Terug bij af |
|
datum plaatsing |
25-10-2003 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
Met de invoering van de Mammoetwet ontstond het fenomeen brugklas. De meeste leerlingen gingen naar een brugklas voor mavo/havo/vwo, de rest naar het vbo, het voorbereidend beroepsonderwijs. Toenmalig minister van Onderwijs, Van Kemenade, wilde verder gaan: een middenschool van drie jaar voor alle leerlingen. Daartoe zouden alle scholen op de schop moeten, en dienden categoriale mavo’s en gymnasia te verdwijnen. Scholen wilden niet, leraren helemaal niet en de ouders in de meeste gevallen evenmin. Vanaf dat moment heeft de PvdA onafgebroken tegen de stroom van de opinie van publiek en scholen in geroeid. Omdat die partij op een gegeven moment deel ging uitmaken van de regering, werd die vasthoudendheid gehonoreerd met de meest groteske fopspeen die politiek Den Haag ooit heeft voortgebracht: de illusie van de Basisvorming. Scholen werden verplicht in de eerste drie leerjaren allemaal dezelfde stof te behandelen. Dat betekende dat vwo-leerlingen dienden te worden afgeremd en vbo-leerlingen opgejaagd tot een onrealistisch niveau. Gelukkig waren de scholen wijzer. De Basisvorming kwam er, maar alleen in naam. Na dit echec werd de politieke veranderingsdrift verlegd naar het vbo. Om deze kwijnende onderwijstak te revitaliseren werd besloten dat die moest samengaan met de mavo. De nieuwe combinatie werd vmbo gedoopt: voorbereidend middelbaar beroepsonderwijs. Ik houd niet van grote woorden, maar in dit geval kan ik echt niet anders: dit is de meest schandalige hervorming van het voortgezet onderwijs van de vorige eeuw. Scholen voor mavo/havo/vwo werd geadviseerd en vele werden er zelfs toe gedwongen, hun mavo-afdeling af te stoten. Het gevolg is geweest een tweedeling in onze maatschappij en daarmee waren we verder van huis dan ooit. Want zelfs in een ver verleden was het mogelijk vanuit de mulo door te stromen naar de hbs. Doordat de vakken niet goed op elkaar aansloten, gaf dat hier en daar problemen, maar scholen hadden daarmee leren leven. Die aansluiting was aanmerkelijk verbeterd met de Mammoetwet. En nu is die overgang dus moeilijker dan ooit. Behalve als het gaat om een mavo opgehangen aan een havo/vwo school, maar dat is in de ogen van de propagandisten van het vmbo heel verkeerd. Het gevolg van dit alles is dat aan het eind van de lagere school dient te worden vastgesteld of een leerling al dan niet in staat zal zijn een opleiding op het niveau havo/vwo te volgen. De brede brugklas is niet meer van deze tijd, kopte onlangs deze krant, maar dat die brede brugklas bezig is te verdwijnen is het gevolg niet zozeer van de veranderde tijdgeest alswel van de vmbo-operatie. Die heeft geleid tot versmalling van de scholen, en smalle scholen hebben nu eenmaal ook smalle brugklassen. De overgang van de lagere school naar het voortgezet onderwijs is als gevolg van dit alles een haast onherroepelijke stap geworden. Dat is treurig om de doodeenvoudige reden dat het niet mogelijk is om de leerlingen die de lagere school verlaten qua leercapaciteiten op te delen in twee delen van al dan niet in staat om een havo/vwo-opleiding te volgen. Ook de Cito-toets, waar als gevolg van deze ontwikkeling steeds meer waarde aan wordt gehecht, is niet geschikt voor individuele predictie. Behalve dan voor wat betreft de uitersten, de allerbesten en de allerzwaksten, maar daar hebben we geen toets voor nodig. Maar voor de keuze mavo of havo, daarvoor is die toets ontoereikend. Daar hebben we een brugklas voor nodig. En die is dus bezig te verdwijnen. Als gevolg van ondoordacht beleid.[ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|
