Uw zoekopdracht

Zoeken in een regio



Wetenschappelijke hoogvlakte

Wetenschappelijke hoogvlakte

datum plaatsing

 19-04-2003

medium

 NRC Handelsblad

auteur

 Leo Prick


Er zijn meer jongeren die medicijnen willen gaan studeren dan dat er plaatsen zijn. Vroeger werden alle plaatsen bij loting toegekend. Dit systeem weerspiegelt de tijdgeest van de jaren zeventig, toen die keuze werd gemaakt. Sedertdien is het maatschappelijk klimaat ten aanzien van presteren, zich onderscheiden, competitie, etc. ingrijpend gewijzigd. Die veranderde tijdgeest resulteerde in eerste instantie in het besluit een deel van de beschikbare opleidingscapaciteit toe te kennen aan de kandidaten met de beste eindexamencijfers; voor de resterende plaatsen werd geloot. Maar ook die beperkte loting riep zoveel weerstand op dat gezocht werd naar wegen om kandidaten in staat te stellen zich in te spannen om een plaats te veroveren. Dit resulteerde in het besluit om de universiteiten de gelegenheid te geven een deel van de kandidaten naar eigen inzicht te selecteren.
Blijkbaar is het heel verkeerd het belang van jonge mensen voorop te stellen. Daarom werd het besluit gemotiveerd in termen die suggereren dat de wetenschap daar baat bij zou hebben. Zo verkondigde Hermans, toenmalig minister van onderwijs, dat hiermee de basis werd gelegd voor “een wetenschappelijke hoogvlakte met toppen”.
De afgelopen jaren hebben medische faculteiten veel tijd en energie gestoken in de selectie van kandidaten. Dat heeft niet gebracht wat Hermans en zijn medegelovigen ervan verwachtten. Zo constateert de Leidse Universiteit teleurgesteld geen betere prestaties te zien bij de geselecteerde studenten. Richard Koopmans, voorzitter van het Onderwijsinstituut van het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam, verwoordde zijn deceptie enige tijd geleden in deze krant aldus: “Ik heb niet het gevoel dat we nu de ene na de andere Nobelprijswinnaar binnenhalen. Hun prestaties wijken niet af.” Afgezien van het feit dat Nobelprijswinnaars zich niet altijd als excellent student hebben gemanifesteerd, daar ging het natuurlijk niet om. Het ging om iets wat natuurlijk veel belangrijker is dan die wetenschappelijke top of die mogelijke Nobelprijs, namelijk het streven om meer recht te doen aan wat jonge mensen willen; proberen die studenten eruit te halen die misschien niet het beste zijn in leren in het algemeen, maar die heel erg graag willen. Zo doet het mij pijn als ik zie dat iemand diergeneeskunde gaat studeren omdat hij dat misschien wel leuk vindt, vervolgens het geluk heeft in te loten om na een paar maanden weer af te haken. Hij neemt de plaats in van iemand die dat zielsgraag had gewild. Niet om de Nobelprijs te winnen, maar omdat hij een passie heeft voor dat vak, er altijd van heeft gedroomd ooit dierenarts te worden.
Wie, na eerst de beste leerlingen te hebben uitgeselecteerd, loten vervangt door selectie, mag geen betere studieresultaten verwachten. Dat kan iedereen met een beetje verstand van zaken op voorhand voorspellen. Vandaar dat het zo onzinnig is om op die grond op te houden met selecteren. Het kost veel tijd en geld en het levert niets op, zo luidt het commentaar. Nee, niet in de zin van beter studierendement maar het draagt ongetwijfeld wel bij aan het levensgeluk van jonge mensen. Een medische opleiding die daar gelukkig oog voor blijkt te hebben is die van de Erasmus-universiteit. Daar heeft men het niet over meer of minder goede studieprestaties van de geselecteerden, maar wordt opgemerkt dat het gaat om een ander type studenten, die meer dan gemiddeld gemotiveerd zijn. Reden voor de mensen daar om ook de komende jaren tijd en energie te blijven steken in de selectie van studenten.[ < terug ]

stuur naar vriend
print deze pagina
koop dit artikel

aanverwante artikelen: