Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Vierdaagse

Vierdaagse


datum plaatsing

08-11-2003

medium

NRC Handelsblad

auteur

Leo Prick


Minister van der Hoeven wil basisscholen, als ze dat wensen en onder bepaalde voorwaarden, toestaan een vierdaagse schoolweek in te voeren. Wat overigens in de onderbouw van veel scholen al lang praktijk is.
Veel mensen hebben bezwaren tegen een vierdaagse schoolweek, en dat is hun goed recht, maar Tweede Kamerleden moeten weten dat zij niet zomaar willekeurige mensen zijn, maar volksvertegenwoordigers. Dat betekent dat zij zich bij het al dan niet sanctioneren van zo’n voorstel niet moeten laten leiden door hun eigen particuliere voorkeur en dat zij die persoonlijke voorkeur al helemaal niet moeten beargumenteren met borrelpraat. Zo tekende deze krant op uit de mond van ervaringsdeskundige M. Hamer (PvdA): “Ik ben één dag per week op een basisschool en ik merk dat de kinderen die vijfde dag echt nodig hebben.” Kamerlid H. van Bommel (SP): “Ik kan me niet voorstellen dat de kwaliteit van het onderwijs en het belang van de kinderen hiermee geholpen zijn. Nederland wordt hiermee het enige beschaafde land ter wereld waar de overheid denkt dat een vierdaagse lesweek goed is.”
Om de gedachten te bepalen neem ik u mee naar een ander, zeker wat de kwaliteit van het onderwijs betreft, moeilijk als niet beschaafd te karakteriseren land: Frankrijk. Daar hebben de scholen al jaar en dag op woensdag vrij. Maar op zaterdagmorgen is er school. Dus hebben ze net zo veel school als onze Nederlandse kinderen: vier hele en een halve dag. Nu zat die zaterdag veel ouders en leraren niet lekker. Voor de meeste mensen begint het weekend al op vrijdag na het werk. Als het dan die avond net gezellig begint te worden, moet de leraar afhaken, die moet de volgende dag weer vroeg op. En van de ouders moet er ten minste één het bed uit om de kinderen naar school te brengen. Anderen gaan vaak een weekend weg, naar hun tweede huis of stacaravan of naar familie. Die school op zaterdagmorgen is dus een behoorlijke sta-in-de-weg. De oppositie daartegen heeft ertoe geleid dat scholen het recht hebben gekregen de zaterdag als schooldag af te schaffen. Veel scholen maken daar dankbaar gebruik van. Dus die lessen worden nu op woensdag gegeven? Nee, die woensdag blijft een vrije dag. Langere schooldagen? Dat kan niet. Die zijn al zo lang vooral ook omdat er tussen de middag alle tijd wordt ingeruimd voor iedereen, leraren èn leerlingen, om rustig te eten.
De oplossing wordt gevonden door het inkorten van de zomervakantie. De lange duur daarvan is zeker voor werkende ouders lastig. Die klagen daar al jaar en dag over, maar de lerarenbonden stonden niet toe dat daaraan werd geknaagd. Maar nu, met het wisselgeld van de vrije zaterdag, ligt dat anders. Daarmee is de duur van de zomervakantie ongeveer gelijk aan die in Nederland, en duurt de schooldag er net zo lang als bij ons, met een vierdaagse schoolweek.
Ik heb in Frankrijk niemand gehoord en nergens gelezen over de onderwijskundige gevolgen van deze overgang naar de vierdaagse schoolweek. Niemand ging er twijfelen aan de vraag of het land nog langer beschaafd mocht worden genoemd en niemand wierp zich op als de ervaringsdeskundige die wist dat bij voorkeur bij het ochtendgloren de kinderhoofdjes het best gevuld kunnen worden.
Deze geschiedenis leert ons dat er maar één argument is dat werkelijk telt: wat betekent de invoering ervan voor de ouders? Ik denk dat veel mensen dit argument nogal laag-bij-de-gronds vinden, en er daarom van alles en nog wat bij te halen. Geheel onnodig, want de vraag in hoeverre schooltijden passen in het leef- en werkpatroon van de ouders moet doorslaggevend zijn voor een eventueel besluit tot invoering van een vierdaagse schoolweek. Maar dat lijkt me dan wel een zaak van de ouders en de school. Laat hun dat, zou ik met de minister willen zeggen, toch zelf bepalen.
[ < terug ]

aanverwante artikelen: