Allemaal bijzonder |
|
datum plaatsing |
21-06-2003 |
medium |
NRC Handelsblad |
auteur |
Leo Prick |
Een reclamespotje op de radio. Over een brochure van het Humanistisch Verbond, aangeprezen door Roger van Boxtel, de vroegere minister voor het grote stedenbeleid en inmiddels de voorzitter van deze club. In die brochure schetsen verschillende auteurs de zegeningen van het openbaar onderwijs. Het belangrijkste argument daarbij is dat leerlingen van allerlei achtergrond op zo’n school elkaar ontmoeten. Dat is belangrijk, wordt gezegd, want in de maatschappij zullen we ook met z’n allen samen verder moeten. Het openbaar onderwijs kwijt zich wat die integratie betreft beter van zijn taak dan de bijzondere scholen, aldus Leonie van den Schoor, een van de auteurs. Ze bewijst dat als volgt. De bijzondere scholen nemen ongeveer 15 procent meer allochtonen op dan openbare scholen. Daar kloppen ze zich voor op de borst, maar dat is ongenuanceerd, vindt zij, want er zijn bijna twee keer zoveel bijzondere scholen. Maar, zou ik zeggen, ook deze bewijsvoering is ongenuanceerd. In gebieden met veel openbare scholen, zoals de grote steden, wonen relatief ook meer allochtonen. Dus moet je om eerlijk te vergelijken de openbare scholen vergelijken met de bijzondere scholen daar. Ik hecht aan eerlijkheid van argumentatie en in dit geval al helemaal omdat de auteurs van de brochure zich erop laten voorstaan zich te laten leiden door ethische overwegingen. Dan doet dergelijke demagogie afbreuk aan het geheel. Een ander voordeel van het openbaar onderwijs betreft de godsdienstige opvoeding: op openbare scholen, stelt de brochure, leren de kinderen niet over één bepaalde godsdienst, maar doen ze kennis op over verschillende levensbeschouwingen en daarmee over elkaars godsdienstige en culturele achtergrond. Maar dat gebeurt helaas lang niet altijd, aldus een andere auteur, Rob Tielman. Hij brengt daarover het volgende naar voren: “In al het andere onderwijs worden vakken als godsdienst en levensbeschouwing bekostigd maar in het openbaar basisonderwijs is dat afhankelijk van de willekeur van gemeenten. Dat betekent dat grote groepen jongeren opgroeien zonder enige godsdienstige of levensbeschouwelijke vorming.” Dit maakt deze brochure tot een tweeslachtig geheel. Enerzijds is het een pleidooi naar ouders toe om hun kinderen naar het openbaar onderwijs te sturen want daar wordt aandacht besteed aan niet één maar aan alle godsdiensten. Anderzijds is het een oproep aan de besturen van openbare scholen daar ook inderdaad werk van te maken, want helaas in de meeste gevallen gebeurt het nog niet. Dat is net zoiets als reclame maken voor de keurslager omdat die zo’n voortreffelijke worst verkoopt en tegelijkertijd die keurslagers oproepen nou eens eindelijk ook worst te gaan maken, want de meeste doen dat nog steeds niet. Tot slot een bekentenis. Een biecht om het in bijzondere termen te zeggen. Mij wordt vaak verweten dat ik tegen bijzonder onderwijs zou zijn. Dat is niet zo. Ik ben juist verschrikkelijk blij met het feit dat er bijzondere scholen zijn. Waren die er niet dan zouden lokale politici zich nog minder gelegen laten liggen aan wat ouders en de scholen zelf wenselijk vinden dan nu al het geval is. De vaak kleinschalige besturen in het bijzonder onderwijs realiseren zich in het algemeen veel beter dat zij er zijn voor de scholen, en niet andersom. Ik heb er daarom al eerder voor gepleit alle onderwijs bijzonder te maken. Alle openbaar onderwijs humanistisch, met onderwijs in levensbeschouwing op dezelfde wijze bekostigd als de godsdienstlessen elders. Beste Rob, zou dat een oplossing zijn? [ < terug ] Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd. Indien dit artikel interessant is voor uw website, bieden wij u de mogelijkheid het te gebruiken. Neem hiervoor contact op met Nostraverus.
|
|
