crocodile Hunter te eren. Peter Beattie, de premier van Queensland, heeft de familie Irwin een staatsbegrafenis aangeboden. Hij wil een nationaal park naar hem laten vernoemen.
John Howard, de eerste minister van Australië, herdenkt in het parlement ‘zijn vriend en landgenoot’ Irwin. `Australië heeft een prachtige en kleurrijke zoon verloren.’ De minister van Buitenlandse Z|aken Alexander Downer noemt hem een `groot Australiër’.
Op de praatradio staan de luisteraars elkaar bij in hun verdriet. Sommige bellers maken de vergelijking met het overlijden van Prinses Diana, de Britse sprookjesprinses die ook zo onfortuinlijk het leven liet. Moeders vertellen dat hun kinderen huilend naar bed zijn gegaan. `Ze zijn echt in de war.’
De televisie pakt ook fors uit. Irwin is al twee dagen de opening van alle journaals. De commerciële televisiestations maken ruimte vrij voor een herinneringsuitzending over de Crocodile Hunter. De websites met nieuws en verhalen over zijn dood zijn moeilijk bereikbaar. De Yahoo-site meldt de drukste dag ooit te hebben meegemaakt.
Steve Irwin als nationale held; het kan verkeren. Tot voor zijn dood werd er een beetje meewarig gekeken naar de waaghals met zijn reptielentuin en zijn gelikte show, waarbij hij met krokodillen vecht en met giftige slangen jongleert. De mensen in de steden, en de meeste Australiërs wonen daar, vonden het beeld dat Irwin van Australië schetste, achterhaald en stereotype. Het deed geen recht aan het hedendaagse Australië, waar bijna niemand ooit een krokodil of giftige slang ziet en waar bijna niemand met goed fatsoen in een kakioverhemd op straat zal verschijnen.
Maar de kritiek op Irwin is verstomd. Dat hij een keer zijn zoontje van vijf weken oud bij het voeren van een krokodil vasthield, wordt hem vergeven. Dat hij dieren verstoorde bij het maken van een film in Antarctica, bijna niemand heeft het er meer over.
De dood van de Crocodile Hunter heeft het land met stomheid geslagen. Hoe kan de grootste kenner van alles dat giftig en gevaarlijk is, de pech hebben tegen een staart van een pijlstaartrog op te zwemmen? Dat hij een keer zou verongelukken, lag in de verwachting. Maar dan in de kaken van een machtige krokodil of anders door het gif van een slang of een spin. Dat uitgerekend een vis die zich meestal bij gevaar uit de voeten maakt, voor zijn dood tekent, is te absurd voor woorden. ‘Crikey! (wauw!), was de kreet die Steve Irwin zelf in zijn tv-series gebruikte. Inderdaad: crikey.

Tekst: mediabureau Onderste-Boven Sydney

Voor meer info, achtergrondverhalen en filmpjes over Steve Irwin:
www.crocodilehunter.com
www.animal.discovery.com
www.abc.net.au[ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: